«هەمیشە لە ڕۆحدا نوێژ بکەن، بە هەموو نوێژ و پاڕانەوەیەک.» (ئەفەسۆس 6:18) یەزدان عیسا وەک مرۆڤ بە ئەنقەست شوێنی پشت بەستن بە خودای گرت. بە نوێژ خزمەتی گشتی خۆی لە کاتی لەئاوهەڵکێشانیدا دەستپێکرد—و بە نوێژ لە خاچدا کۆتایی پێهێنا. ئەو بە نوێژ ژیا و بە نوێژ مرد!
ئەوەی ئەو بۆ خودا و بۆ مرۆڤ کردی لە نوێژدا کرا. ئەو لە نهێنیدا، لەبەردەم قوتابییەکانی، لە بازنەی هاوڕێیان و بە ئاشکرا لەسەر خاچ لەگەڵ باوکی قسەی دەکرد. ئەو بۆ شیمۆن پەترۆس، بۆ قوتابییەکانی، بۆ ئەوانەی کە بە قسەی ئەوان باوەڕیان پێدەهێنا، بۆ دوژمنەکانی و بۆ خۆی نوێژی دەکرد.
پێش و پاش هەر خزمەتێکی تەواوکراو، ئەو بە تەنیا لە بێدەنگیدا لەبەردەم خودا دەدۆزینەوە. جگە لەو کاتانەی کە خۆی دەکێشا بۆ نوێژکردن، ئەو لە هەڵوێستێکی بەردەوامی نوێژدا دەژیا، بە شێوەیەک کە دەیوت: «بەڵام من خۆم دەدەمە نوێژ» (زەبوور 109:4).
خودا بانگمان دەکات کە بە بێ وەستان نوێژ بکەین (بڕوانە 1 تەسەلۆنیکی 5:17). بەڵام ئەمە چۆن بە کردەوە کار دەکات؟ خودا نایەوێت تەنها بەیانیان و دووبارە پێش خەوتن لەسەر ئەژنۆکانمان دابنیشین، بەڵکو لە هەڵوێستێکی هەمیشەیی نوێژدا بژین بە درێژایی ڕۆژ، جگە لەو کاتانەی کە بە دەنگی بەرز لەگەڵ خودا قسە دەکەین.
ئەمە واتای ئەوەیە کە خودا لە هەموو بارودۆخەکانی ژیاندا دەگرینە خۆمان و لە بیرماندا لەبەردەمماندا ڕایدەگرین. بەم شێوەیە یەزدان عیسا ژیا، کە دەیوت: «من یەزدانم هەمیشە لەبەردەم خۆم داناوە» (زەبوور 16:8). چ نموونەیەک! چەند ئاڵۆزە لەم چوارچێوەیەدا قسەکانی یۆحەننا: «هەرکەسێک بڵێت لە ئەودا دەمێنێتەوە، دەبێت بە هەمان شێوە بڕوات کە ئەو ڕۆیشت.» (1 یۆحەننا 2:6).
کاتێک بیر لە ژیانی نوێژی ڕۆژانەت دەکەیتەوە، چ دەرئەنجامێک دەگەیتێ سەبارەت بەوەی چەندە پشت بە خودا دەبەستیت، یان سەربەخۆیت لە خودا لە ژیانتدا؟ چی دەتوانێت لە داهاتوودا یارمەتیت بدات کە بە هەڵوێستێکی هەمیشەیی نوێژەوە بە ڕۆژدا بڕۆیت؟
