«ئەو بەلای ئاوە هێمنەکاندا ڕێنماییم دەکات» (زەبوورەکان ٢٣). ڕۆحی مرۆڤەکان بێ ئارامە، گوناه وای لێکردوون، چونکە «خراپەکاران وەک دەریایەکی گێژاو وان کاتێک ناتوانن ئارام بگرن.» بەڵام شوانە چاکەکە مەڕەکانی لە گەڕانی بێ ئارام و سەرگەردانی بێ ڕەزامەندی و خۆویستانەیان بانگ دەکات و دەیانهێنێتە پشوودان لەلای پێیەکانی. ئەو بەلای ئاوەکانی ئارامیدا ڕێنماییان دەکات. ئەم لێکچوونە وێنەیەکی ئاشتی دەهێنێتە بەرچاو؛ باس لە ئارامی دڵ دەکات لە شوێنێکی پارێزراودا. بەڵام ئەم ئارامییە ڕۆحییە لە بارودۆخی دەرەکییەوە سەرچاوە ناگرێت—ئەمانە لەوانەیە زۆرترین نەرێنی بن بۆ ویستی سروشتیی ئێمە، بەڵام لە ناوەڕاستی ئەواندا دڵ لەوانەیە بێ گێژاو بێت، وەک نووسینێکی تر دەڵێت:
«تۆ ئەوەی مێشکی لەسەر تۆیە، لە ئاشتییەکی تەواودا دەپارێزیت، چونکە متمانەی بە تۆیە.»
زریانەکە و ئاشتی ڕزگارکەر
یەک ڕووداوی سەرنجڕاکێش لە ژیانی مەسیح لەسەر زەوی ئەم ئارامی و ئاشتییە بە تەواوی نیشان دەدات. بە فەرمانی مامۆستاکەیان، قوتابییە ماسیگرەکان کەشتییەکەیان خستبووە سەر دەریایەکی هێمن کە هەرگیز خۆرێکی وا بەسەردا نەدرەوشابووەوە. بەڵام هێشتا بە زەحمەت قایشی مەلەکانیان خستبووە سەر قایشی مەلەکان کاتێک با هەڵیکرد و وردە وردە زیادیکرد تا بوو بە زریانێکی ترسناک، وادیاربوو توڕەیی دۆزەخ لەو زریانەدا ئازاد کرابوو، و شەپۆلەکان بە دەنگێکی بەرز دەهاتن و بە دەوری ئەو بەلەمە بچووکەدا دەسوڕانەوە بە هێزێکەوە کە ئەو دەریاوانە شارەزایانە تووشی ترس و دڵەڕاوکێ بوون.
توڕەیی ئاوەکان لە دەرەوەی بەلەمەکە زریانێکی گەورەی ترس و دڵەڕاوکێی لە ناخیاندا دروستکرد، تا وای لێهات هاواریان بۆ مامۆستاکەیان کرد کە دەفەوتێن. بەڵام ئەو چی؟ ئایا ترسا؟ ئایا هیچ دڵەڕاوکێیەکی دڵ لە ڕەفتاریدا دەرکەوت؟ نەخێر، «سەری لەسەر سەرینێک دانابوو، و بە خەوێکی قووڵدا چووبوو.» ئاشتییەکی تەواو، لە ناوەڕاستی زریانەکەدا! پشوودانێکی پیرۆز لەبەردەم شەپۆلە هەڕەشەئامێزەکاندا! بۆچی ئەوان سەرینەکەیان لەگەڵیدا هاوبەش نەکرد؟ ئەگەر ئەو زریانە حەوت هێندە زیاتر توڕە ببوایە، ئەوا هێشتا سەلامەت دەبوون، بەڵێ، سەلامەت وەک کاتێک بە فەرمانی ئەو ئارامییەکی گەورە دەستی ڕاگرتنی خستە سەر شەپۆلە گێژاوەکان.
نهێنی متمانەی نەپچڕاو
بەڵام نهێنی ئەو ئارامییە سەرسوڕهێنەرە چی بوو؟ لەسەر چ سەرینێک مەسیح سەری دانابوو؟ نهێنییەکە متمانەیەکی نەپچڕاو بوو بە خودا؛ سەرینەکە خۆشەویستی نەگۆڕ و بێسنووری باوکی بوو. ئەو پیاوی پشت بەستنی ڕەها بوو، زیاتر لە مرۆڤ، وەک دەبینین، بەڵام بەڕاستی مرۆڤ بوو، هەموو ڕێگاکانی خۆی بە خودا سپاردبوو و ڕازی بوو تەنها ویستی ئەو بکات. و ئەو خودایەی کە خزمەتی دەکرد لە پشت هەموو بارودۆخێکەوە بوو؛ ئەو لەسەر لافاوەکە دانیشتبوو و لغاوی بەهێزی خستبووە دەمی زریانەکەوە. نەیدەتوانی لە دەرەوەی ڕێگاپێدانی ئەو توڕە بێت، خۆشەویستی ئەو خۆشەویستەکەی لە هەموو ڕێگاکانیدا دەپاراست، و عیسای هەمیشە پیرۆز و بە تەواوی پشت بەستوو لەوێ پشووی دەدا. و، ئەی مەسیحی، ئەو ئەو سەرینەت پێدەدات، بۆ ئەوەی لە ناوەڕاستی کێشەدا ئارامی بدۆزیتەوە، ئەو دەڵێت،
«باوک خۆی ئێوەی خۆشدەوێت چونکە ئێوە منتان خۆشویستووە.»
