شمشێرە توندەکەی یەزدانی سوپاسالار بە دادپەروەرییەکی نەگۆڕەوە بەرز کرایەوە و دەبوو بە خوێن تەڕ بکرێت. کانییەکانی قووڵایی گەورە شکێنران و دەروازەکانی ئاسمان کرانەوە. قووڵایی بانگی قووڵایی دەکرد؛ هەورەبروسکەکانی سینا دەنگ دەدایەوە و شەپۆلە کەفاوەکانی دادپەروەریی تووڕەبوو؛ هەموو داواکارییە ڕاستودروستەکانی گوناه بەسەر عیسای بێگەرد، خۆشەویست و گوێڕایەڵدا تێپەڕین.
خودا وازی لێهێنا؛ ئەو لە پێناوی بێدینەکاندا مرد. بەرخی بێگەرد سەربڕدرا، و «ئەو بۆ هەتاهەتایە ئەوانەی تەواو کردووە کە پیرۆز دەکرێن» (عیبرانییەکان 10:14).
بۆچی ئەم هەموو ئازارە؟ لەبەر ئەوەی عیسا هەڵگری گوناه بوو. شکۆمەندی خودا داوای دەکرد کە گوناهەکانمان حوکم بدرێن. بەڵێ، خودا دەبێت گوناه حوکم بدات. ئەو هیچ ڕێگایەکی تری نییە بۆ مامەڵەکردن لەگەڵیدا؛ هەروەها نەیدەتوانی ڕزگارمان بکات مەگەر گوناهەکانمان حوکم بدرێن، چونکە خودا دادپەروەرە. خودای ڕاستودروست حەزی لە ڕاستودروستییە. تەنها عیسا دەیانتوانی گوناهەکانمان هەڵبگرێت چونکە ئەو مرۆڤێکی تەواو و بێ گوناهە. خودا ناردوویەتی بۆ ڕزگارکردن، و ئەو بە ئارەزووی خۆی هات، وتی: «ئەوەتا، هاتووم تا ویستی تۆ بکەم، ئەی خودا» (عیبرانییەکان 10:9).
ژیان، ژیانی خۆشەویستی بە بۆنێکی خۆش و پیرۆز ڕژا!
ژیان، لەناو دڕکە زبرەکانی زەوی، بێگەرد و شیرین!
ژیان، کە ڕوخساری خۆشەویستی خودا، شکۆدار بەڵام نزم،
دەدرەوشێتەوە بۆ ئەوەی ئێمە چۆک دادەین، گەورەم، لەبەر پێیەکانت!
خەم، خەمی خۆشەویستی کە هەموو تیرەکانی ڕقی ڕاکێشا!
خەم کە تەنها دڵی ئازاردراوی تۆ دەیانتوانی بەرگەی بگرێت!
خەم، کە ڕوخساری خۆشەویستی تۆ، لە خەمدا دەدرەوشێتەوە،
بە پەرستنەوە ڕاماندەکێشێت، گەورەم، لەبەر پێیەکانت!
مردن، مردنی خۆشەویستی لێدراو، گەڕان بەدوای دەریای تووڕەییدا!
مردن، مردنی نهێنی ژیان – قووڵایی بە قووڵایی دەگات!
مردن، کە دڵی تەقیوی تۆ دڵەکانی ئێمە پڕ دەکات – دەڕژێت
هەموو، هەموو لە پەرستندا، گەورەم، لەبەر پێیەکانت! — فرانک ئالابن (1867–1927)
