چل ڕۆژ و چل شەو لەگەڵ شەیتاندا لە چۆڵەوانیدا، و لەو ماوەیەدا تووشی هەموو جۆرە هێرشێکی توند بوو، تاوەکو، تیرەکانی تەواو کرد، شەیتان شکستی هێنا، بۆ ماوەیەک لە ململانێکە کشایەوە. ئەی ڕۆحم! ئەوەیە تۆمەتبارکەر و تاقیکەرە گەورەکەت. لە دیلێتییەکەی ڕزگار بوویت، بەڵام هێشتا بە تەواوی لە تیرە ئاگرینەکانی بەدەر نیت. بە شتێکی سەیر مەزانە کە تۆ ئامانجی ئەو بیت.
هەموو پیرۆزەکانی خودا، کەم یان زۆر، تووشی هەمان ڕاهێنان دەبن. ئەو داودی هاندا بۆ ژماردنی خەڵک، ئەیوبی بە گولی گەورە لێدا، پەترۆسی وەک گەنم بێژا، پۆڵسی دووبارە و دووبارە ڕێگر بوو؛ و، دیارترین نیشانەی هەڵبژارد، تیرەکانی، چڕ و گڕدار، ئاڕاستەی خودی خودا کرد. دڵخۆش بە، کەواتە! دوژمنە گەورەکەت بریندارە، بریندارێکی کوشندە؛ تۆ مامەڵە لەگەڵ دوژمنێکی داگیرکراودا دەکەیت، هەمیشە لەژێر کۆنترۆڵی «شێری هۆزی یەهودا»دایە، و تۆ خۆت بەم زووانە شەیتان لەژێر پێیەکانتدا دەشکێنیت.
عیسا ئێستا وەک براکانی لێ دەهات. پێویست بوو، بۆ هاوسۆزیی تەواوی لەگەڵماندا، کە ئەو لە هەموو خاڵەکاندا وەک ئێمە تاقیبکرێتەوە، بەڵام بێ گوناه (عیبرانییەکان ٤:١٥). کەواتە، ئەی تاقیکراوەکە، بەرەو لای ئەو بفڕە! ئەو سەرۆک کاهینێک نییە کە بتوانێت بێباک بێت لە هێرشە ئێستاییەکەت.
تاقیکردنەوەی ئێستات قبوڵ بکە وەک ئەوەی نێردراوە بۆ ئەوەی زیاتر ئاشنات بکات بە بەنرخییەکەی، هاوسۆزییەکەی، نیعمەتەکەی، خۆشەویستییە نەگۆڕەکەی.
قەڵغانی باوەڕ بگرە، کە پێی دەتوانیت هەموو تیرە ئاگرینەکانی خراپەکارەکە بکوژێنیتەوە (ئەفەسۆس ٦:١٦).
