«پێتەر وەڵامی دایەوە و پێی وت، ئەی گەورەم ئەگەر تۆ بیت، فەرمانم پێ بکە بێمە لات لەسەر ئاوەکان. ئەویش وتی، وەرە. پێتەریش، دوای ئەوەی لە کەشتییەکە دابەزی، لەسەر ئاوەکان ڕۆیشت بۆ ئەوەی بچێتە لای عیسا.» (مەتتا ١٤:٢٨-٢٩)
نوێژ لە بێھیوایی دەمانپارێزێت و لە ھەمان کاتدا یارمەتیمان دەدات بۆ تێپەڕاندنی ئەو بارودۆخانەی کە ئەگەری ھەیە بێھیوامان بکەن (بڕوانە فلیپییەکان ١:١٩). ئەمە ئەوەیە کە پێتەریش ئەزموونی کرد کاتێک، لەسەر دەریاچە تووڕەکە، ئارەزووی ئەوەی ھەبوو زۆر نزیک بێت لە گەورەکەی (مەتتا ١٤:٢٨). چ نوێژێکی ئازایانە ئەم پیاوە لەم بارودۆخەدا کردی! ئەو ئامادە بوو دەستبەرداری ئاسایشی مرۆڤایەتی بێت بۆ ئەوەی نزیکتر بێت لە گەورەکەی - بۆ ئەوەی لەگەڵیدا بێت. بەڵام بۆ ئەمە پێتەر پێویستی بە ڕێنماییەکی ڕوون لەلایەن ئەوەوە ھەبوو.
لە ڕێگەی نوێژەوە دەتوانین ئازایەتی بەدەست بھێنین بۆ دەستبەرداربوون و ھەنگاوەکانی باوەڕ ھەڵگرتن. چەند دڵخۆش بووبێت خودا کاتێک کەسێکی بینی کە بە تەواوی متمانەی پێی ھەبوو و ئارەزووی ئەوەی ھەبوو لەسەر ئاو بێتە لای! تەنھا کاتێک پێتەر بە ڕاستی پێی خستە سەر ئاو، ئەزموونی کرد چۆن خودا ھەڵیگرت - ئەزموونێک کە ھەرگیز ئەگەر لەناو بەلەمەکەدا مابایەوە، نەیدەبوو، و بە دڵنیاییەوە ھەموو ژیانی لەبیری نەدەکرد.
ھەندێک جار دەترسین خۆمان بخەینە دۆخێکەوە کە بە تەواوی پشت بە خودا ببەستین، چونکە دەترسین لە خاڵێکدا باوەڕمان شکست بھێنێت و، بۆ نموونە، لەبەردەم خەڵکدا ڕوومەت لەدەست بدەین. چەند خێرا ڕوودەدات کە کەسێک بە بێباک یان بێبەرپرسیار ناودەبرێت تەنھا لەبەر ئەوەی، بە متمانە بە خودا، شتێکی نائاسایی دەکات، شتێک کە ڕەنگە خەڵکی تر بە سادەیی ئازایەتی ئەنجامدانیان نەبێت!
کاتێک لەسەر ئاوەکە بوو، پێتەر لە خاڵێکدا بە ڕاستی دەستی بە گومان کرد. لەناکاو تەنھا ئەوەی بینی بای بەھێز و شەپۆلەکان بوو لەبەردەمی. پەیوەندی چاوی لەگەڵ مامۆستاکەی لەدەست دا و بە ھێواشی دەستی بە نوقمبوون کرد - بەڵام ھێشتا کاتی پێویستی ھەبوو بۆ داواکردنی یارمەتی لە خودا. بۆ نوێژە کورتەکە، «گەورەم، ڕزگارم بکە»، دەستی کوڕی خودا دەستبەجێ لەوێ بوو بۆ ئەوەی لە ئاوەکە دەری بھێنێت. وەک ئیشایا لە چوارچێوەیەکی تردا دەنووسێت، «سەیری بکە، دەستی یەھۆڤا کورت نییە کە نەتوانێت ڕزگار بکات» (ئیشایا ٥٩:١).
خودا ئەوانە ناھێڵێت کە متمانەی پێی دەکەن نوقم ببن. ئەو پێتەری سەرزەنشت نەکرد لەبەر ئازایەتییەکەی لە دەرچوون لە کەشتییەکە. نەخێر، لەبری ئەوە سەرزەنشتی کرد لەبەر باوەڕە کەمەکەی. ئایا تۆش ئارەزووی ئەوە دەکەیت متمانەت ھەبێت نوێژێکی وەک پێتەر بکەیت، یان لەناو بەلەمەکەوە ڕەخنەت لێدەگرت کاتێک لەناکاو دەستی بە نوقمبوون کرد؟ با ڕەخنە لەوانی تر نەگرین لەسەر ھەنگاوەکانی باوەڕ کە ڕەنگە ئێمە بە سادەیی ئازایەتی ئەنجامدانیان نەبێت. پۆڵس دەنووسێت،
«تۆ کێیت کە حوکم لە خزمەتکاری کەسێکی تر دەدەیت؟ بۆ گەورەی خۆی دەوەستێت یان دەکەوێت. و ئەو دەوەستێنرێت؛ چونکە خودا دەتوانێت بیوەستێنێت» (ڕۆما ١٤:٤).
ئایا ئارەزووی ئەوە دەکەیت گەورەکەت باشتر بناسیت لە ڕێگەی ئەزموونە پراکتیکییەکانی باوەڕەوە؟ ئایا ئامادەیت، ئەگەر ئەو بیەوێت، ژینگەی ئاشنای خۆت بەجێبھێڵیت و بچیتە «ئاوە نەناسراوەکان» کە تێیدا بە تەواوی پشت بەو دەبەستیت؟ چی ڕێگەت لێدەگرێت لە پرسیارکردن لێی کە ئایا ئەوە ئەوەیە کە ئەو دەیەوێت بیکەیت؟ زۆرجار ئەزموونی باوەڕی ڕاستەقینەمان کەمە چونکە زۆر بە دەگمەن داوا لە خودا دەکەین کە ئەرکێکی دیاریکراوی لەم جۆرەمان پێبدات!«
