«چونکە تەنانەت کوڕی مرۆڤیش نەهات بۆ ئەوەی خزمەت بکرێت، بەڵکو بۆ ئەوەی خزمەت بکات، و ژیانی خۆی وەک فیدیەیەک بۆ زۆر کەس بدات.» مەرقۆس ١٠:٤٥
ئینجیلی مەرقۆس گەورە عیسا وەک خزمەتکارێکی تەواو نیشان دەدات. ئەو نەهات بۆ ئەوەی خزمەت بکرێت، بەڵکو بۆ ئەوەی خزمەت بکات، و خزمەتەکەی تا خاچ دەیبرد. ئەمە ڕێکەوت نەبوو. ویستی خودا بوو کە ئەو ژیانی خۆی وەک فیدیەیەک بۆ زۆر کەس بدات. شەیتان حەزی دەکرد ئەو ڕێگایەکی کورت بۆ شکۆمەندی بگرێت، بەڵام ڕێگاکە دیاریکرابوو — دەبێت بە ئازار، ڕەتکردنەوە، و مردندا تێپەڕێت.
بیر لەوە بکەرەوە ئەمە چی دەگەیەنێت. گەورەی شکۆمەندی خۆی زەلیل کرد، و لە شێوەی خزمەتکارێکدا دۆزرایەوە. ئەو بەرگەی تێنەگەیشتن، گاڵتەپێکردن، سووکایەتی، و شەرمەزاری گرت. لە کۆتاییدا، چووە ناو تاریکی خاچ، لەوێ هاواری کرد، «خودای من، خودای من، بۆچی منت بەجێهێشتووە؟» تەنانەت لەوێشدا، ئەو وەک خزمەتکارێکی گوێڕایەڵ مایەوە، ویستی باوکی جێبەجێ دەکرد.
ئینجیلی مەرقۆس نیشانمان دەدات کە تێچووی خزمەتی ڕاستەقینە قوربانییە. خزمەتکردن واتە خۆدانان لەلا، بەرگەگرتنی ڕێگای شاراوە، بەردەوامبوون کاتێک هیچ ناسینەوەیەک نییە. خزمەتکاری یەهۆڤا بەدوای ئاسوودەیی خۆی یان ڕێگای خۆیدا نەدەگەڕا. ئەو هەموو شتێکی بەخشی — تەنانەت ژیانی خۆی — بۆ ئێمە. هیچ ڕێگایەکی کورت نەبوو بۆ ئەو شکۆمەندییەی کە ئێستا چێژی لێدەبینێت.
ئەمە پەیامێکی بۆ ئێمە هەیە ئەمڕۆ. ئەگەر کوڕی خودا خۆی زەلیل کرد بۆ خزمەتکردن، چۆن دەتوانین ڕێگای نزم ڕەت بکەینەوە؟ ئەگەر ئەو بەرگەی ئازاری گرت بۆ ڕاستودروستی، چۆن دەتوانین لە تاقیکردنەوە بترسین؟ ئەگەر ئەو ڕێگا کورتەکانی ڕەت کردەوە، چۆن دەتوانین چاوەڕێی ڕێگایەکی ئاسانتر بکەین؟ شوێنکەوتنی ئەو واتە فێربوونی ئەوەی کە ڕێگای شکۆمەندی لە ڕێگەی خزمەت، قوربانی، و گوێڕایەڵی خوداوەیە.
لەنگەرێک بۆ ئەمڕۆ:
«چونکە بۆ ئەمە بانگ کراون، چونکە مەسیحیش لە پێناوی ئێمەدا ئازاری چەشت، نموونەیەکی بۆ ئێمە بەجێهێشت، بۆ ئەوەی ئێوە شوێن هەنگاوەکانی بکەون:» ١ پەترۆس ٢:٢١
