خۆزگە بەو پیاوەی کە بە ڕاوێژی بێدینان ناڕوات، و لە ڕێگەی گوناهباراندا ناوەستێت، و لەسەر کورسی گاڵتەجاڕان دانانیشێت. بەڵکو خۆشییەکەی لە یاسای خوداوەنددایە؛ و لە یاساکەیدا ڕۆژ و شەو بیر دەکاتەوە. و ئەو وەک درەختێک دەبێت کە لەسەر ڕووبارەکان چێنراوە، کە میوەی خۆی لە وەرزی خۆیدا دەهێنێت؛ گەڵاکەشی سیس نابێت؛ و هەر شتێک بیکات گەشە دەکات.» (زەبوور ١:١-٣)
دەکرێت هەموو ژیانت بە زانینی ڕاستییەکانی خودا بەسەر ببەیت و هەرگیز هیچ یەکێکیان ئەزموون نەکەیت. تەنها زانین دەربارەی ڕاستییەکانی خودا بەو مانایە نییە کە ئەوان بوونەتە بەشێک لە ژیانت. لێرەدا پرسیارە گرنگەکە ئەوەیە: تۆ چی لەگەڵ وشەی خودا دەکەیت؟ هەندێک کەس ڕێگە بە خۆیان دەدەن بکەونە ژێر کاریگەری بیرکردنەوەی بێدینان تا ئەو ڕادەیەی کە وشەی خودا هیچ جیاوازییەکیان بۆ ناکات. ئەگەر ڕاوێژت لە کەسانی بێدین وەربگریت، خۆت دەبینیتەوە کە لە ئاراستەی وشەی خودا دوور دەکەویتەوە. ئەگەر بە ئەنقەست گوناهباران وەک هاوڕێی خۆت هەڵبژێریت، ئەوان تۆ دەبەنە سەر ڕێگایەک کە تۆ لە خودا دوور دەخاتەوە. ئەگەر هەڵبژێریت بچیتە پاڵ ئەوانەی گاڵتەجاڕن، لە کۆتاییدا دەبیتە کەسێکی گومانکار.
پیاوی ڕاستودروست هاندان لە بۆچوونی کەسانی تردا نادۆزێتەوە بەڵکو لە وشەی خودادا. ئەو بە زانینێکی ڕووکەشی کتێبی پیرۆز ڕازی نییە بەڵکو ڕۆژ و شەو بیر لەوە دەکاتەوە تا دڵنیا دەبێتەوە کە ئەوەی دەیخوێنێتەوە ڕەنگدانەوەی ئەزموونی خۆیەتی. ئەو دەبێتە وەک درەختێکی میوەدار کە بە توندی لەسەر کەناری ڕووبارەکە وەستاوە. درەختەکە بە باشی خۆراک دراوە و میوەی خۆش و گەڵای زۆر بەرهەم دەهێنێت. خەڵک لە دوورەوە دێن بۆ ئەوەی لە سێبەرەکەیدا دابنیشن و میوەکەی بخۆن.
ئەگەر ڕێگە بە خودا بدەیت وشەکەی لە ژیانتدا جێبەجێ بکات، ئەوانی تر هاندان لە تۆوە وەردەگرن. چەند زیاتر لە ڕاستودروستی خودادا گەشە بکەیت، ئەوەندە بەهێزتر دەبیت. هەندێک کەس بە بێهودەیی بەدوای کەسێکدا دەگەڕێن کە هانیان بدات، بەڵام کەسی ڕاستودروست بەو شێوەیە نییە. ڕێچکەیەکی بەردەوام لە خەڵک بەدوای تۆدا دەگەڕێن چونکە دەزانن ژیانت بەرەکەتێک دەبێت.
