«تا ئەو بێت»
«تا ئەو بێت» وشەی بەنرخن. ئەوان لە پەیوەندیدا بە خوانەکەی خوداوەندەوە نووسراون، کە پۆڵس لە ١ کۆرنسۆس ١١:٢٣-٣٦دا باسی کردووە. ئەمە جەژنی خۆشەویستی و یادکردنەوەی خۆشەویستانەی ئەوە کە زۆر لەمێژە، لەو شەوەی کە خیانەتی لێکرا، نان و جامەکەی وەرگرت، کە نیشانەی جەستەی بەخشراو و خوێنی ڕژاوی بوون. «ئەمە بکەن بۆ یادکردنەوەی من» (ئایەتی ٢٤ KJV). ئۆه! ئەو داوایەی کە ئەو کردی بە لەبەرچاوگرتنی خاچەکە بە ئازار و شەرمەزارییەکەیەوە، بە قووڵترین قووڵاییەکانی حوکم! بیرت بێت، بۆ تۆ بوو؛ و ئێستا من یاد بکەرەوە. هەر بۆیە، «هەر کاتێک ئەم نانە دەخۆن، و ئەم جامە دەخۆنەوە، مردنی خوداوەند نیشان دەدەن تا ئەو بێت» (ئایەتی ٢٦).
هەر کاتێک لە ڕۆژی خوداوەنددا لەسەر مێزی خوداوەند کۆدەبینەوە، خوداوەند خۆی دەبێتە تاکە ئامانج لەبەردەمماندا، بۆ ئەوەی پەرستنی دڵەکانمان، ستایشی لێوەکانمان پێشکەش بکەین. بە سەرکردایەتی ڕۆحی ئەو، تەنها ئەو دەبینین وەک چۆن خۆشی ویست و خۆی بەخشی بۆ کەسانێک وەک ئێمە؛ و ئەو دەبینین وەک چۆن دەژی، تەختی شکۆمەندی ئاسمانی پڕ دەکات، هەرگیز لەبیری خۆی ناکات، هەمیشە گرنگی پێدەدات، خۆشی دەوێت و ڕێنمایی هەریەکێک دەکات. وەک چۆن ئەمە بۆ یادکردنەوەی ئەو دەکەین، بە هەمان شێوە «تا ئەو بێت» دەیکەین. هەموو ئەو یادکردنەوە دەرەکییانە کۆتایی دێت کاتێک لە کۆتاییدا گەلە خوێن کڕدراوەکەی دەباتەوە ماڵەوە، بۆ ماڵەکەی و ماڵەکەی ئێمە، بۆ باوکی و باوکی ئێمە.
«تا ئەو بێت» خۆشەویستی ئەو یاد دەکەینەوە، و ستایشی دەکەین و پەرستنی دەکەین.
«تا ئەو بێت.» ئەمانە ئەو وشانەن کە نابێت هەرگیز دڵەکانمان جێبهێڵن. دەکرێت بە پەیامی ئاسمان بۆ گەلە چاوەڕوانکەرەکەی ناوببرێن. ئەگەر تەنها لە ڕۆحماندا دەنگ بدەنەوە و دووبارە دەنگ بدەنەوە، هەموو شتێکمان باش دەبێت. خۆشی و ئاشتی دەبێتە بەشی ڕۆژانەمان، و هاوبەشی لەگەڵیدا بەردەوام زیاتر ڕاستەقینە دەبێت.
«تا ئەو بێت» خزمەت دەکەین، نەک بە ئارەزووی خۆمان، بەڵکو بەپێی ئارەزووی ئەو، لێی دەپرسین، «خوداوەند، دەتەوێت چی بکەم؟» (کردارەکان ٩:٦ KJV). چ خزمەتێک ئەو وەردەگرت ئەگەر هەمووی بە پەرۆشی و خۆنەویستی بکرایە؛ چ جدییەت و دڵسۆزییەک لەگەڵ هەموو کارەکانمان بۆ ئەو دەبوو! چۆن کاتمان بەکاردەهێنا، ئەو کاتە بەنرخانەی کە ئەو پێمان دەبەخشێت، کە زۆرجار بە گوناهەوە بەفیڕۆ دەچن ئەگەر تەنها بیرمان بێت «تا ئەو بێت!» چ وزە و ئارەزوویەک دەستمان بەسەردا دەگرت ئەگەر ئەم وشانە هەرگیز لەبیر نەکرانایە!
