کرێکارەکان بەردی گۆشە دادەنێن — عیسا وایە. وەک ئەوە، ئەو جوانیی ئەو بینایەیە، کە دەبێتە شوێنی نیشتەجێبوونی خودا لە ڕێگەی ڕۆحەوە. ئەو هەموو بەشێکی بیناکە یەکدەخات و بەیەکەوە دەبەستێتەوە، و بەهێز و پارێزراوی دەهێڵێتەوە. ئەو نەک تەنها بەشەکان بەیەکەوە دەبەستێتەوە — بەڵکو هەموو بەشێک بە خوداوە. هیچ یەکێتییەک لەگەڵ خودا ناتوانرێت لەلایەن گوناهبارانەوە بەدەست بهێنرێت — ئەگەر ئەم ڕزگارکەرە پەرستراوە نەبێت. ئەو هەموو بەربەستێک لە ڕێگا لادەبات، و وادەکات باوک بناسین لە خۆشەویستی ئەبەدیی خۆیدا، پەیوەندی باوکانە، و پلانە نیعمەتدارەکانی بەرامبەر بە ئێمە — و پاشان ئێمە هاوبەشیمان لەگەڵیدا دەبێت، دڵخۆش دەبین پێی، و بە پیرۆزی لە ژیاندا لەبەردەمیدا دەڕۆین.
بە یەکگرتن لەگەڵ خودا — ئێمە هێز، جوانی، و شکۆمەندی بەدەست دەهێنین؛ خۆراکمان پێدەدرێت، و «بە زیادبوونی خودا زیاد دەکەین.» بەیەکەوە بەستراوین بە پەیوەندییەکی نەگۆڕ و بە بەستنەوەی نەپچڕاو — ئێمە گەشە دەکەین و دەبینە «پەرستگایەکی پیرۆز لە یەزداندا،» بۆ ڕێزگرتن لە دانایی، نیعمەت، و خۆشەویستی باڵادەستی ئەو.
ئۆه، چەند پیرۆزە یەکگرتنی پیرۆزەکان لەگەڵ خودا؛ «لەسەر بناغەی نێردراوان و پێغەمبەران دروستکراون، عیسای مەسیح خۆی بەردی گۆشەی سەرەکییە! بەردی گۆشە!» سڵاو، یەکگرتنی پیرۆز، پتەو و بەهێز، چەند گەورەیە نیعمەتەکە، چەند شیرینە گۆرانییەکە، کە کرمە یاخییەکان هەمیشە دەبنە یەک لەگەڵ خوداوەندی جەستەدار! ئەم پەیوەندییە پیرۆزە ڕێگە لە ترسەکانیان دەگرێت، چونکە هەموو ئەوەی ئەو هەیەتی، یان هەیبووە، هی ئەوانە لەگەڵیدا وەک سەر، ئەوان دەوەستن، ناکەون، ژیانیان، گەرەنتییان، و هەموو شتێکیان.
