هەموو کەسێک کە هەر خزمەتێک بۆ خودا دەکات، دەبێت بتوانێت هۆکارێک بداتەوە بۆ ئەوەی بۆچی خزمەتی دەکات. با لەسەرەتاوە بڵێم کە هیچ خزمەتێک جگە لەوەی کە لە ناچاریی خۆشەویستییەوە دێت – خۆشەویستیی مەسیح – ناتوانێت لەلایەن خوداوە قبووڵ بکرێت. بەڵام لەبەر ئەوەی ئەو ئێمەی خۆشویستووە، ئێمەش ئەومان خۆشدەوێت؛ و خۆشەویستی حەز دەکات خزمەت بکات. کەواتە، خۆشەویستی دەبێت پاڵنەرمان بێت. هەر شتێک کەمتر لەمە بە تەواوی بێ بەهایە. و ئەگەر بە خۆشەویستیی مەسیح ناچار کراین، ئەوا تەنها لە پێناوی ئەودا خزمەتی دەکەین.
«ئێوە خزمەتی مەسیحی خاوەن شکۆ دەکەن.» هاوکاران، پێویستە هەمیشە ئەمەمان لەبیر بێت. ئێمە زۆر حەز دەکەین لەبەردەم ئەوانی تردا خزمەت بکەین، کارەکانمان بکەین بۆ ئەوەی ڕەزامەندی ئەوان بەدەست بهێنین. کاتێک ئەمە ڕوودەدات، کوالێتیی خزمەتەکە زۆر خراپ دەبێت. بەڵام ئەگەر، لە پۆلی قوتابخانەی یەکشەممە، یان خزمەتی شەوانی هەفتە، خزمەت بکەین وەک ئەوەی لەژێر چاوی ئەوەدا بین کە دڵەکان دەخوێنێتەوە و پاڵنەرە شاراوەکان دەزانێت، ئەوا دڵنیا دەبینەوە کە دەرمانی خزمەتەکەمان بێ مێشەکانە کە بۆنێکی ناخۆشی پێدەدەن.ئەمڕۆ پیاوانێک هەن کە بۆ هەزاران کەس وتار دەدەن. ئەوان زۆر لەبەردەم چاوی خەڵکدان؛ ناوەکانیان بوونەتە وشەی ماڵان، و وادیارە خودا بەکاریان دەهێنێت لە بەرەکەتێکی بەرفراواندا. بەڵام خزمەتەکەی تۆ شاراوە و بێ دەنگە. ئایا هەرگیز تووشی ئیرەیی دەبیت بەم خزمەتکارانەی کە ناوبانگێکی گەورەیان هەیە؟ ئیرەییان پێ مەبە. لەبیرت بێت کە تۆ خزمەتی مەسیحی خاوەن شکۆ دەکەیت. ئەو سەرنجی هەموو خزمەتێکی ڕاستەقینە دەدات کە بۆی دەکرێت. لە تەرازووە ڕێکخراوەکانی ئەودا هەموو خزمەتێک دەپێورێت، و ئەو بەهای ڕاستەقینەی دەزانێت. هەموو شتێک کە هەرگیز بۆی کردووتە، لە کتێبەکەیدا بۆت نووسراوە. تۆ پاداشتەکەت وەردەگریت – ئەو وشەی ڕەزامەندی دەڵێت کە تۆ بۆ هەمیشە لە دڵ و یادگاریتدا دەیپارێزیت. چەند پیرۆزە کە خاوەنێکمان هەیە کە هێندە میهرەبان و بەخشندەیە! با بە ستایشی ئەو ڕازی بین. ئەوانەی کە لەلایەن پیاوانەوە ستایش دەکرێن، ئێستا پاداشتەکەیان وەرگرتووە؛ با ئێمە ڕازی بین چاوەڕێی هی خۆمان بکەین.
