ئەم ئایەتانە خاچ بە ڕوونی دەخەنە بەردەم ڕۆح. زۆر کەس خوێندوویانەتەوە و ھەرگیز نەیانبینیوە؛ زۆر کەس ھێشتا دەیانخوێننەوە و نایبینن. لێرەدا دوو ڕاستیی نوێ ھەن، کە خاچ و تەنھا خاچ دەتوانێت ڕوونیان بکاتەوە. شکۆمەندی خودا و ناتوانایی مرۆڤ لەسەر زەوی بۆ تەنانەت سەیری کردنی، ڕاستیی کۆنن؛ پیاوێک لە شکۆمەندی خودا، لەوێش وەک زیندوو لە مردن، ئەو مردنەی کە بەھۆیەوە خودای شکۆمەند کرد و کەفارەتی بۆ گوناھ کرد، و پیاوێک لەسەر زەوی کە لە ئەنجامدا ماف و توانای سەیری کردنی بە چاوێکی جێگیر ھەیە، شتە نوێیەکانی لێرەدا دۆزراونەتەوە.
دیداری پێغەمبەران لەگەڵ شکۆمەندی خودا
ئەگەر بگەڕێینەوە بۆ ئیشایا ٦، لەوێ شکۆمەندی خودا ترس و دڵنیایی و خۆ-دادگاییکردنی خستە ناو دڵی پێغەمبەرێکی ڕاستەقینەی خودا: ئایەتی ٥، «قوڕبەسەرم! چونکە من لەناوچووم؛ چونکە من پیاوێکی لێوی گڵاوم، و لەناو گەلێکی لێوی گڵاودا دەژیم.» وەک ئەوەی بڵێت، پێغەمبەر و گەل لەبەردەمیدا ئاشکرا بوون، و من ھیچ جێگەیەکی وەستانم نییە؛ و لەبەر ئەوەی ئەو چییە، ئامادەکارییەک کراوە وەک لە ئایەتەکانی ٦-٧.
قوڕبەسەرم! چونکە من لەناوچووم؛ چونکە من پیاوێکی لێوی گڵاوم، و لەناو گەلێکی لێوی گڵاودا دەژیم.
دیسانەوە ھەمان شت لەگەڵ یەحزەقیال، وەک لە بەشی ١ی پێغەمبەرایەتییەکەیدا پێمان دەڵێت، و دوای وەسفکردنی دەڵێت لە ئایەتی ٢٨، «ئەمە دەرکەوتنی وێنەی شکۆمەندی یەزدان بوو. و کاتێک بینیم، کەوتمە سەر ڕووم، و دەنگێکی یەکێک کە قسەی دەکرد بیستم.» ھیچ ھەستێک بە مافێک نییە، ئەو دەکەوێتە سەر ڕووی، ناتوانێت بوەستێت، ھیچ جێگەیەکی نییە بۆ وەستان، بۆیە کەوتنە سەر ڕووی تەنھا دۆخی ڕەوشتی یان بارودۆخی دەردەبڕێت.
ئەمە دەرکەوتنی وێنەی شکۆمەندی یەزدان بوو. و کاتێک بینیم، کەوتمە سەر ڕووم، و دەنگێکی یەکێک کە قسەی دەکرد بیستم.
من دەچمە لای دانیال و ھەمان شت لەگەڵیدا دەبینم، «پیاوێکی زۆر خۆشەویست» وەک ئەو بوو، ھێشتا کاتێک بینی، پێمان دەڵێت، «ھیچ ھێزێکم تێدا نەما: چونکە جوانییەکەم تێیدا گۆڕا بۆ گەندەڵی، و ھیچ ھێزێکم نەما. ھێشتا دەنگی وشەکانی ئەوم بیست؛ و کاتێک دەنگی وشەکانی ئەوم بیست، ئەوا لە خەوێکی قووڵدا بووم لەسەر ڕووم، و ڕووم بەرەو زەوی بوو. و سەیری دەستێک بکە کە دەستی لێدام، کە منی خستە سەر ئەژنۆکانم، و لەسەر لەپی دەستەکانم» (دانیال ١٠:٧-١٠).
ھیچ ھێزێکم تێدا نەما: چونکە جوانییەکەم تێیدا گۆڕا بۆ گەندەڵی، و ھیچ ھێزێکم نەما. ھێشتا دەنگی وشەکانی ئەوم بیست؛ و کاتێک دەنگی وشەکانی ئەوم بیست، ئەوا لە خەوێکی قووڵدا بووم لەسەر ڕووم، و ڕووم بەرەو زەوی بوو. و سەیری دەستێک بکە کە دەستی لێدام، کە منی خستە سەر ئەژنۆکانم، و لەسەر لەپی دەستەکانم (دانیال ١٠:٧-١٠).
ئایا ئەمە ھەمووی زۆر سەرنجڕاکێش نییە؟ ھەر یەکێک لەم خزمەتکارانی خودایە—ئیشایا، یەحزەقیال، دانیال—خۆیان ناتوانایی خۆیان ڕادەگەیەنن، ھەروەھا ھەستیان پێی، کاتێک لەبەردەم شکۆمەندی خودادان؛ و با سەرنجێکی تایبەت بدەمە ئەم خاڵە: لەگەڵ ھەر یەکێک و ھەموویان، پرسیارەکە بۆ ساتێکیش نییە لەوەی کە چییان کردووە، بەڵکو لەوەی کە چی بوون، و ئەمەش وەک لەلایەن شکۆمەندی خوداوە بە خۆیان وتراوە.
