پارێزەر دوو کار دەکات: ئەو داوامان بۆ دەکات لەلای باوک؛ ئەو وشەکەمان بەسەردا جێبەجێ دەکات. یەکێکیان دۆزی ئێمە دەپارێزێت ئەگەر گوناه بکەین، لەبەردەم باوک، دژی تۆمەتبارکەر؛ ئەوی تر دۆخی کردەییمان دەهێنێتە ئاستی پێگەکەمان، کە هەمیشە بەبێ گوناه دەپارێزرێت لەلایەن پارێزەرە ڕاستودروستەکە، کە کەفارەتی کردووە.
شکست لە دۆخی کردەییماندا لەوەوە دێت کە دوو سروشت لە یەک کەسدا هەیە.
«بە مێشک خۆم خزمەتی یاسای خودا دەکەم، بە جەستە یاسای گوناه» (ڕۆما ٧:٢٥).
و هەرچەندە بە باوەڕ، و لە ڕۆحدا، ئێمە چیتر لە جەستەدا نین، بەڵام لە ڕاستیدا لە ئێمەدا هەیە (هەرچەندە بە باوەڕ بە مردووی دادەنێین)، لەبەر ئەوە شکستەکە ڕوودەدات. هیچ بیانوویەک نییە، بەڵام ڕاستییەکە ئەوەیە، ئێمە شکست دەهێنین. پێگەی ئێمە وەک منداڵ هەمیشە وەک خۆی دەمێنێتەوە، تەنانەت ئەگەر گوناهیش بکەین، بەهۆی پارێزەرە ڕاستودروستەکەوە کە کەفارەتی کردووە.
«ئەگەر هەر کەسێک گوناه بکات، ئێمە پارێزەرێکمان هەیە.» بەڵام ئێمە لە دۆخی کردەییماندا شکستمان هێناوە – ئێمە پیس بووین. جەستەمان بە ئاوی پاک شۆراوە، ئەمە ڕاستە (عیبرانییەکان ١٠:٢٢)؛ ئێمە جارێک شوشتنی هەستانەوەمان هەبووە (تیتۆس ٣:٥)؛ ئێمە لە نوێوە لەدایک بووین (یۆحەننا ٣:٣)؛ ئیتر پێویست ناکات دووبارە بخرێینەوە ناو حەمامەکە.
بەڵام ئێمە گوناهەمان کردووە، پێیەکانمان پیس بووە، وەک بڵێی، لە کاتی تێپەڕینمان بەم جیهانە پیسکەرەی گوناهدا. ئەمە بۆ ئامادەبوونی باوک گونجاو نییە. پارێزەر چی دەکات؟ ئەو وشەکەمان بەسەردا جێبەجێ دەکات، پێیەکانمان دەشوات، و ڕێنماییمان دەکات بۆ دانپێدانان و خۆ-حوکمدان. بیرهێنانەوەی پارێزەرەکەمان، کە کەفارەتی کردووە، دەمانهێنێتەوە سەر ئەژنۆکانمان بۆ لای باوکمان، کە لێمان خۆشدەبێت، و لە هەموو ناڕاستودروستیمان پاکمان دەکاتەوە.
ئێمە پاک دەکرێینەوە بەپێی ئەوەی ئەو وەک کەسی ڕاستودروست لە ئامادەبوونی باوکدا کێیە. ئەمە پاککردنەوەیە بە ئاوی وشەکە، نەک بە خوێن، کە هەرگیز دووبارە ناکرێتەوە. ئەمە جێبەجێکردنی مردنی مەسیحە، لە ڕێگەی وشەکەوە، بۆ پیسبوونی ڕەوشتی لە ڕەگی گوناهەوە. بەم شێوەیە، کاری پیرۆزی پارێزەر، لە لایەکەوە، داواکردنە بۆ منداڵەکان لەبەردەم باوک ئەگەر گوناه بکەن؛ لە لایەکی ترەوە، شوشتنی پێیەکانیانە بە وشەکە، بۆ ئەوەی ڕۆیشتن و دۆخی کردەییان بگەیەنێتە ئاستی پێگەیان لەبەردەمیدا.
چەند خۆشحاڵین کە پەیوەندیمان بە پارێزەرە پیرۆزەکەوە هەیە! لە لایەکەوە داواکردن بۆ براکانمان ئەگەر گوناه بکەن؛ لە لایەکی ترەوە، گەیاندنی وشەکە بەوان و شوشتنی پێیەکانیان. با خوداوەند ئەم نیعمەتە زیاتر ببەخشێت، بۆ ئەوەی پیرۆزەکان بتوانن ئیمتیازی پیرۆزی خۆشەویستییان ببینن بۆ داپۆشینی گوناهەکان (پەندەکانی سلێمان ١٠:١٢)، داواکردن بۆ براکانیان ئەگەر گوناه بکەن، و بە دڵسۆزی لەگەڵیاندا کار بکەن، لە گەیاندنی وشەکە بەوان، شوشتنی پێیەکانیان، بۆ ئەوەی لە پیسبوون پاک ببنەوە؛ ئەمانەی دوایی، زاڵبوون بەسەر تۆمەتبارکەر بە خوێنی بەرخەکە، لە لایەکەوە، ئەگەر گوناه بکەن، و لە لایەکی ترەوە، بە ئاشکرا بەرەنگاربوونەوەی بە وشەی شایەتییەکەیان، وەک خوداوەند عیسای مەسیح خۆی. ئەو وەڵامی شەیتانی دایەوە کاتێک هەوڵی دەدا گوناهی پێ بکات، بە گوتنی، «نووسراوە.» ئێمەش دەبێت بە هەمان شێوە بین. ئەگەر گوناه بکەین، سوپاس بۆ خودا، هەمیشە دەتوانین بە خوێنی بەرخەکە وەڵامی بدەینەوە، کە دەرمانە بۆ هەموو برینێک.
خوێنی بەرخەکە و وشەکە، شمشێری ڕۆح، ئامرازەکانمانن دژی شەیتان لێرە، لە کاتێکدا پارێزەر دۆزی ئێمە لەبەردەم باوک لە ئاسمان دەپارێزێت. بەم شێوەیە، لە هەموو حاڵەتێکدا ئێمە دەپارێزرێین، و زاڵین، «زیاتر لە سەرکەوتوو لە ڕێگەی ئەوەوە کە خۆشی ویستین.»