خزمەت لەنێو گەنجاندا: کارێکی باوەڕ، ماندووبوونی خۆشەویستی، و ئارامیی هیوا
ئێستا خزمەت لەنێو گەنجاندا بە پلەی یەکەم کارێکی باوەڕ و ماندووبوونی خۆشەویستییە. ئارامیی هیواش پێویستە. پێویستە ئەم سێ نیعمەتە مەسیحییە زۆر لە ڕۆحتدا گەشە پێ بدەیت. ئەمە کارێکی باوەڕە – ناتوانیت پشت بە هیچ شتێک ببەستیت لە منداڵاندا، باوەڕەکەت دەبێت بە خودا بێت. دەبێت ماندووبوونی خۆشەویستی بێت، چونکە منداڵان هەندێک جار بێزارکەرن، و ئەگەر خۆشەویستی لە پشتەوەی نەبێت، لە خزمەتەکەدا ماندوو دەبیت. دەبێت ئارامیی هیوا هەبێت، چونکە چاوەڕێی ئەنجامی ئەوە دەکەیت کە دەیکەیت.
ماددەکان کە دەبێت کاریان لەسەر بکەین
منداڵان، لە پلەی یەکەمدا، دەفرێکی بەتاڵن. ئێستا، گەورەکان بەتاڵ نین، ئەوان پڕن لە بیرۆکەی خۆیان، و زۆر لە خۆیان ڕازین. بەڵام لەگەڵ منداڵاندا وا نییە. ئەوان بەتاڵن، و ئەمە ئیمتیازێکی پیرۆزی ئێمەیە کە پڕیان بکەینەوە. بیر لە قاپە ئاوییەکان بکەرەوە لە بەشی دووەمی یۆحەننا. لەبیرتە چی مەسیحی خاوەن شکۆ بە خزمەتکارەکانی وت،
«قاپە ئاوییەکان بە ئاو پڕ بکەنەوە.» ئەوان بە تەواوی گوێڕایەڵی بوون. حەماسەتێکی پیرۆز لەناویان بوو، چونکە تا لێوار پڕیان کردەوە! بە چی پڕیان کردەوە؟ بەوەی کە خودا دەیکاتە شەراب. کاری تۆش ئەوەیە کە قاپە ئاوییەکان تا لێوار پڕ بکەیتەوە. پڕیان بکەیتەوە بەوەی کە خودا دەتوانێت بیکاتە شەراب.بیستوومە کە دەوترێت فێرکردنی منداڵان بە کتێبی پیرۆز بێ سوودە. ئەم خەڵکە ژیرە دەڵێن، هەمووی وشەیەکی مردووە بۆیان. وەڵامەکەی من ئەوەیە، پۆڵس بە تیمۆسی وت،
لە منداڵییەوە کتێبی پیرۆزت ناسیوە، کە دەتوانێت ژیرت بکات بۆ ڕزگاری.
کاری تۆ ئەوەیە کە منداڵان بە ئاوی وشەکە پڕ بکەیتەوە – ڕاستییە پیرۆزەکانی ئینجیل – کە خودا دەتوانێت بیکاتە شەرابی ڕزگاری. دەتوانین دڵنیا بین کە ئەگەر ئێمە منداڵان پڕ نەکەینەوە، کەسێکی تر دەیانکات. شەیتان بەدوای قاپە ئاوییەکاندا دەگەڕێت، و ئەو پڕیان دەکاتەوە بە ژەهری بێ باوەڕی و حەزپەرستی، کە دەیکوژێت و لەناوی دەبات. با هی ئێمە بێت کە پڕیان بکەینەوە بە ئاوی وشەکە.ناتوانین پڕیان بکەینەوە بە ئاو مەگەر خۆمان سەرەتا بە ئاوی وشەکە پڕ نەبینەوە. ئەگەر ئەدەبیاتی بێ نرخ بخوێنینەوە، نابێت سەرسام بین ئەگەر منداڵەکانمان ڕوو بکەنە گەمژەیی. تۆ باشتر دەزانیت کە ئەمە نەکەیت. تۆ ڕۆحت بە وشەی بەنرخی خودا خۆش دەکەیت. بەداخەوە، هەندێک هەن کە خزمەت لەنێو منداڵاندا دەکەن کە ڕۆحیان بە تەنها پاشماوە خۆش دەکەن. سەیر نییە ئەگەر منداڵان بۆ دنیا و شەیتان گەورە ببن. بە هەموو شێوەیەک بخوێنەرەوە. هەر شتێک بخوێنەرەوە کە دەتوانێت یارمەتیت بدات لە خزمەتەکەتدا، بەڵام ڕۆحت بە کتێبی پیرۆز خۆش بکە، و کتێبی پیرۆز بکە بە کتێبی هەڵبژاردەی خۆت. و لەبیرت نەچێت کە دەبێت لە پەیوەندیی کەسیدا بیت لەگەڵ خودای پیرۆز، کە کتێبی پیرۆز باسی دەکات.
