چ خودایەکە یەهوە! و یەهوە، لە عیسادا — هی ئێمەیە!
چەندە ئەم ڕاستییە دڵخۆشکەرە، و چەندە پشتگیرییەکی شیرین بە مێشک دەبەخشێت — بۆ بیرکردنەوە لە تەواوێتی و سیفەتە شکۆمەندەکانی خودا — هەموویان لە عیسادا ببینین — و لە ناوی ئەودا، بۆ خۆشگوزەرانی ئێستا و هەتاهەتایی ئێمە تەرخانکراون!
چی دەیتوانی مێشکمان بهەژێنێت — ئەگەر تەنها بە توندی باوەڕمان بەوە هەبووایە کە توانای بێسنووری خودا بۆ پاراستنمان تا دوا سنوور تەرخانکراوە؟
چی دەیتوانی وامان لێبکات کە هیچ گوناهێکی زانراو بکەین — ئەگەر هەستمان بەوە بکردایە کە چاوی زانای بێسنووری خودا هەمیشە لەسەرمانە؛ بەڵێ، کە خودا لەگەڵمانە، و ئەو باوکە گوناه-ڕق لێبووەکەمانە؟
چی دەیتوانی وامان لێبکات کە ناڵە و یاخیبوون بکەین — ئەگەر بە تەواوی دڵنیا بووینایە کە پیرۆزی و دادپەروەری خودا بۆ ئێمەیە، و لە هەموو مامەڵەکانی لەگەڵماندا بە شکۆمەندی دەدرەوشێتەوە؟
چی دەیتوانی وامان لێبکات کە بیر لەوە بکەینەوە کە نوێژەکانمان وەڵام نادرێنەوە، یان داواکارییەکانمان ڕەچاو ناکرێن — ئەگەر مێشکمان کاریگەری دڵنیایی ئەوەی لەسەر بووایە کە خودا ڕاستییە؟
چۆن دەمانتوانی باوەڕمان بەوە هەبێت کە ئەو هەرگیز دژمان دەبێتەوە — ئەگەر بە دروستی سەیری نەگۆڕییەکەی بکەین؟
یان، چۆن دەمانتوانی بیر لەوە بکەینەوە کە کاروبارەکانمان تێکدەچن — ئەگەر هەستمان بەوە بکردایە کە دانایی ئەو هەمیشە بۆمان کار دەکات!
خودای گەورە لەگەڵمانە؛ خودای یاقوب قەڵغانمانە! (زەبوور 46:7)
