لەوانەیە سەرسام بین بەو بیرانەی کە دڵی یایرۆسی پڕ کرد کاتێک هەواڵەکەی پێگەیشت لە ماڵەکەیەوە کە کچەکەی مردووە. ئەو چووبووە لای مەسیح عیسا و دەیزانی کە دەتوانێت کچەکەی چاک بکاتەوە. مەسیح دەستی بە گەشتەکە کردبوو بۆ ماڵەکەی. بەڵام دواکەوتنێک هەبوو. پێویستییەکی تر دەرکەوتبوو، ژنێک کە بە سەختی پێویستی بە یارمەتی بوو. بۆ ماوەی دوازدە ساڵ هەوڵی یارمەتی لە پزیشکان وەرگرتبوو، بەڵام هیچ کەسێک نەیانتوانی یارمەتی بدات. کاتێک مەسیح تێپەڕی، ئەو دەرفەتەکەی بینی بۆ ئەوەی لە کۆتاییدا چاک بێتەوە. تەنها بە دەستلێدانی قەراغی جلەکەی، ئەو چاک بووەوە. چ هێزێک لە کوڕی خودادا بەردەستە! مەسیح بانگی کرد لەناو خەڵکەکەدا، و پێی وت کە باوەڕەکەی چاکی کردووەتەوە. چەند سەرسوڕهێنەرە کە هێزەکەی بە وشەی لەو جۆرە پڕ لە نیعمەتەوە هاوڕێیە!
ئایا یایرۆس ناڕەزایی دەربڕی لە دواکەوتنەکە یان بێسەبر بوو؟ نازانین، بەڵام هەریەکێک لە ئێمە دەزانین دڵمان چۆن وەڵامی دواکەوتنەکان دەداتەوە. بەڵام لە وشەکانی مەسیحەوە بۆی، وادیارە هیوایەکانی لەناوچووبوون کاتێک هەواڵی مردنی کچەکەی هات. ئەو باوەڕی وابوو کە مەسیح عیسا دەتوانێت چاک بکاتەوە، و بە چاوی خۆی بینیبووی لەگەڵ ئەو ژنەی کە دەستی لە قەراغی جلەکەی دابوو. بەڵام کێ دەیتوانی مامەڵە لەگەڵ هێزی مردندا بکات؟
«مەترسە؛ تەنها باوەڕ بهێنە،» وشەکانی مەسیح بوون بۆی. چی؟ ئایا هێشتا هیوایەک هەبوو لەو شوێنەی کە هەموو شتێک بێهیوا دەردەکەوت؟ بەڵێ، چونکە ئەو پیرۆزەی کە دەهات بۆ یارمەتیدانی یایرۆس تەنها چاککەرەوەیەک نەبوو، بەڵکو کوڕی خودا خۆی بوو، ئەو کەسەی کە هەستانەوە و ژیانە (یۆحەننا ١١:٢٥)، و ئەو کەسەی کە دەیتوانی بە یەرمیا بڵێت، «سەیری بکە من یەزدانم… ئایا هیچ شتێک هەیە کە بۆ من زۆر قورس بێت؟» (یەرمیا ٣٢:٢٧). ئایا تۆ لە دۆخێکدایت کە بێهیوا دەردەکەوێت؟ ئایا بەهۆی دواکەوتنەکانەوە بێهیوا بوویت؟ لەبیرت بێت کە ئەو کەسەی کچەکەی یایرۆسی هەستاندەوە هێشتا هەمان کەسە ئەمڕۆ (عیبرانییەکان ١٣:٨)!
