چۆن عیسای مەسیح ئەستەمەکانی بۆ ئێمە ئەنجامدا

واتای «ئەستەم»

کاتێک کتێبی پیرۆز دەڵێت: «هەموو شتێک لەلای خودا دەکرێت» (مەرقۆس ١٠:٢٧)، بە ئاشکرا ئاماژە بەو شتانە ناکات کە لە بنەڕەتدا یان بە سروشتی خۆیان ئەستەمن. لەبری ئەوە، ئاماژە بەوە دەکات کە « لەگەڵ مرۆڤدا ... ئەستەمە» (ئایەتی ٢٧، خەت بۆ جەختکردنەوە زیادکراوە). بۆ نموونە، بە وردی سەلمێنراوە کە «چوارگۆشەکردنی بازنەیەک» ئەستەمە. بە هەمان شێوە، لە بنەڕەتدا ئەستەمە خودا درۆ بکات – ئەو «هەرگیز درۆ ناکات» (تیتۆس ١:٢). خاڵەکە ئەوەیە کە «ئەوەی لەگەڵ مرۆڤدا ئەستەمە، لەگەڵ خودادا دەکرێت» (لۆقا ١٨:٢٧).

پلانی خودا بۆ مرۆڤ بە شێوەیەکی دیار تێکچوو

پلانی خودا «پێش دامەزراندنی جیهان [ئەوە بوو] کە ئێمە لەبەردەمیدا پیرۆز و بێ گلەیی بین... ئەو پێشتر ئێمەی بۆ خۆی وەک کوڕ هەڵبژارد» (ئەفەسۆس ١:٤-٥). ئەو مرۆڤ و فریشتەکانی دروستکرد، کە هەموویان دەیویست بوونەوەری ژیر و ڕۆحی بن. خودا ڕۆبۆتی نەدەویست، هەرچەندە دەتوانرا بەرنامەڕێژی بکرێن بۆ ئەوەی بە تەواوی ئەوە بکەن کە ئەو دەیویست. بەو شێوەیەی دروستکران، دروستکراوەکان بوونە هۆی پلەبەندییەک: خودای هەرە بەرز، دواتر فریشتەکان، و مرۆڤەکان لە خوارەوە (تێڕامان لە زەبوور ٨:٥).

بەداخەوە، گوناه هاتە ناو وێنەکە. هەندێک فریشتە «لە پێگەی دەسەڵاتی خۆیاندا نەمانەوە» (یەهودا ٦). ئەوان گوناهیان هەڵبژارد، و ئەوەی «پێی دەوترێت ئیبلیس و شەیتان، فریودەری هەموو جیهان» (بینین ١٢:٩) مرۆڤەکانی بەرەو هەڵبژاردنی گوناه برد – «هەمووان گوناهیان کردووە» (ڕۆما ٣:٢٣). بەم شێوەیە بووینە «کۆیلەی گوناه» (٦:٢٠)، لە ڕووی ڕۆحییەوە «مردوو لە سەرپێچی و گوناهەکاندا... بەدوای میری دەسەڵاتی هەوادا» (ئەفەسۆس ٢:١-٢). بە شێوەیەکی دیار پلانی خودا تێکچووبوو.

خودا ئەستەمەکان ئەنجام دەدات

گوناهەکانمان قەرزێک بوون کە دەبوو بدرێتەوە، و تێچووی تەنانەت یەک گوناهیش مردنە (پیداکردن ٢:١٦-١٧). هیچ مرۆڤێک ناتوانێت قەرزی هیچ کەسێکی تر بداتەوە چونکە هەمووان، بە گوناهکردن، لەژێر مەحکومیدان. بە شێوەیەکی سەرنجڕاکێش، خودا، کە ڕۆحە (یۆحەننا ٤:٢٤)، ناتوانێت قەرزی تەنانەت یەک پیاویش بداتەوە، چونکە ئەوە پێویستی بە مردنە، و خودا، بە نەمر بوونی، ناتوانێت بمرێت!

بەڵام سەرنج بدە و دڵخۆش بە: کوڕی هەتاهەتایی خودا دەیتوانی ئەستەمەکان ئەنجام بدات، بە بوون بە مرۆڤ – خودا و مرۆڤ لە هەمان کاتدا! ئەو، گەورەمان عیسا، «بۆ ماوەیەکی کەم لە فریشتەکان نزمتر کرا... بۆ ئەوەی بە نیعمەتی خودا تامی مردن بۆ هەمووان بکات» (عیبرانییەکان ٢:٩). ئەو دەیتوانی تامی مردن بۆ ئێمە بکات چونکە، هەرچەندە «لە هەموو ڕوویەکەوە... وەک ئێمە تاقیکرایەوە، بەڵام [ئەو] بێ گوناهە» (٤:١٥). وەک بێ گوناهەکە، ئەو توانی بۆ ئێمە بمرێت، بۆ ئەوەی ببێتە «بەرخی خودا، کە گوناهی جیهان لادەبات» (یۆحەننا ١:٢٩). بەم شێوەیە ئەو دەتوانێت «ئێمە لە هەموو بێ یاسایی ڕزگار بکات و گەلێک بۆ خۆی پاک بکاتەوە کە خاوەنی خۆیەتی و پەرۆشی کارە چاکەکانن» (تیتۆس ٢:١٤).

ئەو ئەستەمەکان ئەنجام دەدات!

تێبینی کۆتایی

• چوارگۆشەکردنی بازنەیەک هەوڵێکە بۆ دروستکردنی چوارگۆشەیەک بە هەمان ڕووبەری بازنەیەکی دیاریکراو. سەختییەکە پەیوەندی بە بەهای پایەوە هەیە. ڕوونکردنەوەکان سەبارەت بەم بابەتە لە ئینتەرنێتدا بەردەستن.

شتە گەورەکانی فێرکردین، شتە گەورەکانی کرد، و خۆشیی گەورەمان لە ڕێگەی عیسای کوڕەوە؛ بەڵام پاکتر و بەرزتر و گەورەتر دەبێت سەرسوڕمانمان، گواستنەوەمان، کاتێک عیسا دەبینین.

ستایشی خودا بکەن، ستایشی خودا بکەن، با زەوی دەنگی ببیستێت! ستایشی خودا بکەن، ستایشی خودا بکەن، با خەڵک دڵخۆش بن! ئۆ وەرن بۆ لای باوک، لە ڕێگەی عیسای کوڕەوە، و شکۆمەندی پێ بدەن، شتە گەورەکانی کردووە. —فانی ج. کرۆسبی (١٨٢٠–١٩١٥)