عیسا پێی فەرموو، «بڕۆ، شەیتان.» (مەتتا ٤:١٠) چەند چڕییەکی ترسناک لە واتای وشەکاندا هەیە، کاتێک بۆ عیسا بەکاردەهێنرێن، «ئەو ئازاری چەشت، کاتێک تاقیکرایەوە» (عیبرانییەکان ٢:١٨). هەرچەندە توانای گوناهی نەبوو، بەڵام لە هەستە ناسکەکانی سروشتی پیرۆزی ئەودا، شتێک هەبوو کە تاقیکردنەوەی بە شێوەیەکی بێوێنە ترسناک دەکرد. چۆن دەبێت ڕووبەڕووی سەرۆکی ناپاک بێتەوە؟ — ڕووبەڕووی دوژمنی تەختەکەی، و گەردوونەکەی بوەستێتەوە؟ بەڵام «میری ئەم جیهانە» هات، و «هیچی تێدا نەدۆزییەوە» (یۆحەننا ١٤:٣٠). شەپۆل دوای شەپۆل لە توندوتیژی شەیتانی، توڕەیی خۆیان بە بێهودەیی بەسەر بەردی زیندوودا بەتاڵ کردەوە!
خوێنەر، تۆ هێشتا هەمان دوژمنی خراپت هەیە بۆ ئەوەی لەگەڵیدا بجەنگیت، بە هەزاران شێوەی فێڵبازانە هێرشت دەکاتە سەر؛ بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر هێرشەکانی لەگەڵ بارودۆخەکەت، سروشتەکەت، لایەنگری دەروونیت، و ئارەزووی سەرەکیت دەگونجێنێت! هیچ شوێنێک نییە کە «تەختی شەیتان»ی تێدا نەبێت؛ «هەموو جیهان لە دەستی خراپەکارەکەدایە» (١ یۆحەننا ٥:١٩). ئەو چرپەکانی بۆ گوێی منداڵی هەیە؛ تەمەنی پیر بە فێڵەکانی ناگات. «هەموو ئەمەت پێدەدەم» (مەتتا ٤:٩) هێشتا بەرتیلەکەیەتی بۆ ئەوەی عیسا ڕەت بکەیتەوە و «شتە زەمینییەکان بەلاوە گرنگ بێت» (فیلیپی ئی ٣:١٩). ئەو لەناو قەرەباڵغیدا چاوت پێدەکەوێت؛ شوێنت دەکەوێت بۆ تەنیایی؛ چاودێرییەکی بێخەوی هەیە!
ئایا تۆ وەک مامۆستاکەت بوێریت لە دوورخستنەوەی؟ ئایا ئامادەیت بە وەڵامدانەوە بۆ هەموو پێشنیارێکی پیس، «بڕۆ، شەیتان» (مەتتا ٤:١٠)؟ هەستیارییەکی ناسک دەربارەی گوناه بپارێزە. باشترین بارۆمەترەکان هەستیارترینن. هەرچی لاوازییەکی سەرسەختت هەیە — هەرچی ئارەزوویەکی تاڵ یان زیانبەخش کە ئاگاداریت و هەوڵی زاڵبوون دەدات — چاودێری بکە، لە خاچی بدە، بە خاچی خوداوەندەکەتەوە بزمار بکە.
ڕەنگە تۆ ڕۆژی شتە بچووکەکان بە کەم بزانێت — دوژمنی گەورە وای نییە. ئەو هێزی بچووکەکان دەزانێت — کە وردە وردە هێزی ڕۆح دەخوات و تەواوی دەکات. و کاتێک جووڵەی پاشەکشێ لە ژیانی ڕۆحیدا دەست پێدەکات، کێ دەتوانێت پێشبینی بکات لە کوێ کۆتایی دێت — ڕۆیشتن «لە لاوازییەوە بۆ لاوازی،» لەبری «لە هێزەوە بۆ هێز.»
هیچ سازشێک مەکە؛ هەرگیز بەشداری لە کات بەسەربردنی ناخودایی مەکە، یان مەچۆرە سەر ڕێگای گوماناوی، بە بیانووی، «هیچ زیانێکم پێناگەیەنێت.» ئیسرائیلییەکان، کاتێک چوونە ناو کەنعان، لەبری گوێڕایەڵیکردنی فەرمانی خودایی بۆ لەناوبردنی دوژمنەکانیان، ئاگربەستێکی پووچیان لەگەڵدا کرد. ئەنجامەکەی چی بوو؟ ساڵانێکی زۆر لە شەڕی ماندووکەر.
ئەوان قامچی بوون لە لایەکانیاندا، و دڕک بوون لە چاوەکانیاندا (یۆشوا ٢٣:١٣).
بە شێوەیەکی سەیر بەڵام ڕاستگۆیانە لەلایەن نووسەرێکی کۆنەوە وتراوە،
«مۆمەکە هەرگیز بە ڕوونی ناسوتێت، کاتێک دزێک تێیدا بێت. گوناهی قبوڵکراو، لە ویژداندا، وەک یۆنایە لە کەشتییەکەدا، کە دەبێتە هۆی زریانێکی وا، کە ویژدان وەک دەریایەکی شڵەژاوە، کە ئاوەکانی ناتوانن ئارام بگرن» (تۆماس بروکس، ١٦٠٨-١٦٨٠). «دڵت بپارێزە،» کەواتە، «بە هەموو دڵسۆزییەکەوە،» یان، وەک لە زمانی عیبری ڕەسەندا هاتووە، «دڵت لە هەموو پاراستنێک زیاتر بپارێزە، چونکە لەوەوە سەرچاوەی ژیانە.» (پەندەکان ٤:٢٣).
با ئەمە هەمیشە پارێزەرەکەت بێت لە دژی تاقیکردنەوە،
«عیسا لێرە چۆن هەڵسوکەوتی دەکرد؟ ئایا ئەو وەک ڕووەکی هەستیار، لە دوورترین پەیوەندی لەگەڵ گوناهدا پاشەکشەی نەدەکرد؟ ئایا دەتوانم بیر لە بێڕێزیکردنی بکەمەوە بە مامەڵەکردن لەگەڵ دوژمنەکەی؛ تووشی ڕەنگدانەوەی تاڵی خۆشەویستی برینداربوو لە لێوەکانی خۆیەوە، 'من لە ماڵی هاوڕێکانمدا بریندار بووم'» (زەکەریا ١٣:٦)؟ عیسا نهێنی پاراستن و سەلامەتییەکەمان پێدەڵێت،
شیمۆن! شیمۆن! شەیتان ئارەزووی کردووە تۆی هەبێت، بۆ ئەوەی وەک گەنم بتاتێنێت؛ بەڵام من نوێژم بۆ کردوویت کە باوەڕەکەت شکست نەهێنێت (لۆقا ٢٢:٣٢).
خۆتان بە هەمان بیرەوە چەکدار بکەن
