«ئای!» من هاوارم کرد کاتێک خۆم کێشا بە دیوارەکەدا و بە توندی کەوتمە سەر زەوی.
نزیکەی کاتژمێر ٢:٣٠ی بەیانی بوو، و من بە تینوێتییەکی زۆرەوە لە خەو هەستام. لە تاریکییەکی ڕەهادا، دەستم درێژ کرد بۆ سندووقە کارتۆنییەکەم کە وەک مێزی لاوەکی بۆ پەرداخە ئاوەکەم بەکار دەهات. بەتاڵ بوو. ئێستا دەبوو هەستم و بچمە لای سینکەکە. دەمویست وریابم چونکە پەنجەیەکی زۆر هەستیارم هەیە. ساڵێکە هەموو ڕۆژێک خوێنی لێ دێت. هەر لێدانێک یان پەستانێک لەسەری، ئازار بە هەموو جەستەمدا بڵاو دەکاتەوە.
لەبەر ئەوەی ژوورەکە سارد و تاریک بوو، زۆر دڵخۆش نەبووم بە هەستان و ڕۆیشتن بۆ هێنانی ئاو، بەڵام تینووم بوو. دوو بژاردەم هەبوو: گرتنی گڵۆپەکەی کتێبەکەم و بەکارهێنانی بۆ ڕووناککردنەوەی ڕێگاکە، یان ڕۆیشتن بۆ سینکەکە لە تاریکیدا. چەند قورس دەبێت؟ ژوورەکە گەورە نییە. دەزانم ژوورەکە چۆنە؛ ون نابم. جگە لەوەش، نەمدەویست کتێبەکەم بدۆزمەوە و پاشان گڵۆپەکەم لێ بکەمەوە. تەمەڵ بووم.
پلانەکەم سادە بوو. لە ژێر جێگاکەمەوە دەهاتمە دەرەوە، سێ هەنگاو دەڕۆیشتم بۆ سینکەکە و ئاوم دەخواردەوە. ئەوەی پلانم بۆ دانەنابوو ئەوە بوو کە مشکێکی گەمژە بە دەوروبەردا ڕادەکرد. هەرچەندە لە تاریکیدا نەمدەبینی، بەڵام پێم وایە مشکەکە دەیبینی. نازانم مشکەکە چی بیر دەکردەوە، بەڵام هەر کە پێم گەیشتە سەر زەوی، مشکەکە ڕایکرد بۆ پەنجە بریندارەکەم! بە ئازارەوە هاوارم کرد، هاوسەنگیم لەدەست دا، خۆم کێشا بە دیوارەکەدا و کەوتمە سەر زەوی. خۆشبەختانە هاوژوورەکەم خەوێکی قووڵی هەیە.
دوای چەند خولەکێک لە گرتنی سەرم، مەساژکردنی پەنجەم و هەستکردن بە سووکایەتی، هەستام. گەڕامەوە سەر جێگاکەم و بە خۆمم وت کە چۆن دەتوانرا هەموو ئەمانە ڕێگری لێ بکرێت ئەگەر گڵۆپەکەی کتێبەکەم لێ بکردایەتەوە و بۆ ڕووناککردنەوەی ڕێگاکەم بەکارم بهێنایە. مشکەکەش ڕەنگە ترسابا و ڕایکردبا.
لە ڕۆژدا، خۆر ڕێگاکەمان ڕووناک دەکاتەوە. لە شەودا، گڵۆپ و شتەکانی تر یارمەتی دەدەن بۆ ڕووناککردنەوەی ڕێگاکە. ئەمە بیرم دەخاتەوە کە چەندێک لە ئێمە هەوڵ دەدەین ژیانمان لە تاریکیدا بژین، بەو بیرکردنەوەیەی کە دەتوانین وەک مەسیحی بژین بەبێ گوێدانە ئەو ڕێنماییەی کە لە ڕێگەی ڕۆحەوە وەردەگیرێت (یۆحەننا ١٦:١٣-١٤). خۆمان قایل دەکەین کە ڕێگاکە دەزانین، کە پێویست ناکات دەربارەی بابەتێک نوێژ بکەین چونکە بابەتەکە شتێکی ڕۆژانەیە. «من دەتوانم ئەمە بەڕێوە ببەم،» بە خۆمان دەڵێین. «بۆچی ڕووناکی گەردوون – خوداوەند عیسای مەسیح – بەم شتە بچووکە لە ژیانمدا بێزار بکەم.»
