من پەیوەندیم بە مەسیحەوە هەیە لە ڕووناکیدا؛ من تەنها پێویست ناکات سەیری شتەکانی ئێستا نەکەم و ئەو ڕووناکییە گەشە لەوێ ببینم، بەڵکو دەبێت لێرە ڕەنگی بدەمەوە. ڕەنگە من ڕەنگدەرەوەیەکی زۆر خراپ بم؛ مەسیح دەڵێت «گرنگ نییە». «بەردەوام بە، من هێز دەدەم؛ دەزانم تۆ هیچ نیت لە خۆتدا، و لەو شوێنەدایت کە شەوگارە؛ بەڵام بەردەوام بە لە بڵاوکردنەوەی ڕووناکی؛ زوو دەچیتە ڕۆژی خودا.» ئەو بەیانییە بێ هەورە ئێمە دەباتە ناو ئەو ڕووناکییەی کە مەسیح ئێستا تێیدایە. ئەو ئەستێرەی گەش و بەیانییە.
ڕەنگە شەو زۆر تاریک بێت، بەڵام تاریکی ناگاتە ئەستێرەی گەش و بەیانی. هیچ هەورێک ناتوانێت دایپۆشێت: زوو دەدرەوشێتەوە. ئێمە تەنها لێرەین بە مۆڵەت، لە ڕێگامان بۆ ئەوەی کە لە دوورترە. ئەو ئەستێرەی گەش و بەیانی ئێمەیە؛ ئێمە دەیبینین. ئەو ئێمە بەرز دەکاتەوە و ڕێنماییمان دەکات بۆ ماڵی باوک، پێش ئەوەی خۆر بگەشێتەوە. ئەمە ئەو هیوایەیە کە ئازایەتی دەدات بە مرۆڤ بۆ بەردەوامبوون لە ناو شکستدا. بێگومان، من شکستم هێناوە. ئایا من ڕەنگدەرەوەیەکی باشی ڕووناکی بووم؟ نەخێر! بەڵام دەبێت بەردەوام بم تا ئەو دێت، تا دەیبینم وەک ئەستێرەی گەش و بەیانی. ئەوە نییە کە ئێمە چاوەڕێی ڕەنگدەرەوەی ڕووناکی گەش بین لە کاتی هاتنیدا—هەرچەندە دەبێت وا بین—یان چاوەڕێی بینینی گڵۆپی پڕ لە ڕۆن بین؛ بەڵکو ڕۆحی پیرۆز لە بووکدا دەیەوێت ئەو بێت.
ئایا گوێی لە هاوارەکەت دەبێت، «وەرە، خودایە عیسا»؟ ئایا دڵەکانتان بەو شێوەیە دەڕۆن کە هەمیشە بڵێن، «وەرە، خودایە عیسا»؟ پێویست ناکات سەیری دەوروبەر بکەیت و چاوەڕێی کەسێکی تر بکەیت؛ دەتوانیت بەو بڵێیت. ئاه! پەیوەندی لەگەڵ مەسیحدا بپارێزە لە پەیوەندیدا بەو وشەیەوە، «وەرە!»—سەیری خۆمان بکەین وەک بەشێک لە بووک کە هێشتا لەسەر زەوییە، و ڕۆح لە ناویاندا دەڵێت، «وەرە!»
