ئەوەی هەموومان دەمانەوێت بیبیستین: «گەشتێکی خۆش!»
ئایا پلانی پشووی هاوینەت داناوە؟ ڕەنگە لە ساڵی ڕابردووەوە پلانت بۆی دانابێت، هەموو حجزەکان و ڕێکخستنەکانی گەشتت کردبێت و هەموو ئەو شتانەت لیست کردبێت کە پێویستە لەگەڵ خۆت بیانهێنیت.
ئایا پلانت داناوە کە لە کاتی گەشتەکەتدا بمرێت؟ «نەخێر»، تۆ دەڵێیت. کەس هەرگیز وای ناکات، و هەرچەندە بیرکردنەوەکە خەمناکە، بەڵام ڕاستییەکە ئەوەیە کە زۆر کەس لە کاتی پشووەکانیاندا دەمرن – بەهۆی ڕووداوی ئۆتۆمبێل، کەوتن، خنکان، کوشتن، تەنانەت تسونامیش. هەرچەندە حەز دەکەین بە شێوەیەکی تر بیر بکەینەوە، بەڵام مردنی گەشتیاران شتێکی نامۆ نییە.
هەرگیز پلان بۆ مردن دانانێین، کەچی بۆ هەریەکێک لە ئێمە حەتمییە. پەرتووکی پیرۆز دەڵێت کە
مردن هاتە سەر هەموو مرۆڤەکان، چونکە هەمووان گوناهیان کرد (ڕۆما ٥:١٢ NIV). هەندێک دەڵێن، «هیچ شتێک لە دوای مردن نییە.» بەڵام پەرتووکی پیرۆز ئاماژە بەوە دەکات کە هەیە – یان بەهەشت یان دۆزەخ – و دەڵێت، «خۆت ئامادە بکە بۆ بینینی خودا» (عامۆس ٤:١٢). ئەگەر ئەمە وەک هەواڵێکی خراپ دەردەکەوێت، بۆ هەواڵە خۆشەکە بەردەوام بە لە خوێندنەوە.
عیسای مەسیح لە جیاتی ئێمە خودای بینیوە و ڕێگەی بۆ ئێمە خۆش کردووە بۆ ئەوەی بچینە بەهەشت بە وەرگرتنی حوکمی گوناهەکانمان لەسەر خۆی. ئەو ڕێگەی بۆ هەموو ئەوانە کردووەتەوە کە بە سادەیی باوەڕیان پێیەتی. پەرتووکی پیرۆز دەڵێت،
خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە تاکە کوڕی خۆی بەخشی، بۆ ئەوەی هەرکەسێک باوەڕی پێی بێت لەناو نەچێت بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت (یۆحەننا ٣:١٦).
دەتوانین خۆمان ئامادە بکەین بۆ بینینی خودا لە ڕێگەی کوڕەکەیەوە و «گەشتێکی خۆش» (گەشتێکی باش) بۆ بەهەشت هەبێت کاتێک کاتەکەی دێت. یان، وەک عیسا فەرمووی، دەتوانین لە کۆتاییدا
بخرێینە دەرەوە بۆ تاریکی دەرەوە، لەوێ گریان و جیڕکردنەوەی ددانەکان دەبێت (مەتتا ٨:١٢). هەڵبژاردەکە هی ئێمەیە!
ئەگەر زانیاری زیاترت پێویستە بۆ ئەوەی دوا گەشتەکەت زۆر باش بێت، پەیوەندیمان پێوە بکە.
