چۆن مزگێنی بدەین
دوای ٤٠ ساڵ لە بیابان، متمانەی موسا بە تواناکانی و خوێندنە باشەکەی زۆر کەم بوو. بۆ ئەوەی ئیسرائیلییە کۆیلەکراوەکان لە میسر دەرباز بکات، دەبوو سەرەتا لەگەڵ فیرعەون دانوستان بکات و پاشان هانیان بدات و ڕێکیان بخات بۆ ڕۆیشتن. ئەو دڵنیا بوو کە سەرکەوتنەکەی پێویستی بە قسەخۆشی هەیە:
موسا بە یەزدانی گوت: «ئەی یەزدان، من هەرگیز قسەخۆش نەبووم، نە لە ڕابردوودا و نە لەوەتەی تۆ لەگەڵ خزمەتکارەکەت قسەت کردووە. من زمان و قسەم قورسە.» یەزدان پێی فەرموو: «کێ دەمی بە مرۆڤ بەخشیوە؟ کێ کەڕ یان ڵاڵی دەکات؟ کێ بینایی پێدەدات یان کوێری دەکات؟ ئایا من نیم، یەزدان؟ ئێستا بڕۆ؛ من یارمەتیت دەدەم قسە بکەیت و فێرت دەکەم چی بڵێیت» (دەرچوون ٤:١٠-١٢).
باشە فێربین بە شێوەیەکی کاریگەر پەیوەندی بکەین، بەڵام سەرکەوتنی پەیامی مەسیحی پشت بە توانای ئێمە دەبەستێت بۆ ئەوەی ڕێگە بە خودا بدەین لە ڕێگەی ئێمەوە قسە بکات. پشت بەستن بە خودا قازانجی زیاتر دەداتەوە وەک لە قسەخۆشی.
لە ڕاستیدا، پۆڵسی نێردراو دڵنیا بوو کە هەندێک جار قسەخۆشی دەتوانێت ڕێگر بێت لە کاری خودا لە ڕۆحی گوێگراندا:
کاتێک هاتمە لاتان، برایان، بە قسەخۆشی یان دانایی باڵا نەهاتم کاتێک شایەتی خودام بۆ ڕاگەیاندن. چونکە بڕیارم دا هیچ شتێک نەزانم کاتێک لەگەڵتان بووم جگە لە عیسای مەسیح و ئەوی خاچدراو. بە لاوازی و ترس و لەرزێکی زۆرەوە هاتمە لاتان. پەیام و مزگێنییەکەم بە وشەی دانایی و قەناعەتپێکەر نەبوو، بەڵکو بە نیشاندانی هێزی ڕۆح بوو، بۆ ئەوەی باوەڕتان پشت بە دانایی پیاوان نەبەستێت، بەڵکو پشت بە هێزی خودا ببەستێت (١ کۆرنسۆس ٢:١-٥).
ئایا گرنگە چۆن پەیامی خودا پێشکەش دەکەین؟ ئایا دڵنیایی، ڕوونی و لۆژیک هیچ ڕۆڵێک لە پەیوەندی مەسیحییانەدا دەگێڕن؟ نێردراو داوای نوێژی کرد بۆ ئەوەی بتوانێت پەیامی خودا «بە ڕوونی» بگەیەنێت. پاشان هانی خوێنەرانی دا کە پەیامی خودا بە وشەی «هەمیشە پڕ لە نیعمەت، بە خوێ تێکەڵکراو» بڵێن (کۆلۆسی ٤:٤،٦). پۆڵس دەیزانی کە تەنها ڕۆحی خودا دەتوانێت ڕۆحێک بگۆڕێت، بەڵام هەوڵی دەدا گوێگرانی «قەناعەت پێبکات» (٢ کۆرنسۆس ٥:١١). لە کاتێکدا ئێمە بە تەواوی پشت بە ڕۆح دەبەستین بۆ کارکردن، دەبێت باشترین هەوڵی خۆمان بدەین بۆ پێشکەشکردنی پەیامی خودا. کامیان لەمانە هێزی تۆیە، کوالێتی پشت بەستنت بە خودا یان کوالێتی پێشکەشکردنت؟ ڕەنگە دەبێت هەوڵ بدەین هەردووکیان باشتر بکەین.