«تا ئەو بێت.» بیرکردنەوەکە یارمەتیمان دەدات و لەو ڕێچکە و ژیانەدا دەمانهێڵێتەوە کە نیعمەتی ئەو بانگی کردووین. هەندێک باسی ژیانێکی قووڵتر دەکەن، و هەندێکی تر باسی ژیانێکی بەرزتر دەکەن؛ باشترین شت ئەوەیە ژیانێکی سادە بژین. بۆ ئەمە بانگ کراوین کە بڕۆین وەک چۆن ئەو ڕۆیشت، بۆ ئەوەی شوێنی ئەو بکەوین کە نەرم و نیان و خۆبەزلنەزان بوو. بە ئارەزووەوە شوێنی ئەو دەکەوین، ڕیسواییەکانی ئەو لە دەرەوەی کەمپەکە هەڵدەگرین، ئەگەر تەنها بیرمان بێت کە هەمووی «تا ئەو بێت.»
«تا ئەو بێت.» ململانێ بەشی ئێمەیە لێرە لە جەستەدا. کۆتایی نایەت. دوژمنەکانمان ڕۆحە خراپەکانن، جیهان و جەستەن، بەڵام سەرکەوتن لە لای ئێمەیە. ئەو سەرکەوتووە، و لە ڕێگەی ئەوەوە ئێمە سەرکەوتووین. «تا ئەو بێت» ململانێکە بەردەوامە، بەڵام کاتێک ئەو دێت، ململانێکە کۆتایی دێت و شەیتان بە تەواوی لەژێر پێماندا وردوخاش دەکرێت. چ هاندانێکە بۆ شەڕکردنی شەڕی باشی باوەڕ، بۆ بەردەوام بەرگری کردن، کاتێک ئامانجەکە لەبەرچاوە!
«تا ئەو بێت» ئامانجەکەیە.
تاقیکردنەوەکان، ئاڵۆزییەکان و بارگرانییەکانی ژیان – چی لەبارەی ئەمانەوە؟ ئاسوودەیی ئێستا هەیە، یارمەتی ئێستا هەیە. نوێژ پەناگامانە. خوداوەند هەڵگری بارگرانییە گەورەکەیە. بچۆ لای ئەو و بارگرانییەکە ئەمڕۆ بخەرە سەر ئەو. ئەو وەریدەگرێت، چونکە وای گوتووە. نەک تەنها بارگرانییەکانی سبەی یان هەفتەی داهاتوو، بەڵکو بارگرانییەکانی ئەمڕۆش. تەنانەت وەک چۆن سوود لە مافەکەمان وەردەگرین و بارگرانییەکەمان دەخەینە سەر خوداوەند، دەبێت پەیامی ئاسمان بۆ خۆی یاد بکەینەوە: «تا ئەو بێت.»
ئایا هەرگیز کاتێک هەبووە کە هێندە گریان و شیوەن هەبووبێت، لەم سەردەمە تاریک و خراپەدا، وەک ئەمڕۆ؟ فرمێسکی ئازار، فرمێسکی خەم، فرمێسکی لەدەستدان! خۆشەویستان ڕفێنراون، ئەوانی تر نەخۆشن و نزیک دەبنەوە لە گۆڕ! بەڵام – پیرۆز بێت ناوی ئەو! گریان بۆ شەو دەمێنێتەوە، «بەڵام خۆشی لە بەیانیدا دێت» (زەبوور ٣٠:٥). هەمووی «تا ئەو بێت.» ئەو هەموو فرمێسکەکان دەسڕێتەوە. ئێمە خۆشەویستان و هاوڕێ ڕزگارکراوەکانمان لە ئامادەبوونی ئەودا دەبینین. «تا ئەو بێت» ئێستا چارەسەرە بۆ هەموو ئازارەکانی دڵمان، و بە باوەڕەوە دەتوانین بەناو هەموو فرمێسکەکانماندا زەردەخەنە بکەین.
«تا ئەو بێت.» تاقیکردنەوەیەک لەم وشانە پیرۆزانە بکە. بزانە ئایا هیچ شتێک لە ژیانتدا وەک مەسیحییەک هەیە کە ناتوانرێت بۆی بەکاربهێنرێت. ئەوان دەچنە ناو هەموو شتێکەوە، ئەگەر تەنها زیاتر چاومان و دڵمان پڕ بکەن. ئەوکاتە بە ڕاستی «تا ئەو بێت» کار دەکەین.
«تا ئەو بێت» و ئەو دێت. «کەمێک کات» دەبێت ڕۆژێکی پیرۆز کۆتایی بێت. «کەمێک کات» کۆتایی دێت – و پاشان چی؟ ئۆه، چ خۆشییەک! ئەو دەبینین وەک چۆنە. بەسە! با بڕۆین و باشتر خزمەتی بکەین، و «کەمێک کات» بە دڵسۆزی و تەرخانکراوی بۆ ئەو بەسەر ببەین «تا ئەو بێت.»
