«منیش حوکمت نادەم؛ بڕۆ، و چیتر گوناه مەکە!» (یۆحەننا ٨:١)
چەندە عیسا نەرمترە — لە نەرمترین هاوڕێیانی زەمینی! نێردراوان، لە ساتێکی تووڕەییدا، ئاگریان لە ئاسمانەوە بانگ دەکردە سەر گوناهبارانی سەرکەش — بەڵام مامۆستاکەیان ڕەخنەی لە پێشنیارە ناخۆشەکە گرت.
پەترۆس، قوتابییە متمانەپێکراو بەڵام ناپاکەکە، هیچ شتێکی جگە لە سەرزەنشتی توند و شایستە بۆ بێباوەڕی چاوەڕێ نەدەکرد — بەڵام ئەو کە بە باشی دەیزانی چۆن ئەو دڵە بە خەم و پەشیمانییەوە دەچەمێتەوە، سەرەتا نەرمترین پەیام دەنێرێت، و پاشان نەرمترین سەرزەنشت — «ئایا تۆ منت خۆشدەوێت؟»
پاسەوانەکان لە گۆرانی سولەیمان بووکەکەیان لێدا، پەچەکەیان لێکردەوە، و بە سەرزەنشت بارانیان کرد — بەڵام کاتێک خوداوەندە ونبووەکەی دۆزییەوە، یەک وشەی سەرزەنشت لەلایەن ئەوەوە نەبوو!
«ئەوەندە هێواشە لە تووڕەییدا،» باوەڕدارێکی ناودار دەڵێت، «ئەوەندە ئامادەیە بۆ لێخۆشبوون، کە کاتێک پێغەمبەرەکانی هەموو ئارامگرییان لەگەڵ خەڵکدا لەدەستدا بۆ ئەوەی دژیان نێوەندگیری بکەن — هێشتاش، نەیدەتوانی گەلەکەی خۆی کە پێشتر دەیزانی، فڕێ بدات، لە پێناوی ناوی گەورەی خۆیدا.»
گوناهبارە تاوانبارەکە کە ئەو ئەم «وشە» دڵنەواییەی سەرەوەی پێ دەڵێت، لەلایەن تۆمەتبارەکانیەوە ڕووی لێ وەرگێڕدرا. بەڵام، ئەگەر ئەوانی تر لەبەردەمیانەوە دووریان خستەوە، «منیش حوکمت نادەم،» باشە کە بکەویتە دەستی ئەم خودا-ڕزگارکەرە پیرۆزە، چونکە بەزەییەکانی گەورەن!
ئایا دەبێت لەمەوە ئەوە دەربکەین کە ئەو تەنها چاوپۆشی لە گوناه دەکات؟ زۆر دوورە لەوە! خوێنی ئەو، کارەکەی — بەیتلەحم، و گۆلگۆتە، ئەو بیرۆکەیە ڕەت دەکەنەوە! پێش ئەوەی تاوانی یەک ڕۆحی تەنهاش بشۆردرێتەوە — دەبوو لەسەر تەختی هەتاهەتایی خۆی دابەزێت بۆ ئەوەی لەسەر داری نەفرەت لێکراو ئازار بکێشێت. بەڵام ئەم «وشەی عیسا» وشەیەکی هاندانی نەرمە بۆ هەموو پەشیمانێکی دڵشکاو و ڕاستگۆ — کە گوناهە سوورەکان، و گوناهە ئاڵەکان — هیچ بەربەستێک نین بۆ لێخۆشبوونێکی ئازاد، تەواو، و هەتاهەتایی.
ئیسرائیلی کۆن، کە لە ئازاردا لە لمەکانی چۆڵەوانیدا هەناسەی دەدا، تەنها دەبوو «سەیر بکات — و بژی!» و هێشتاش ئەو دەڵێت، «سەیری من بکەن — و ڕزگار ببن، هەموو گۆشەکانی زەوی!» لەلایەن خاچی خۆیەوە ستوونێکی یادگاری بۆ هەموو کاتێک بەرز کرابووەوە، تەنها لە دوای خۆیەوە لە سەرسوڕماندا بوو.
لەسەر سەری تاوانبارە مردووەکە نووسراوێک هەیە بۆ تاوانی بێئومێد و پەشیمانی لەرزۆک، «ئەمە قسەیەکی دڵسۆزانەیە، و شایەنی هەموو قبوڵکردنێکە، کە عیسای مەسیح هاتە جیهان بۆ ڕزگارکردنی گوناهباران.»
«هەرگیز،» چارنۆک دەڵێت، «شەمەندەفەرێکی کاڵی دانەکوژاندووە کە لە خۆری ڕاستودروستی داگیرسابێت.»
«هەرچی تاوانباریمان بێت،» ڕەزەرفۆرد دەڵێت، «کاتێک دەکەوێتە ناو دەریای بەزەیی خودا، تەنها وەک دڵۆپێک خوێنە کە کەوتووەتە ناو زەریای گەورە!»
خوێنەر، ڕەنگە تۆ سەرۆکی گوناهباران بیت — یان ڕەنگە سەرۆکی گەڕاوەکان بیت؛ ڕۆحت ڕەنگە وەک تیرێک لە کەوانێکی شکاوەوە لای دابێت. وەک چۆن ورشکاوێک دەترسێت سەیری کتێبەکانی بکات — تۆش ڕەنگە بترسیت سەیری دڵی خۆت بکەیت! تۆ لەسەر لێواری بێئومێدیدا دەسوڕێیتەوە. ویژدان، و یادەوەری گوناهە بێشومارەکان، بڕیاری بێئومێدی دەدەن، «من حوکمت دەدەم!» عیسا وشەیەکی نەرمتری هەیە — ڕاگەیاندنێکی دڵخۆشکەرتر، «منیش حوکمت نادەم؛ بڕۆ، و چیتر گوناه مەکە!»
«و هەمووان سەرسام بوون بە وشە بەخشندەکان کە لە دەمیەوە دەهاتنە دەرەوە!»