کێشەی ئەم جۆرە بیرکردنەوەیە ئەوەیە کە گرنگ نییە بابەتەکە چەند باو بێت یان بارودۆخەکە چەند بچووک دەربکەوێت، لە تاریکیدا ئەگەری کەوتن هەیە. شەیتان بە هەموو شوێنێکدا دەسووڕێتەوە، وەک شێرێک دەغەڕێنێت، دەبینێت کێ دەتوانێت ئازار بدات یان ببێتە هۆی کەوتن و تێکشکانی (بڕوانە ١ پەترۆس ٥:٨). پێویستە واز لە تەمەڵی ڕۆحی بهێنین و ڕێگە بدەین بەو کەسەی لە ناوماندا دەژی ڕێگاکانمان ڕووناک بکاتەوە. بە ڕێگەدان بە ڕووناکی بۆ ئەوەی لە هەموو ئەوەی دەیکەین ببریسکێتەوە، خۆمان لە کەوتنە سەر زەوی خەمۆکی و شکست دەپارێزین. ڕووناکی باشە!
خزمەتکاری خودا لە تاریکیی ژیاندا بێ ڕووناکی نابێت ئەگەر ئاشکراکردنی خودا لەسەر خۆی و ڕێگاکانی لە ووشەکەیدا بخوێنێتەوە. کتێبی پیرۆز دەربڕینێکی دڵسۆزانەی کەسایەتی خودایە. زەبوورنووس باسی شایەتییەکان، فەرمانەکان، یاساکان، ڕاسپاردەکان، حوکمەکان، ووشە و فەرمانەکانی کردووە. ئەم زاراوانە نیشان دەدەن کە خودا کاتی تەرخان کردووە بۆ ئاشکراکردنی بیرۆکەکانی و هەروەها خۆی بۆ ئێمە.
ووشەکەت لە دڵمدا شاردوومەتەوە، بۆ ئەوەی گوناه نەکەم دژ بە تۆ. (زەبوور ١١٩:١١ NKJV)
پێویستە لەسەر ووشەی خودا بیر بکەینەوە و خۆمان پێی دڵخۆش بکەین، ئەوەی کە پێمان دەڵێت لەوێ لەبیر نەکەین. با چاومان بکاتەوە بۆ ئەوەی «شتە سەرسوڕهێنەرەکان» لە ووشەکەیدا ببینین (ئایەتی ١٨).
خودای ئێمە ڕووناکییە: و هەرچەندە بە ڕێگایەکی بێ ڕێچکەدا بڕۆین، هەنگاوەکانی ڕزگارکەرەکەمان هەمیشە ڕێگاکە بۆ هەموو منداڵێک نیشان دەدەن. —ماری بۆلی (١٨١٣-١٨٥٦)
خودا بە میهرەبانییەوە ڕێگای ویستی خۆی بۆ هەموو پیرۆزەکانی ئاشکرا کردووە. جۆن نێڵسن داربی نووسیویەتی: «ڕووناکی خودایی دەوروبەری ڕۆیشتنت دەگرێتەوە.» سەختییەکان هەن، چونکە کتێبی پیرۆز ئەمانە وەک «کاتە مەترسیدارەکان» دەناسێتەوە (٢ تیمۆساوس ٣:١ KJV)، بەڵام پیرۆزەکان لە ڕووناکیدان، هەرچەندە بە لاوازی لێی تێبگەن. ڕاستی دراوە بۆ ئەوەی بتوانن ڕووبەڕووی کاتە سەختەکان ببنەوە. «ڕووناکی ڕاستەقینە ئێستا دەبریسکێتەوە» (١ یۆحەننا ٢:٨). سەختییەکان ڕۆژەکە تاریک ناکەن؛ دەبێت ئەوانەی «لە ڕووناکیدان» (١ یۆحەننا ١:٧) هان بدەن بۆ ئەوەی بە باوەڕەوە بەسەریاندا زاڵ بن. —ه. ج. ڤاین (وەرگیراوە لە StemPublishing.com)
