لە ئەفەسۆس ١، نێردراو پۆڵس خودای گەورەمان عیسای مەسیحی وەک باوکی شکۆمەندی ناودێر کرد. لەسەر ناوی هەموو باوەڕداران، کە ئەمڕۆ من و تۆش دەگرێتەوە، پۆڵس داوای دانایی و زانیاری کرد چونکە پلانەکانی خودا زۆر سەرسوڕهێنەر و گەورەن، و هەروەها بە لەبەرچاوگرتنی جیهانی داهاتوو.
دواتر لە نامەکەیدا، نێردراو چۆکی دادا بۆ داواکردنی ئەوەی کە باوەڕداران بە هێز بە ڕۆحی مەسیح لە مرۆڤی ناوەوەدا بەهێز بکرێن. ئامانجی ئەو، و هێشتاش، «ئەوەیە کە مەسیح بە باوەڕ لە دڵەکانتاندا نیشتەجێ بێت» (٣:١٧). بۆ چ مەبەستێک؟ «بۆ ئەوەی ئێوە، کە لە خۆشەویستیدا ڕەگ و بناغەتان داکوتاوە، بتوانن بە هەموو پیرۆزەکانەوە تێبگەن کە پانی و درێژی و بەرزی و قۆڵایی چییە، و خۆشەویستیی مەسیح بزانن کە لە زانیاری تێدەپەڕێت، بۆ ئەوەی بە تەواوی پڕ بن لە تەواوی خودا» (ئایەتەکانی ١٧-١٩). سەرسوڕهێنەرە!
سەبارەت بە پلانەکانی خودا بۆ ئیسرائیل و نەتەوەکان، دەخوێنینەوە کە ئەوان «لە دامەزراندنی جیهانەوە» بوون، دەربڕینێک کە حەوت جار ڕوودەدات (مەتتا ١٣:٣٥؛ ٢٥:٣٤؛ لۆقا ١١:٥٠؛ عیبرانییەکان ٤:٣؛ ٩:٢٦؛ وەرگیراو ١٣:٨؛ ١٧:٨). بەڵام، بیرکردنەوەکانی خودا بۆ مەسیح و کەنیسە لە دڵی ئەودا بوون پێش دامەزراندنی جیهان (یۆحەننا ١٧:٢٤؛ ئەفەسۆس ١:٤؛ ١ پەترۆس ١:٢٠). بە واتایەکی تر، ئەم پلانانە لە دڵی خودادا بوون پێش ئەوەی هیچ شتێک جگە لە ئەو بوونی هەبێت. ئەمە ئەوە دەگەیەنێت کە خودامان پێش ئەوەی بیر لە ئیسرائیل بکاتەوە یان پلان بۆ ئەم جیهانە دابنێت، بیری لە کۆمەڵە کردووەتەوە. هەروەها بە واتای ئەوە دێت کە باوک و کوڕ لە پێویستیی قوربانییەک ئاگادار بوون، زۆر پێش ئەوەی ئادەم و حەوا بکەونە گوناهەوە. کوڕی هەتاهەتایی، لە هاوبەشی لەگەڵ باوک و ڕۆحی پیرۆزدا، ئامادە بوو ئەو قوربانییە بێت. ئەو گوتی، «ئەوەتا، من هاتووم... من دڵخۆشم بە جێبەجێکردنی ویستی تۆ، ئەی خودای من» (زەبوورەکان ٤٠:٧-٨). چەند سەرسوڕهێنەر، چەند نایاب!
