چەند بە جوانی ئەمە چاودێریی پڕسۆزی خودامان پیشان دەدات کە بەسەر هەموو دروستکراوەکانیدا هەیەتی! ئەو شکست ناهێنێت لە دۆزینەوەی ماڵێک بۆ بێبەهاترین باڵندە، و هێلانەیەک بۆ بێئارامترین. ئەمە چەند متمانەیەکی گەورەمان پێدەبەخشێت! چۆن دەبێت حەوانەوە بدۆزینەوە! چ حەوانەوەیەک دەروون بەدەستی دەهێنێت کە خۆی دەخاتە سەر چاودێریی پڕسۆز و وریای ئەو کە بە تەواوی پێداویستیی هەموو دروستکراوەکانی دابین دەکات.
داود نیشانەی دڵێک پیشان دەدات کە هەرگیز شکست ناهێنێت و خوداوەند دەناسێت: متمانە بە خودا لەسەرووی هەموو شتێکەوە، و بە هەر نرخێک بێت: «با بکەوینە دەستی یەزدانەوە، چونکە بەزەییەکانی گەورەن» (٢ سام. ٢٤:١٤). بیرکردنەوەیەکی شیرین و بەنرخ لەوەی خوداوەند بۆ گەلەکەی چییە! و ئەو باش دەزانێت چۆن دڵ پڕ بکات لە دڵنیایی ئەوەی کە شایەنی متمانەیەتی. تەنانەت لە کاتی سزادانیشدا، خودا خۆشەویستترە، دڵسۆزترە، شایەنی متمانەترە لە هەر کەسێکی تر.
پەناگەی سادەی پیرۆز لە خودادایە. «خودا قەڵغانمە.» ئەمە پیلانگێڕی نییە، یان بەکارهێنانی ڕێگەی مرۆیی بۆ ڕووبەڕووبوونەوەی هێزی دوژمن. ڕەنگە بەشێکی و بۆ ماوەیەک سەرکەوتوو بین، بەڵام لە بەکارهێنانی چەکەکانی جەستەدا، پشت بەستنمان بە خودا لەدەست داوە، و تەواوێتیی ڕۆیشتن و شایەتیدان کە چاوەڕوانیکردنی ئەو پێمان دەبەخشێت.
ساتەوەخت هەن کە خودا وامان لێدەکات هەست بکەین کە ناتوانین پشت بە مرۆڤ ببەستین بەڵکو تەنها بە ئەو. زۆرجار لە پیاوانەوە ئاسوودەییمان هەیە: «خودا، کە دڵتەنگەکان ئاسوودە دەکات، بە هاتنی تیتۆس ئاسوودەیی پێبەخشین» (٢ کۆر. ٧:٦). بەڵام نابێت پشت بە مرۆڤ ببەستین. بۆیە، ساتەوەخت هەن کە دەبێت بڵێین، «هەموو پیاوان درۆزنن» (زەب. ١١٦:١١)، و ئێمە دەخرێینە سەر خوداوەند.
