«هەرچییەک دەکەن، بە قسە یان بە کردار، هەمووی بە ناوی گەورەمان عیساوە بیکەن، سوپاسی خودای باوک بکەن لە ڕێگەی ئەوەوە» (کۆلۆسییەکان ٣:١٧).
بنەمای ڕێنماییکەر بۆ ژیانی ڕۆژانە
لێرەدا هەموو ڕێڕەوی ژیانی ڕۆژانەم بۆ دەردەکەوێت. بەردەوام سەختی هەن کە لە تێپەڕین بەم جیهانەدا تووشیان دەبم. دەڵێم، ئایا دەبێت ئەم کارە بکەم یان ئەوە، یان نا؟ دڵنیا نیم لە ڕێڕەوی دروست، یان ڕەنگە ڕێگری گەورە بدۆزمەوە بۆ ئەنجامدانی ئەوەی کە پێم وایە دروستە.
ئێستا، ئەگەر هەر کاتێک خۆم لە گوماندا دۆزییەوە، چاوم یەکتا نییە؛ هەموو جەستەم پڕ نییە لە ڕووناکی، بۆیە چاوم یەکتا نییە. خودا من دەخاتە ناو هەندێک بارودۆخی سەختەوە تاوەکو ئەمە دەدۆزمەوە. ڕەنگە شتێک بێت کە پێشتر هەرگیز گومانم لێی نەدەکرد لە خۆمدا کە ڕێگریم لێدەکات لە بینینی دروست؛ بەڵام شتێکە لە نێوان من و مەسیحدا، و تاوەکو ئەوە لاببرێت هەرگیز دڵنیایی لەسەر ڕێگاکەم نابێت.
بۆیە «هەرچییەک دەکەن، بە قسە یان بە کردار، هەمووی بە ناوی گەورەمان عیساوە بیکەن.» ئەمە نۆسەد و نەوەد و نۆ حاڵەت لە هەزاردا یەکلایی دەکاتەوە. ئەگەر پرسیارت دەکرد ئایا شتێک بکەیت یان نا، تەنها لە خۆت بپرسە، ئایا بە ناوی گەورەمان عیساوە دەیکەم؟ یەکسەر یەکلایی دەکاتەوە.
تاقیکردنەوەی دڵ
بەم شێوەیە ئەگەر کەسێک بڵێت، چ زیانێک هەیە لەوەی من فڵانە شت بکەم؟ دەپرسم، ئایا بە ناوی گەورەمان عیساوە دەیکەیت؟ ڕەنگە شتێک بێت کە یەکسەر وەڵام بدەیتەوە، بێگومان نا. ئەوا یەکسەر یەکلایی دەبێتەوە.
ئەمە تاقیکردنەوەی باری دڵە. ئەگەر چاوم یەکتا بێت، ئەگەر مەبەستی دڵم هەمووی دروست بێت، لێرەدا ئەوە دەدۆزمەوە کە هەموو پرسیارێک یەکلایی دەکاتەوە—دڵم تاقی دەکاتەوە. دەمویست ڕێگای دروست بزانم، و ئەوەندە سادەیە وەک ئا-بی-سی.
ئەگەر دڵم لەسەر مەسیح نەبێت، هەوڵ دەدەم ویستی خۆم بکەم؛ و ئەمە ویستی خودا نییە. ئەمە یاسایەکی جێگیر و یەکدەستە کە بە ڕوونی هەموو ڕێگا و بارودۆخێک دادوەر دەکات. ئایا من بە سادەیی بە ناوی گەورەمان عیساوە دەیکەم؟
سوپاسگوزاری لە ڕێگەی ئەوەوە
بەڵام چی لەگەڵیدا دەدۆزمەوە؟ «سوپاسی خودای باوک بکەن لە ڕێگەی ئەوەوە.» لە شوێنێکی تردا دەڵێت،
لە هەموو شتێکدا سوپاسگوزار بن. (١ تەسەلۆنیکییەکان ٥:١٨)
کاتێک دڵم دەتوانێت مەسیح لەگەڵ خۆم ببات، مێشکم لەسەر خودایە، و دەتوانم بڵێم، «ئەو لەگەڵمدایە،» تەنانەت ئەگەر ناخۆشیش بێت. من ڕێگای خودام دۆزیوەتەوە، مەسیحم لەگەڵدایە لە ڕێگاکەمدا، و حەز دەکەم لەوێ بم نەک لەوەی کە بە ڕواڵەت جوانترین و خۆشترین شتە لە جیهاندا. وەک لە زەبوور ٨٤دا دەڵێت، «ئەوانەی ڕێگاکانی خودا لە دڵیاندا بێت.»
