تۆ بەدواداچوونت بۆ دەکرێت
پەیامێک بۆ دایک و باوکان
دکتۆر بلاک پزیشکێکی زۆر بەڕێز بوو لە کۆمەڵگاکەیدا. هەروەها مێرد و باوکێکی دڵسۆز بوو، بەتایبەتی نزیک بوو لە کوڕە بچووکەکەی، بۆبی. کوڕەکە هەرگیز لەلای باوکی دوور نەدەکەوتەوە کاتێک دکتۆرەکە لە ماڵەوە بوو. هەندێک جار تەنانەت لەگەڵیدا دەچوو بۆ سەردانیکردنی نەخۆشەکان – کە ئەوانیشی زۆر دڵخۆش دەکرد.
بەڵام یەک شوێن هەبوو کە باوک و کوڕ هەرگیز پێکەوە نەدەچوون. هەموو یەکشەممەیەک بەیانیان بۆبی لەگەڵ دایکی و خوشکەکەیدا دەچوو بۆ کەنیسە، بەڵام دکتۆرەکە هەرگیز لەگەڵیان نەدەچوو.
بۆبی چێژی لە قوتابخانەی یەکشەممە وەردەگرت، و مامۆستاکەی خۆش دەویست. وانەیەکی یەکشەممە، بە ناوی "ماڵی ئاسمانی ئێمە،" زۆر سەرنجی منداڵەکانی ڕاکێشا، و پرسیاری زۆریان کرد.
مامۆستاکە پرسیاری کرد، "بۆبی، کاتێک دەگەیتە بەهەشت، یەکەم شت چی دەبینیت؟"
بۆبی بۆ ساتێک دوودڵ بوو، پاشان بە هێمنی وەڵامی دایەوە، "من ناچمە بەهەشت."
مامۆستاکە سەرسام بوو. "بۆبی، بێگومان تۆ دەتەوێت بچیتە بەهەشت. هەموو کەسێک دەیەوێت."
بۆبی بە شێوەیەکی ڕاستەقینە وەڵامی دایەوە، "من نامەوێت. دایکم و خوشکەکەم دەچنە بەهەشت، بەڵام من لەگەڵ باوکم دەچم – ئێمە هەموو شوێنێک پێکەوە دەچین!" وەڵامەکەی زۆر مامۆستاکەی ئازاردا.
چەند ڕۆژێک دواتر، لە کاتی چاوپێکەوتنێکدا لەگەڵ دکتۆر بلاک، مامۆستاکە پێی وت کە کوڕەکەی چی وتووە. دکتۆرەکە هەوڵی دا بە گاڵتەجاڕی لێی دەرباز بێت، بەڵام بە ڕوونی شڵەژا بوو. "ئەوە هەر وەک بۆبی وایە – هەمیشە دەیەوێت بچێتە هەر شوێنێک کە من دەچم."
"و تۆ بۆ کوێ دەچیت، دکتۆر؟" پرسیارەکەی مامۆستاکە کاریگەری خۆی هەبوو. پزیشکەکە نەیتوانی لە قسەکەی کوڕەکەی دەربارەی بەهەشت ڕزگاری بێت. ئەوە تا شەوی شەممە لێی دەگەڕا تاوەکو لەسەر ئەژنۆکانی کەوتە خوارەوە بە تۆبەکردن بەرامبەر بە خودا. کاتێک نوێژی دەکرد، مەسیحی وەک ڕزگارکەری خۆی وەرگرت و بوو بە دروستکراوێکی نوێ (2 کۆرنسۆس 5:17).
بەیانی ڕۆژی دواتر، باوەڕە نوێیەکەی خۆی لەگەڵ خێزانەکەیدا هاوبەش کرد، و لە قوتابخانەی یەکشەممەدا پەیوەندی بەوانەوە کرد. ئێستا هاوڕێیەکی سەلامەت بوو بۆ بۆبی کە لەگەڵیدا بڕوات – تەنانەت بۆ بەهەشتیش.
دایک و باوکان، ئێوە چۆنن؟ ئەگەر منداڵەکانتان شوێن پێی ئێوە بکەون، هەردووکتان لە کوێ کۆتایی دێت؟ چ حەزتان لێ بێت یان نا، ئێوە منداڵەکانتان بەرەو بەهەشت یان دۆزەخ دەبەن، چونکە ئێوە بەرەو یەکێک لەوانە دەڕۆن. چ بزانن یان نا، ئێوە گەورەترین کاریگەریتان هەیە لە ژیانیاندا.
بۆ ئەوەی منداڵەکانتان بەرەو بەهەشت ببەن، کتێبی پیرۆز دەڵێت دەبێت سەرەتا دان بە گوناهەکانتاندا بنێن لای خودا و عیسای مەسیح وەک ڕزگارکەرتان وەربگرن (1 یۆحەننا 4:14-15). ئەوکات خودا دەتوانێت بڵێت کە ئەو ئێوە دەناسێت و دەزانێت کە ئێوە منداڵەکانتان لە ڕێگای خودا ڕێنمایی دەکەن (پیدایشی 18:19).
ئەگەر ڕزگاری بێبەرامبەری خودا ڕەت بکەنەوە یان پشتگوێی بخەن، ئەنجامەکان کوشندەن: "... بێباوەڕەکان ... بەشیان لەو دەریاچەیەدا دەبێت کە بە ئاگر و گۆگرد دەسووتێت، کە مردنی دووەمە" (بینین 21:8).
ئایا خەمناک نابێت ئەگەر خودا ناچار بێت دەربارەی منداڵەکەت بڵێت، "ئەو ... خراپەی کرد لەبەرچاوی خودا، و بە ڕێگای باوکی و بە ڕێگای دایکی ڕۆیشت" (1 پاشایان 22:52).
هەڵبژاردن هی ئێوەیە: ڕێگاکەتان بەرەو کوێ دەبات؟ ئێوە منداڵەکانتان بەرەو کوێ دەبەن؟
ئێستا ڕوو بکەنە مەسیح بۆ چاکەی هەتاهەتایی خۆتان و خێزانەکەشتان!
>