«ئاشتی خۆم دەدەم بە ئێوە... نەک وەک جیهان دەدات، من دەدەم بە ئێوە. با دڵتان خەمبار نەبێت، و نەترسێت» (یۆحەننا ١٤:٢٧).
ئەمە ڕاستییەکی گەورەیە—«ئەو بەلای ئاوە هێمنەکاندا ڕێنماییم دەکات» لافاوێکی توڕە لە دەرەوە، بەڵام ئاوێکی هێمن لە ناوەوە.
دەسەڵات بەسەر زریانەکەدا و وانەکە بۆ باوەڕداران
ترسی ئەو قوتابییانە بەڵگەیەکی هێزی خودایی مەسیحی هێنایە کایەوە، درەوشانەوەیەکی شکۆمەندی خوداوەندییەکەی. بە سۆزێکی نەرم لە دڵیدا بۆ لاوازییان، بە ئارامییەکی هێمنییەکی ئەبەدی لە چاوەکانیدا، و بە توانای بێسنوور لە وشەکانی دەمیدا، قسەی لەگەڵ زریانەکەدا کرد؛ و شەپۆلە گەورەکان بە بێدەنگی لەلای پێیەکانی کەوتن، وەک سەگێکی بچووک لەلای پێیەکانی خاوەنەکەی دەترسێت. قوتابییەکان سەرسام بوون بەو کارە بەهێزە، و بەڕاستی، سەرسوڕهێنەر بوو؛ بەڵام کامیان سەرسامییەکی قووڵترمان فەرمان دەکات، ئاشتی لە زریانەکەدا، یان هێز بەسەریدا؟
یەکەم لەوانەیە هی ئێمەش بێت، چونکە دووەم هەمیشە لەگەڵمانە، بۆ ئەوەی بۆمان بەکاربهێنرێت کاتێک خۆشەویستی نەمر دەبینێت کە زریانەکە وانەی پێویستی فێرکردووین. بەڵام شتێکی گەورەترە کە بەناو زریانەکەدا بڕۆین و متمانەیەکی تەواومان بەو هەبێت و پشتمان پێی بەستبێت، نەک ئەوەی کە زریانەکە بۆمان لاببرێت. زیاتر ڕێز بۆ ئەو دەهێنێت کاتێک ڕێگە دەدەین بە ئاوە هێمنەکاندا ڕێنماییمان بکات لە کاتێکدا لافاوەکان بە دەورماندا دەسوڕێنەوە، نەک ئەوەی کە بارودۆخەکان بگۆڕدرێن بۆ ئەوەی لەگەڵ کەمی باوەڕماندا بگونجێن.
هەموو خەمەکانت بخەرە سەر ئەو
«ئایا گرنگیت پێنادەیت کە ئێمە دەفەوتێین؟» قوتابییەکانی هاواریان کرد. وشەی سەیر لە دەمیانەوە، کە بێ متمانەییان بەو نیشان دەدا. چەند کەم ناسیبوویان! سەیرم دێت، ئایا شیمۆن پەترۆس ئەم هاوارە بێ باوەڕییەی بیرمابوو کاتێک چەند ساڵێک دواتر بۆ براکانی نووسی کە زۆر تاقیدەکرانەوە و چەوسێنرابوونەوە،
«هەموو خەمەکانتان بخەنە سەر ئەو، چونکە ئەو گرنگی بە ئێوە دەدات.»
بەڵێ ئەو گرنگی دەدات، و شیمۆن پەترۆس سەلماندبووی، و ئێمەش سەلماندوومانە، و هێشتا دەی سەلمێنین، نەک لەبەر ئەوەی ئێمە باوەڕمان هەیە بەڵکو لەبەر ئەوەی ئەو دڵسۆزە.
ئەی مەسیحییەکان، با هەمیشە متمانە بە مەسیح بکەین؛ با پشت بە سنگی ئەو ببەستین، و باوەڕمان بەوە هەبێت کە ئەو ڕێگە نادات هیچ بارودۆخێک، یان لە هیچ دۆخێکدا داماننێت کە ئامانجەکانی خۆشەویستی نەگۆڕی لە ڕۆحماندا پێش نەخات. بەم شێوەیە بە ئاوەکانی ئارامی ڕێنماییمان دەکرێت. و هەرچەندە لە جیهاندا ناخۆشیمان دەبێت، بەڵام لەوێدا ئاشتی دەبینین.