بنەما لە کۆلۆسییەکان ٣
ئەم بەشە (کۆلۆسییەکان ٣) بە ڕاستییە گەورەکە دەست پێدەکات، کە ئێمە مردووین و لەگەڵ مەسیحدا هەستاوینەتەوە—دادگاییکردنی پیاوە کۆنەکە بە تەواوی و بە شێوەیەکی ڕەها، و بە کردەوە بە مردوو دانانی. خەڵک باسی مردن بۆ جەستە، و مردنێکی هێواش، و هتد، دەکەن، کە هەمووی بێمانایە. ئەمە ڕاستییەکی سادەیە کە پێشتر ڕاستە؛ و ئەگەر من لەگەڵ مەسیحدا مردم، لەگەڵ ئەودا دەژیم. ئەمە هێزی ئەوەیە کە لە ڕۆحمدا کار دەکات.
ڕەگی هەموو فێرکارییەکانی پۆڵس ئەوەیە، کە ئێمە لەگەڵ ئەودا خاچ کراوین (ڕۆما ٦:٦؛ گالاتییەکان ٢:٢٠)، و لەگەڵ ئەودا مردووین (ڕۆما ٦:٨)؛ و ئێستا ئێمە نین کە دەژین، بەڵکو مەسیحە کە لە ئێمەدا دەژی. پاشان مەسیح دەبێتە ئامانجی ئەم ژیانە.
دوای دانانی ئەو بنەمایە—کە پیاوە کۆنەکە لابراوە و پیاوە نوێیەکە لەبەر کراوە (کۆلۆسییەکان ٣:٩-١٠)، کە مەسیحە—ئەو دەرئەنجامی ئەو بەرەکەتە دەردەخات کە تێیدا وەستاوین، و ئەو میوانەی کە لێیەوە سەرچاوە دەگرن؛ و پاشان ئەم یاسا سادە بەڵام پیرۆزە هەیە بۆ ئەوەی کە بە جیددییە—هیچ نەکات جگە لەوەی کە دەتوانرێت بە ناوی گەورەمان عیساوە بکرێت.
مەسیح هەموو شتێکە
یەک شتی گەورە لێرەدا بە کردەوە خراوەتە بەردەممان—مەسیح هەموو شتێکە. ئەو لە هەموو شتێکدایە؛ بەڵام ئەمە شتە گەورەکەیە کە دەبێت سەیری بکەین، ئایا ئەو بە کردەوە هەموو شتێکە؟ ئایا دەتوانیت بە ڕاستگۆیی بڵێیت، هەرچەندە بوونەوەرێکی لاواز و هەژارم، سەرەڕای ئەوەش، من ئاگاداری ئەوە نیم کە هیچ ئامانجێکی تری تاک لە جیهاندا هەبێت جگە لە مەسیح؟ زۆر سەختی دەدۆزیتەوە، بە ئەندازەی پێویست وریایت نیت، باوەڕت لاوازە، کەم و کوڕییەکانت دەزانیت؛ بەڵام ئایا دەتوانیت، سەرەڕای هەموو ئەمانە، بە ڕاستگۆیی بڵێیت، من هیچ ئامانجێکم لە جیهاندا نییە جگە لە مەسیح؟
مەسیح وەک ژیان و ڕێکردن
یەکەم، ڕەگی هەموو شتێک مەسیحە وەک ژیان؛ پاشان دەچینە سەر ڕەفتاری دەرەوە لە ڕێکردنی مرۆڤدا. و با ئاماژە بەوە بکەم، کە لە کاتێکدا کەسێک ڕەنگە بە دەرەوە بە ڕاستگۆیی و بێ گلەیی بڕوات، ڕەنگە وەک مەسیحییەک زۆر لاواز بێت، و بێ ڕۆحانییەت بێت. زۆر مەسیحی ڕاستەقینە دەدۆزیتەوە کە مەسیحی وەک ژیانی هەیە، و هیچ شتێک نییە گلەیی لێبکرێت سەبارەت بە ڕێکردنی، و هێشتا ڕۆحانی نییە. (ڕۆما ٨:٦؛ ١ کۆرنسۆس ٣:١.) قسەی لەگەڵ دەکەیت دەربارەی مەسیح، هیچ وەڵامێک نییە.
لە نێوان ئەو ژیانەی کە لە خوارەوەیە و ئەو بێ گلەییەی کە لە سەرەوەیە، لە نێوان ئەو و مەسیحدا، کۆمەڵێک هەست و ئامانج هەن کە هەرگیز مەسیح نین. چەندێک لە ڕۆژ، یان لە کرداری ڕۆحت، بە مەسیح پڕ کراوەتەوە؟ تا چەند ئەو تاکە ئامانجی دڵتە؟ کاتێک دێیت بۆ نوێژکردن بۆ خودا، هەرگیز ناگەیتە خاڵێک کە دەرگا لەسەر ئەو دادەخەیت؟ کە هەندێک نهێنی، هەندێک شتی تاک لە دڵتدا هەیە، کە لەو دەیشاریتەوە؟ ئەگەر تەنها تا خاڵێکی دیاریکراو داوای بەرەکەت بکەین، ئەوا نهێنی هەیە؛ مەسیح بە کردەوە هەموو شتێک نییە بۆ ئێمە.
