ڕەنگە «گۆزە» لە ژیانی کەسیدا هەبن کە پێشتر کاریگەری زیانبەخش و تەنانەت دەرئەنجامی خەمناکیان لە ماڵەکانماندا دروست کردبێت. چی بکەین؟
کەس داوای لێ نەکردبوو بیکات. بەڵام کوڕێکی پێغەمبەر بڕیاری دا کە پێکهاتەی تایبەتی خۆی بۆ «شۆربای ڕۆژ» زیاد بکات. چووە دەرەوە بۆ کێڵگەکان و میوەی کێوی کۆکردەوە، و جلەکەی پڕ کرد لەوانە. کاتێک پارچە پارچەی کردن و خستییە ناو مەنجەڵەکە، کەس نەیزانی (تەنانەت خۆیشی) کە ئەم میوانە بێ زیانانە لە ڕاستیدا گۆزەی کێوی کوشندە بوون.
ئەم چیرۆکە لە ڕۆژگاری پێغەمبەر ئەلیشەدا ڕوویدا، لە کاتێکدا کە قاتوقڕی لە وڵاتەکەدا بڵاوبووبووەوە (2 پاشایان 4:38-41). ئەلیشە بە خزمەتکارەکەی گوتبوو کە شۆربا لە مەنجەڵێکی گەورەدا بۆ کوڕانی پێغەمبەران لێ بنێت. یەکێک لەوان، بە دڵنیاییەوە بە پەرۆش و بە دڵنیاییەوە برسی، بە بڕیاری خۆی بڕیاری دابوو کە بەشداری لە ژەمە هاوبەشەکەدا بکات.
کەس گومانی لە نیازە ڕێزدارەکانی نەبوو. بەڵام دەبوو بتناسیایە چۆن چاوەکانی بە فراوانی کردەوە، ڕەنگی زەرد هەڵگەڕا، و قاپە شۆربا گەرمەکەی بەسەر جلەکانی خۆیدا هەڵڕشت کاتێک هاواریان کرد، «ئەی پیاوی خودا (ئەوەیان بە ئەلیشە دەگوت)، مردن لە مەنجەڵەکەدایە!» و لە گەدەیاندا! گۆزە کێوییەکان شۆرباکەیان ژەهراوی کردبوو.
ئایا هیچ «گۆزەیەکی کوشندە» لە ماڵەکانماندا هەیە کە ئەگەری هەیە کاریگەری لەسەر تەندروستی ڕۆحیمان هەبێت؟ هەندێک کتێب یان گۆڤار، یەک یان دوو ڤیدیۆی ناتەندروست، یارییەکی بۆرد یان ڤیدیۆیی کە دەرگا بۆ جادووگەری دەکاتەوە، سی دی یان کاسێتێک بە گۆرانی گوماناوی، ئینتەرنێت؟ تەنها یەکێک لەم شتانە ڕەنگە ڕێگر بێت لە گەشەی ڕۆحیمان و تەنانەت ژیانی مەسیحیمان ژەهراوی بکات. «چییان لە ماڵەکەتدا بینیوە؟» (2 پاشایان 20:15 NKJV) هەمیشە پرسیارێکی گونجاوە بۆ ئەوەی لە خۆمان بپرسین.
شاژنی شەبا ڕۆژێک سەردانی سولەیمانی کرد. کەسێک نووسیویەتی: «وشەکە ئاماژە بە زۆر شت دەکات کە ئەو لە ماڵی ئەم پاشا گەورەیەدا بینی: دانیشتنی بەرپرسەکانی، ئامادەبوونی وەزیرەکانی، جلوبەرگەکانیان. هەموو شتێک دەربارەی خزمەتکارانی پاشا لەگەڵ دانایی، شکۆمەندی، و لەگەڵ ئەو ماڵەی کە دروستی کردبوو لە گونجاندا بوو ... چ شایەتییەکی بەهێزێک!» (Le Messager Evangelique, Nov. 1990, p. 285). ئایا شتەکانی ناو ماڵەکانمان لەگەڵ شایەتیمان بۆ خودا عیسا لە گونجاندا؟
ئێستا دەگەڕێینەوە سەر ئەو گۆزانە. ئەلیشە ڕەنگە هەوڵی دابێت پارچەکانی ئەو گۆزانە یەک بە یەک لە شۆرباکە دەربێنێت، بەڵام کات زۆر بەپەلە بوو بۆ ئەمە – هەندێک لە میوانەکان پێدەچوو ڕەنگیان گۆڕابێت. یان ڕەنگە شۆرباکەی فڕێ دابێت و نوێژ بکات کە ژەهرەکە هیچ کاریگەرییەکی نەبێت. بێ گومان نوێژی کرد؛ خودا چارەسەرێکی جیاوازی پێدا. کەمێک ئاردی خستە ناو مەنجەڵەکە. بەڵام چ سوودێکی هەبوو لە خەستکردنەوەی شۆربای ژەهراوی و کەمێک گۆڕینی تامەکەی؟ سەرەڕای ئەوە بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر کاری کرد! شۆرباکە بێ زیان کرا.
بۆچی ئارد لە شۆرباکەدا؟ لە وشەی خودادا، ئاردی وردکراو نموونەی مرۆڤایەتی پیرۆز و بێ کەموکوڕی خودا عیسایە. بۆ نموونە، لە لێڤی 2دا قەشە دەبوو کێکێک لە ئارد دروستکراو وەک قوربانی ژەمێک پێشکەش بکات، کە خودا دڵخۆش دەکات (لێڤی 2:1 تێبینی، Scofield Study Bible).
ئایا ئەم وانەیە تێدەگەین، و دەتوانین لەسەر خێزانەکانمان جێبەجێی بکەین؟ ڕەنگە «گۆزە» لە ژیانی کەسیدا هەبن کە پێشتر کاریگەری زیانبەخش و تەنانەت دەرئەنجامی خەمناکیان لە ماڵەکانماندا دروست کردبێت. چی بکەین؟ زیاتر ڕێگە بە مەسیح بدەین! دەبێت خۆمان بەم پیاوە سەرسوڕهێنەرەوە خەریک بکەین بە خوێندنەوەی وشەکە و پەیوەندیکردن لەگەڵیدا لە ڕێگەی نوێژەوە. وەک چۆن ئاردەکە بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر شۆربای کوڕانی پێغەمبەرانی گۆڕی، بە هەمان شێوە وشەکە ماڵەکانمان و ژیانمان دەگۆڕێت.
و با دڵنیا بین کە چیتر هیچ گۆزەیەکی کوشندە لە شۆربای خێزانەکەدا دانەنێین! لەبیرتان بێت کە ڕەنگە جۆرە جیاوازەکان ماڵەکانمان ژەهراوی بکەن، و ڕەنگە زیانبەخشتر بن لەوەی کە بیرمان لێ دەکەینەوە. لە هەمووی گرنگتر، با لەبیرمان بێت ئارد بۆ شۆرباکە زیاد بکەین بە ڕێگەدان بە مەسیح کە پلەی یەکەم لە ماڵەکانماندا هەبێت. ئەو دژی کاریگەرییە مەترسیدارە جیاوازەکان دەوەستێتەوە لەسەر ئێمە، خێزانەکانمان، و بە تایبەتی منداڵەکانمان. «خوداوەندەکەم دەزانێت کە منداڵەکان ناسکن» (پیدایشی 33:13 NIV).
