چی بەسەرت دێت کاتێک شتێکی خراپ دەکەیت – گوێڕایەڵی دایک و باوکت ناکەیت، دزی دەکەیت، فێڵ دەکەیت، درۆ دەکەیت، و هتد؟ ئایا سزا دەدرێیت؟ ئایا کەسێک هەرگیز سزایەکی بۆ شتێک کە تۆ کردت وەرگرتووە؟
زۆر، زۆر ساڵ لەمەوبەر ژیان جیاواز بوو لە ئێستا. منداڵان زۆر جار بە دارێکی هیکۆری لێیان دەدرا وەک سزا بۆ کردنی شتی خراپ، تەنانەت لە قوتابخانەکانیشدا! لە یەکێک لەم قوتابخانانەدا قوتابییەکان ئەوەندە خراپ بوون کە چەندین مامۆستا دەستیان لە هەوڵدان بۆ فێرکردنیان هەڵگرتبوو. پاشان مامۆستایەکی نوێ هاتە ئەم قوتابخانەیە.
یەکەم شت کە کردی ئەوە بوو داوای لە قوتابییەکان کرد کە یاساکانی خۆیان بۆ پۆلەکە دابنێن، لەگەڵ سزای شکاندنی ئەم یاسایانە. ئەو سەرسام بوو کە ئەوان ئەرکەکەیان بە جددی وەرگرت و زۆر توند بوون لەگەڵ خۆیاندا.
هەندێک لە یاساکانی قوتابییەکان ئەمانە بوون: «دزی ناکرێت؛ جنێو نادرێت؛ شەڕ ناکرێت…» سزای هەر یاسایەک هەمان شت بوو: «دە لێدان (لێدانێک) بەسەر پشتدا بەبێ کوت. هیچ دەربازبوونێک نییە.»
ڕۆژی یەکەم باش ڕۆیشت. بەڵام لە ڕۆژی دووەمدا نانی نیوەڕۆی کەسێک دزرا. دوای گەڕان، مامۆستاکە زانی کە بچووکترین و لاوازترین قوتابی دزەکە بوو. سزای دزی دە لێدان بوو، بەپێی یاساکانی خودی قوتابییەکان. پۆلەکە سەیری دەکرد کاتێک مامۆستاکە خۆی ئامادە دەکرد بۆ لێدانی کوڕە بچووکە تاوانبارەکە. بەڵام کوڕەکە کوتەکەی دانەدەنا.
لە کۆتاییدا مامۆستاکە ناچاری کرد لای ببات، تەنها بۆ ئەوەی بزانێت کە هیچ کراسێکی لە ژێرەوەدا نییە! هەموو کەسێک لە قوتابخانەکەدا بینییان کە کوڕەکە چەندە لاواز بوو. ئەو زۆر لاواز و لاواز دەهاتە بەرچاو بۆ ئەوەی لێدانەکە بەرگە بگرێت. بە گریانەوە، بە هەمووانی وت کە خێزانەکەی چەندە هەژار بوون.
چیرۆکی کوڕەکە هاوپۆلەکانی خەمباری کرد. بەڵام سزاکە چی؟ یاسایەک شکێنرابوو، و سزا دەبێت بدرێت.
لەناکاو کوڕە گەورەکە کە نانی نیوەڕۆکەی دزرابوو هاتە پێشەوە. ئەو وتی کە ئەو لێدانەکە بۆ کوڕە بچووکەکە وەردەگرێت. تەنها بیر بکەرەوە – کوڕەکە کە نانی نیوەڕۆکەی لێ وەرگیرابوو ئێستا پێشنیاری دەکرد کە سزا وەربگرێت بۆ ئەو کەسەی کە دزییەکەی کردبوو!
پۆلەکە ڕازی بوون کە جێگرەوەیەک دەتوانێت لێدانەکە بۆ شکێنەری یاساکە وەربگرێت. دوای ئەوەی تەواو بوو، هەمووان لە گریاندا بوون کاتێک کوڕە بچووکەکە بە گەورەکەی وت، «تۆ لێدانەکەی منت وەرگرت! من بۆ هەمیشە سوپاست دەکەم!»
کوڕ و کچان، ئایا دەزانن کە کەسێک ئازاری بۆ هەموو شتە خراپەکان کە هەرگیز کردووتانە چەشتووە؟ عیسای مەسیح لەسەر خاچ وەک جێگرەوەی ئێوە مرد. خودا سزای ئەو دا بۆ گوناهەکانتان. ئەگەر دان بە خودادا بنێیت کە گوناهباریت، ئەو لەبەر مردنی عیسا لێت خۆش دەبێت. پاشان تۆ ئامادە دەبیت بۆ بەهەشت!
ئەو بریندار کرا بۆ سەرپێچییەکانمان، ئەو لێی درا بۆ گوناهەکانمان… و بە لێدانەکانی ئەو (لێدانێک) ئێمە چاک بووینەوە (ئیشایا 53:5).
ئەو گوناهەکانمانی لە جەستەی خۆیدا لەسەر دارەکە (خاچ) هەڵگرت (1 پەترۆس 2:24).
