ئێمە کە گۆڕاوین بۆ خودا، هی خوداین! ئێمە هی ئەوین! هەرچییەک ڕوو بدات، ئێمە هی ئەوین بۆ کات و هەتاهەتایە! کاتێک لەوەدا ڕیشەدار و دامەزراویت، دەتوانیت ڕووبەڕووی زۆر شت ببیتەوە کە بە سروشتی خۆت لێی دوور دەکەویتەوە.
وشەکە بە دەوڵەمەندی لە دڵتدا نیشتەجێ بێت، ئازایەتییەکت پێدەدات لەوە زیاتر کە بە سروشتی خۆت هەتە.
گوێم لە دوو کوڕی مەسیحی خۆشەویست بوو کە لە گوندەکەدا گۆڕابوون، چوون بۆ کارکردن لە شارێکی گەورە، و هەردووکیان لە هەمان شوێنی نیشتەجێبووندا گیرسانەوە. دەبوو هەمان ژووری نوستن بەکاربهێنن، و نە یەکێکیان و نە ئەوی تریش نەیانوت کە هی ڕزگارکەرن.
پرسیارەکە لە مێشکی هەریەکەیاندا دروست بوو، ئایا ئەوی تر چۆک دادەدات؟ بەڵام ئەوی تر لە ناخی خۆیدا دەیوت، «خۆزگە ئەو دەیوت.» هیچ کامیان ئازایەتییان نەبوو بیکەن؛ و بەو شێوەیە بەردەوام بوون، تا چەند کە دەتوانرا کاتێکی زۆریان دەبرد بۆ داکەندنی جلەکانیان.
لە کۆتاییدا یەکێکیان چۆکی دادا. ئەوی تریش دەستبەجێ چۆکی دادا، و کاتێک هەستایەوە چوو و باوەشی بە هاوڕێکەیدا کرد. وتی، «زۆر دڵخۆشم کە تۆ ئەوەت کرد.»
ئەو دوو گەنجە، بەو کارە سادەیە، ڕزگار کران لەوانەیە لە ژیانێکی بێ نوێژدا بژین.
یادگاری چیرۆکی دانیال دەکەیتەوە کە بە هێزی سەربازی ئەو کاتە بە دیل گیرابوو بۆ بابل؛ وتی، «دوو شت هەیە کە من تێیدام. من بە جیهان دەڵێم 'نەخێر'، و من نوێژ بۆ خودا دەکەم.»
لێرەوە دەست پێ بکە! هەندێک پشتگیری ڕەوشتی بخەرە ناوتەوە، و کاتێک جیهان بە شێوەی جۆراوجۆر دێت، و داوات لێدەکات، با ئەو وشە بچووکەی «نەخێر» پێی بدرێت.
«نەخێر» بۆ جیهان، بەڵام «بەڵێ» بۆ خودا. دانیال لە هەموو زانایان و پیاوانی خوێندەوار زیاتر سەرکەوتوو بوو، و شتەکانی دەزانی کە ئەوانی تر نەیاندەزانی. نەک تەنها لە کاتەکانی ئێستادا فێرکرابوو، بەڵکو توانی سەیری دوور بکات و پێشبینی وێرانبوونی شانشینەکانی ئەم جیهانە بکات، و دەرکەوتن و شانشینی خودا عیسای مەسیح.