دیداری ستێفان و ھێزی خاچ
ئێستا، بە پێچەوانەی ھەموو ئەمانە، لە کردارەکان ٧دا دەبینم کە ستێفان، نەک بە شکۆمەندی خودا تووشی شۆک یان سەرسوڕمان بێت، بە شێوەیەک کە بکەوێتە سەر ڕووی و بڵێت، «قوڕبەسەرم،» بەڵکو پڕ لە ڕۆحی پیرۆز، خۆی بە جێگیری سەیری ئاسمان دەکات، و شکۆمەندی خودا و عیسای بینی کە لە دەستە ڕاستی خودا وەستابوو؛ ھیچ ترسێک نییە، نە سەبارەت بەوەی کە لە ئاسمان دەیبینێت، نە سەبارەت بەوەی کە لە دەوروبەری لەسەر زەوی ڕوودەدات! چ دیمەنێکی سەرسوڕھێنەر، پیاوێکی ھەژار و لاواز و تەنھا وەک ئەو، دەتوانێت بە جێگیری سەیری شکۆمەندی خودا بکات، و دەتوانێت بە ئارامی ڕق و کینەی کوشندەی پیاوان بەرگە بگرێت.
ئایا تۆ، خوێنەری من، دەڵێیت ھێزی ستێفان لە چیدا بوو بە بەراورد لەگەڵ ناتوانایی پێغەمبەرانی کۆن؟ یەک وشە وەڵامی پرسیارەکە دەداتەوە، واتە، خاچ—ئەو عیسایەی کە ستێفان لە شکۆمەندی خودادا بینی، لەسەر خاچ ھەموو تووڕەیی خودای دژی گوناھ ھەڵگرتبوو، و بە تەواوی و بە باشی خودای شکۆمەند کردبوو، کە خودا شکۆمەندی پێدابوو؛ خۆی وای وتبوو، «ئەگەر خودا لەوێدا شکۆمەند بێت، خودا لە خۆیدا شکۆمەندی پێدەدات، و دەستبەجێ شکۆمەندی پێدەدات» (یۆحەننا ١٣:٣٢). و کتێبی پیرۆز ئێستا شایەتی بۆ ئەو ڕاستییە دەدات، واتە، «لە مردووان ھەڵگیرسایەوە بە شکۆمەندی باوک» (ڕۆما ٦:٤)؛ «خودا کە لە مردووان ھەڵیگرتەوە، و شکۆمەندی پێدا» (١ پەترۆس ١:٢١). ستێفان لە شکۆمەندی خودادا ڕزگارکەری خۆی دەبینێت؛ ئەو، ھەمان ئەو پیرۆزە، کە لەسەر خاچ دادگاییکردنی ھەڵگرتبوو، و لەو کاتژمێرەدا لەلایەن خوداوە جێھێڵرابوو، ئێستا لەلایەن ستێفانەوە لە شکۆمەندی خودادا دەبینرێت؛ خاچی عیسای مەسیح ئەوە بوو کە ستێفان مافێکی ڕاستودروستی ھەبوو بۆ سەیری کردنی ئەوەی کە پێش مردنی مەسیح تەنھا دەیتوانی دووری بخاتەوە؛ و لە عیسای شکۆمەندەوە ئەو ڕۆحە پیرۆزە ھاتە خوارەوە، کە ئێستا چاوی ستێفانی بەرزکردەوە. کەواتە ئەمە تەواوی خودایی خاچی عیسای مەسیحە.
ئەگەر خودا لەوێدا شکۆمەند بێت، خودا لە خۆیدا شکۆمەندی پێدەدات، و دەستبەجێ شکۆمەندی پێدەدات (یۆحەننا ١٣:٣٢).
لە مردووان ھەڵگیرسایەوە بە شکۆمەندی باوک (ڕۆما ٦:٤)؛ خودا کە لە مردووان ھەڵیگرتەوە، و شکۆمەندی پێدا (١ پەترۆس ١:٢١).
ئەوەی جارێک لەوێ لەلایەن مرۆڤەوە لە خاچ درا، ئێستا بە ھێزەوە دەژی، لەو شوێنەی کە وەک جێگرەوەی گەلەکەی گرتی، شکۆمەند کراوە، و ئەوان بەھۆی مردنی ئەوەوە مافێکی ڕاستودروستیان ھەیە، و لە ڕێگەی ڕۆحی پیرۆزەوە ھێزێکیان ھەیە بۆ سەیری کردنی بە جێگیری بۆ ئاسمان.
کەسی مەسیح، ھەموو نیعمەتێک دەگرێتەوە؛ جارێک کوژرا، بەڵام ئێستا زیندووە، لە ئاسمان داوای ستایشی ئێمە دەکات.
ئۆھ، چاوی جددی ئێمە جێگیر بکە، ئەی پەروەردگار، بە تەواوی لەسەر تۆ؛ بۆ ئەوەی بە جوانی تۆ سەرقاڵ بین، لە ھیچ شوێنێکی تر کەس نەبینین.
