بینین، کە لەلایەن یۆحەننای نێردراوەوە نووسراوە، پوختەیەکی پێغەمبەرایەتییە بۆ ڕێگاکانی خودا لەگەڵ مرۆڤدا. مێژوویەک کە لە سەرەتادا بە پاکی و سادەیی دەستی پێکرد، ئێستا بە تێکەڵاویی و ئاڵۆزییەکی گەورە کۆتایی دێت کە بەهۆی تاوانە کۆکراوەکانی مرۆڤ و ناتەواویی ویستییەوە دروست بووە. بەڵام خودای گەورەمان، بە هێمنی و بە شکۆمەندییەوە، ئەو ئاڵۆزییە لێکدەداتەوە و بە کات و ڕێکوپێکییەکی تەواو بەپێی دانایی خودایی خۆی دادوەری دەکات.
سێ بەشی سەرەکی لە کتێبەکەدا کە لە بەشی 1:19دا هاتووە، زۆر یارمەتیدەر دەبێت بۆ خوێندکارەکە:
• «ئەو شتانەی کە بینیت» (بەشی 1)؛
• «ئەو شتانەی کە هەن» (بەشەکانی 2-3)؛
• «ئەو شتانەی کە دوای ئەمە ڕوودەدەن» (بەشەکانی 4-22).
یەکەم ڕابردووە؛ دووەم ئێستایە، کە بۆ سەردەمی کڵێسا دەگونجێت؛ و سێیەم داهاتووە. لە بەشەکانی 2 و 3دا عیسای مەسیح بە تێگەیشتنێکی دادوەریی بڵند لە دۆخی حەوت کۆمەڵگا لە ئاسیای بچووکدا دەبینرێت، ئەمانە پێغەمبەرایەتی مێژووی تەواوی کڵێسان لە سەرەتاوە تا هاتنی پەروەردگار، ڕفاندن. دادگاییکردن دەبێت لە ماڵی خوداوە دەست پێبکات.
سەرکەوتنی عیسای مەسیح بەسەر هەموو شتێکدا، شانشینی هەزار ساڵەی ئەو، دادگاییکردنی تەختی سپی گەورەی ئەو، شکۆمەندی هەتاهەتایی خودا لە ئاسمانە نوێیەکان و زەوییە نوێیەکە هەندێک لە پرسە گەورەکانی کتێبەکەن. گەیشتن بە لووتکەی شکۆمەندیی ڕاوێژە نایابەکانی خودا! چەند گونجاویشە، کە ئەم دوایین وشەیە لە خوداوە بەرەکەت ڕابگەیەنێت بۆ ئەوانەی کە ڕاستییە پیرۆزەکانی دەخوێننەوە، دەیبیستن، و دەیپارێزن.
