«واز لە پرسیارکردن هێنا، 'خوداوەند کوا کە لە خاکی میسرەوە هێناینی، کە بەناو چۆڵەوانیدا ڕێنمایی کردین؟'» (یەرمیا ٢:٦)
مەسیحییەت پەیوەندییەکی نزیک و گەشەسەندووە لەگەڵ کەسایەتی عیسای مەسیح. کۆمەڵێک بیروباوەڕ نییە بۆ باوەڕپێکردن، یان خوویەک نییە بۆ پەیڕەوکردن، یان گوناهێک نییە بۆ خۆلادان لێی. هەموو چالاکییەک کە خودا فەرمانی پێدەکات مەبەست لێی بەهێزکردنی پەیوەندی خۆشەویستییەتی لەگەڵ گەلەکەیدا.
خودا پەرستنی بۆ ئێمە دیزاین کردووە بۆ ئەوەی لە شکۆمەندیدا بیبینین و بە شێوەیەکی گونجاو وەڵام بدەینەوە؛ بۆ زۆر کەس گۆڕاوە بۆ «ئایین»، کۆبوونەوەیەکی تر بۆ ئامادەبوون لەسەر بنەمای خوگرتن. خودا سیستەمی قوربانیکردنی دامەزراند بۆ ئەوەی ئێمە، گەلەکەی، بتوانین خۆشەویستیمان بۆی دەرببڕین؛ بەڵام ئێمە زۆرجار دیارییەکانمان بۆ خوداوەندمان کەم دەکەینەوە بۆ هەوڵێکی بێسوود بۆ هێورکردنەوەی و ئارامکردنەوەی ویژدانی تاوانبارمان. خودا نوێژی پێداین بۆ ئەوەی بتوانین گفتوگۆی لەگەڵدا بکەین، بەڵام ئێمە زۆرجار ئەمە بە «نوێژکردن» و پەلەکردن بەبێ گوێگرتن لەوەی کە لە دڵی باوکماندایە، دەشێوێنین. خودا فەرمانەکانی خۆی وەک پارێزگارییەک بۆ ئەوانەی خۆشی دەوێن دامەزراند، بەڵام فەرمانەکان دەتوانن ببنە ڕێگایەک بۆ یاساییبوون نەک ڕێگایەک بۆ پەیوەندی لەگەڵ باوکماندا کە تێیدا ئەو لە زیان دەمانپارێزێت.
چالاکیی ئایینی جگە لە هاوبەشی لەگەڵ خودا، ڕێوڕەسمێکی پووچە. خەڵکی سەردەمی یەرمیا ڕازی بوون بەوەی ڕێوڕەسمەکە هەبێت بەبێ ئامادەیی دیاری خودا. ئەوان هێندە لەگەڵ «ئایین»ەکەیاندا ئاسوودە بوون کە تەنانەت ئاگاداری نەبوونی خودا نەبوون. ئایا دەکرێت نوێژ بکەیت، بەشداری خزمەتگوزارییەکی پەرستن بکەیت، یان دیارییەک بدەیت بەڵام ئامادەیی خودا ئەزموون نەکەیت؟ بە دڵنیاییەوە دەکرێت! و ئەوەش لێدوانێکی خەمناک بووە لەسەر زۆر ئەزموونی مەسیحی. ڕازی مەبە بە ژیانێکی ئایینی کە پەیوەندییەکی زیندووی لەگەڵ عیسای مەسیحدا نییە. کاتێک خودا ئامادە بێت، جیاوازییەکە ئاشکرا دەبێت.
