لە یەکەم ئایەتی ڕۆما بەشی شەشدا، پۆڵسی نێردراو پرسیار دەکات، «ئایا بەردەوام دەبین لە گوناهدا؟» و لە ئایەتی دووەمدا وەڵامی دەداتەوە، «خودا قەدەغەی کردووە، چۆن ئێمە، کە بۆ گوناه مردووین، چیتر لەوێدا بژین؟»
ئەمە ڕوونی دەکاتەوە کە باوەڕدار نابێت بەردەوام بێت لە ژیانکردن وەک ئەوەی پێشتر ژیاوە پێش ئەوەی پەروەردگار عیسا وەک ڕزگارکەری خۆی بناسێت. پاشان دەڵێت، «هەرچەندێک لە ئێمە کە لە عیسای مەسیحدا لە ئاو هەڵکێشراین، لە مردنی ئەودا لە ئاو هەڵکێشراین.» وا دادەنێت کە ئەوانەی بۆیان دەنووسێت هەموویان لە ئاو هەڵکێشراون. مەسیحی گەنجی خۆشەویست، ئایا تۆ لە ئاو هەڵکێشراویت؟ نێردراو ئەوە دەخاتەڕوو کە بۆ مەسیحییەک ئاساییە. لە ئاو هەڵنەکێشران نائاساییە.
پیتەر لە یەکەم نامەکەیدا (٣:٢١)، پێمان دەڵێت کە ئەوە «داواکاری ویژدانێکی باشە.» دەبێت هەست بکەم کە وەک خودا لە مەسیحدا زۆری بۆ من کردووە، ئایا نابێت منیش وەڵامی ئەوە بدەمەوە بە خۆبەدەستەوەدانی ژیانم بۆ ئەو؟
پۆڵس لە ٢ کۆرنسۆس ٥:١٤ دەڵێت، «ئەگەر یەکێک لە پێناوی هەموواندا مرد، ئەوا هەمووان مردوون: و ئەوەی کە ئەو لە پێناوی هەموواندا مرد، بۆ ئەوەی ئەوانەی دەژین چیتر بۆ خۆیان نەژین، بەڵکو بۆ ئەو بژین کە لە پێناویاندا مرد، و دووبارە هەستایەوە.»
زانین
لە ئایەتی ٦ی ڕۆما ٦دا دەخوێنینەوە،
ئەمە دەزانین، کە پیاوە کۆنەکەمان لەگەڵ ئەودا لە خاچ دراوە. (ڕۆما ٦:٦)
هەموو ئەوەی کە ئێمە وەک لە ئادەمەوە لەدایکبووین، خودا لە خاچی پەروەردگارمان عیسادا کۆتایی پێهێناوە. «پیاوە کۆنەکە،» ئەوەی کە من بەپێی جەستە نیم، کۆتایی پێهێنراوە، چونکە مەحاڵە بتوانێت خودا ڕازی بکات. تەنانەت پۆڵسیش دەڵێت، «چونکە دەزانم کە لە مندا، واتە لە جەستەمدا، چاکە نیشتەجێ نییە» (٧:١٨).
ئەگەر بزانم کە خودا کۆتایی بە ژیانی کۆنم هێناوە، پرسیارەکە ئەوەیە، ئایا من کۆتاییم پێهێناوە؟ لە ئاو هەڵکێشراندا من دەڵێم کە من حوکمی خودام قبوڵ کردووە لەسەر هەموو ئەوەی کە من بەپێی جەستە نیم.
ژماردن
بۆیە پۆڵس لە ئایەتی ١١دا بەردەوام دەبێت،
هەروەها خۆتان بە مردوو بژمێرن بۆ گوناه، بەڵام بە زیندوو بۆ خودا لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە. (ڕۆما ٦:١١)
ڕۆحی پیرۆز هێزم پێدەدات کە بڵێم «نەخێر» بۆ گوناه. پێش ئەوەی بگۆڕدرێم، گوناه لە ژیانمدا حوکمی دەکرد و کۆنترۆڵی ئەوەی دەکرد کە دەمکرد. ئەو هێزە شکێنراوە: «چونکە گوناه حوکمتان ناکات» (ئایەتی ١٤).
بۆیە تێدەگەین کە نەک تەنها خودا لە مردنی مەسیحدا ئەوەی کە من لە جەستەدا نیم لاداوە، بەڵکو ڕۆحی پیرۆزیشی پێداوم بۆ ئەوەی بتوانم بۆ ئەو بژیم.
خۆبەدەستەوەدان
بۆیە دەگەینە دوا وشەمان، «خۆبەدەستەوەدان». ئایەتی ١٣ دەڵێت،
ئەندامەکانتان وەک ئامێری ناڕاستی بۆ گوناه بەکارمەهێنن: بەڵکو خۆتان بە خودا بسپێرن. (ڕۆما ٦:١٣)
دەستەکانم، قاچەکانم، چاوەکانم، گوێیەکانم، و دەنگم--جارێک بۆ ڕازیکردنی خۆم بە ئەنجامدانی شتی گوناهکار بەکارهێنران. ئێستا دەتوانم بیانبەخشم بە خودا، «وەک ئامێری ڕاستودروستی.»
پۆڵس لە غەڵاتییەکان ٢:٢٠ دەڵێت، «من لەگەڵ مەسیحدا لە خاچ دراوم: بەڵام دەژیم؛ بەڵام من نا، بەڵکو مەسیح لە مندا دەژی: و ئەو ژیانەی کە ئێستا لە جەستەدا دەژیم، بە باوەڕی کوڕی خودا دەژیم، کە منی خۆشویست، و خۆی لە پێناوی مندا بەخشی.»
