پرسیار: ئایا بۆ مەسیحییەک گونجاوە بەشێک لە نانی پیرۆز نەخوات؟ مەسیحییەک چی بکات ئەگەر نانەکە دابەشکرابێت و جامەکە خەریکە تێپەڕێنرێت پێش ئەوەی ئەو بێتە ژوورەوە؟ ئایا دەبێت داوای نانەکە بکات بۆ ئەوەی بەشداری تێدا بکات، یان دەبێت بە جامەکەدا بڕوات لە کاتێکدا نانەکەی لەدەستداوە؟
وەڵام: «گەورە عیسا لە هەمان شەودا کە خیانەتی لێکرا، نانی گرت» (١ کۆرنسۆس ١١:٢٣ NKJV). ئەو دەیزانی چی لەبەردەمیدا بوو کاتێک دەچوو بۆ خاچ، بەڵام لەبری ئەوەی خەریکی خۆی بێت، خەمی قوتابییەکانی بوو. گەورە، کە دەیزانی ئەوان بێتاقەت دەبن، پێیانی گوت: «با دڵتان بێتاقەت نەبێت؛ ئێوە باوەڕ بە خودا دەکەن، باوەڕ بە منیش بکەن» (یۆحەننا ١٤:١). ئەو لە پەیمانی کۆنەوە قسەی کرد کە چی ڕوودەدات: «شوانەکە لێدەدەم، و مەڕەکانی مێگەلەکە بڵاو دەبنەوە» (مەتتا ٢٦:٣١؛ سەیری زەکەریا ١٣:٧ بکە). لە هەموو ئەمانەدا ئێمە نیگەرانی گەورەی گەورە بۆ قوتابییەکانی دەبینین و، بە فراوانکردن، بۆ ئێمەش. ئەو خۆشەویستی خۆی بۆ ئێمە بە دامەزراندنی ئەم خوانە یادگارییە نیشاندا، چونکە دەیویست ئێمە ئەومان لەبیر بێت. گەورە دەزانێت ئێمە گەلێکی لەبیرچوونەوەین، و زۆرجار چاکەی ئەومان بە شتێکی ئاسایی وەردەگرین.
لە پەیمانی کۆندا ئەو گەلەکەی ئاگادار کردەوە کە یەهۆڤای خودایان لەبیر نەکەن، بەڵکو لەبیریان بێت کە ئەو کێ بوو و هەموو ئەو سەرسوڕهێنەرە گەورانەی کە بۆیانی کردبوو (دێوتێرۆنۆمی ٨:١٨-١٩). پشتگوێخستنی یادکردنەوەی، یان ئەنجامدانی بە نیوەناچڵی، تەنها دۆخی خراپی دڵی کەسێک ئاشکرا دەکات. «ئەگەر منتان خۆشبوێت، فەرمانەکانم جێبەجێ بکەن» (یۆحەننا ١٤:١٥). یادکردنەوەی ئەو لە خواردنی نان و خواردنەوەی شەرابدا تەنها ئارەزوویەکی ئەو نییە – بەڵکو فەرمانێکە: «ئەمە بکەن بۆ یادکردنەوەی من» (لۆقا ٢٢:١٩). جگە لەوەش، دڵی کەسێک شوێنی گەنجینەکەیەتی، «چونکە لە کوێ گەنجینەکەت بێت، دڵیشت لەوێ دەبێت» (١٢:٣٤).
گەورە فەرمووی، «لە کوێ دوو یان سێ کەس بە ناوی من کۆببنەوە، من لەناوەندیاندام» (مەتتا ١٨:٢٠). ئایا دەمانەوێت لەگەڵی بین، لەو شوێنە بین کە ئەو لێیە، ئەوە بکەین کە ئەو دەیەوێت بیکەین، ئەومان لەبیر بێت؟ یان بۆ ئێمە گرنگ نییە؟ ئایا بەڕاستی گرنگیمان پێیەتی؟
ئەگەر هەموو شتێک لە ژیانی منداڵانی خودادا ڕێک بێت، ئاساییە کە ئێمە لە ئامادەبوونی ئەودا بین بۆ یادکردنەوەی. دەبێت لەوێ بین، دڵمان ئامادە بێت بۆ پێشکەشکردنی پەرستش بۆ ئەو، دوای ئەوەی دڵمان پشکنیوە بۆ ئەوەی بزانین ئایا هیچ شتێک هەیە کە پێویستی بە دانپێدانان بێت. دەبێت لەوێ بین بە بێدەنگی لەبەردەم گەورەدا بە هەڵوێستێکی ڕێزدارانە، ئامادە بین بۆ ئەوەی ئەوەی شایستەیەتی پێی بدەین.
بە لەبەرچاوگرتنی ئەمە، تێدەگەین کە باش نییە – ڕەنگە دۆخێکی دڵ نیشان بدات کە لەگەڵ گەورەدا هاوئاهەنگ نەبێت – ئەگەر ئەم خوانە یادگارییە سەرسوڕهێنەرەی گەورەمان لەدەست بچێت کە ژیانی خۆی بۆ ئێمە بەخت کرد. تێدەگەین کە ڕەنگە هەندێک بارودۆخی دەرەوەی کۆنترۆڵی کەسێک هەبێت کە ڕێگری لە ئامادەبوون یان بە کات گەیشتن بکات، وەک نەخۆشی یان ڕووداوێک لە ڕێگادا. بۆیە نابێت هەڵوێستێکی توند بگرینەبەر. بەڵام، دەبێت کەسێک دڵی خۆی بپشکنێت بۆ ئەوەی بزانێت بۆچی یادکردنەوەکەی لەدەست داوە یان درەنگ گەیشتووە. ئایا کەمتەرخەمی بوو یان نەبوونی گرنگی و لەپێشینەیی؟
خواردن و خواردنەوە نیشانەیەکە هاوبەشی و یەکگرتن. درەنگ گەیشتن، خواردنەوەی جامەکە و پاشان خواردنی نانەکە لە دەرەوەی ئەو ڕێکوپێکییەیە کە گەورە داویەتی. ئەمە نیشانەی نەبوونی هاوبەشی ڕاستەقینە لەگەڵ ئەودا دەبێت. جگە لەوەش، «خودا نووسەری ئاژاوە نییە بەڵکو ئاشتییە» (١ کۆرنسۆس ١٤:٣٣). بۆیە، ئەگەر کەسێک درەنگ بگات، لە کاتێکدا کە جامەکە تێدەپەڕێنرێت و نانەکەی لەدەستداوە، داواکردنی دووبارە پێدانی نانەکە بێسەروبەر و سەرلێشێوێنەر دەبێت. ئەوە تێکدەر و سەرنجڕاکێش و ڕێگر دەبێت لە بەردەوامی پەرستش و یادکردنەوەی. پێمان وایە باشترە ئەوکات خۆی بپارێزێت و لە کاتی داهاتوودا بە کات بێت.
وەڵام درایەوە
