یۆسیا پەیوەندی بە دوو پاشای ترەوە دەکات—یەهۆشافات و حەزقیا—کە دەربارەیان گوتراوە، «ئەوەیان کرد کە لەبەرچاوی یەزدان ڕاست بوو.» ئەم بیرۆکەیەی کردنی «ئەوەی ڕاست بوو» هاوشێوەی ئەوەیە کە لە زەبوورەکان ١ دەیدۆزینەوە، کاتێک دەخوێنینەوە، «خۆزگە بەو پیاوەی کە بە ئامۆژگاری بەدکاران ناڕوات، و لە ڕێگای گوناهباراندا ناوەستێت، و لەسەر کورسی گاڵتەجاڕان دانانیشێت؛ بەڵکو دڵخۆشییەکەی لە فەرمایشتی یەزداندایە، و بە شەو و ڕۆژ بیر لە فەرمایشتی ئەو دەکاتەوە.» وشەی «خۆزگە» دەتوانرێت وەرگێڕدرێت بۆ «بەختەوەر.» ڕێگای ژیانێکی بەختەوەر ئەوەیە کە ئەوە بکەیت کە لەبەرچاوی یەزدان ڕاستە!
گوێڕایەڵی کلیلە بۆ ژیانێکی پڕ و دڵخۆشکەر لەبەردەم یەزدان. هەر شتێک کەمتر بێت لە گوێڕایەڵییەکی تەواو، بۆشاییەک لە دڵدا بەجێدەهێڵێت، و ناتوانین دڵخۆشی و ڕەزامەندی تەواو بدۆزینەوە. زەبوورنووسەکە بیرمان دەهێنێتەوە، «فەرمایشتی تۆم لە دڵمدا شاردووەتەوە، بۆ ئەوەی گوناه نەکەم دژ بە تۆ» (زەب. ١١٩:١١).
ئەم جۆرە باوەڕ و گوێڕایەڵییە بۆ فەرمایشتی خودا لە تیمۆتیدا دۆزرایەوە، وەک لە ڕێنمایی پۆڵسدا بۆی دەخوێنینەوە: «با کەس گەنجییەتی تۆ بە کەم نەزانێت، بەڵکو ببە بە نموونە بۆ باوەڕداران لە قسەدا، لە ڕەفتاردا، لە خۆشەویستیدا، لە ڕۆحدا، لە باوەڕدا، لە پاکیدا» (١ تیم. ٤:١٢). تیمۆتی دڵێکی هەبوو بۆ گوێڕایەڵیکردنی فەرمایشتی خودا، تەنانەت لە منداڵییەوە (٢ تیم. ٣:١٥).
لێکچوونەکانی نێوان یۆسیا و تیمۆتی زۆرن، و لە هەردوو حاڵەتەکەدا یەزدان پاداشتی کردن چونکە وەڵامی فەرمایشتی ئەویان دایەوە. ئەی ئێمە ئەمڕۆ؟ وەڵامی ئێمە بۆ فەرمایشتی خودا چییە؟ باشە کە بیرمان بێت، «چاوەکانی یەزدان بەسەر هەموو زەویدا دەڕۆن، بۆ ئەوەی خۆی بەهێز نیشان بدات لە بەرژەوەندی ئەوانەی کە دڵیان دڵسۆزە بۆی» (٢ د. ز. ١٦:٩).