ئەگەر هەر کەسێک تینوو بێت، با بێتە لام و بخواتەوە.» کەواتە، با وەک خزمەتکارانی یۆحەننا ٢ بین، کە قاپەکانیان تا لێوار پڕ کردەوە و پاشان هێنایان بۆ لای عیسا. ئێمە ناتوانین ئاوەکە بکەینە شەراب، ئەوانیش نەیانتوانی. دەبێت ئەوە بکەین کە ئەوان کردیان – دەبێت بیانبەین بۆ لای عیسا؛ و ئەوەش نوێژ دەخوازێت. ئۆه، هاوکارە خۆشەویستەکان، ئێمە سەرکەوتوو نابین مەگەر لە پشتبەستن و نوێژدا لەبەردەم ئەودا نەبین.دەبێت لەبیرمان بێت کە منداڵان نەک تەنها بەتاڵن، بەڵکو بە هەمان شێوە مردوون بەرامبەر بە خودا وەک گوناهبارە گەورەکان. زۆر فێرکەر دەبێت ئەگەر لە کتێبی پیرۆزەکەتدا هەموو ئەو حاڵەتانە بدۆزیتەوە کە منداڵان لە مردن هەستێنراونەتەوە. بە باشی لێیان بکۆڵەرەوە، و زۆر سوودت پێدەگەیەنن. گێحازی، خزمەتکاری ئەلیشا، دەستی خستە ئەم کارەوە. ئەلیشا پێی وت، «گۆچانەکەم بگرە و لەسەر ڕووی منداڵەکە دایبنێ.» ئاه، بەڵام گێحازی ڕۆحی ئەمەی نەبوو. ئەو پیاوێکی خۆپەرست و ئارەزوومەند بوو. دەتوانین بە باشی لە شانازییەکەی تێبگەین کاتێک بە گۆچانەکەی ئەلیشاوە ڕۆیشت – گۆچانێک کە ئوردونی لێدابوو، و ئاوەکانی دابەش کردبوو – ئەو گۆچانە بەهێزەی کە ئەو هەموو سەرسوڕهێنەرانەی کردبوو! ئێستا لە دەستی ئەودا بوو! بێگومان وای دەزانی کە کارێکی گەورە پێی دەکات کاتێک لەسەر ڕووی منداڵە مردووەکە دای نا! بەڵام نە دەنگ هەبوو نە بیستن. ئایا دەکرێت ئێمە وشەی خودا – ئەوەی کە بەهێزە بۆ بەخشینی ژیان – بەکاربهێنین بەبێ کاریگەری، بە شێوەیەک کە نە دەنگ هەبێت نە بیستن؟ ئەمە دەکرێت. ئەگەر گۆچانەکە هیچ سوودێکی هەبێت، دەبێت لە پەیوەندیدا بین لەگەڵ ئەوەی کە ژیان و هێزی تێدایە. خودا یارمەتیمان بدات کە بێ هێز نەبین، وەک گێحازی!ئەلیشا زۆر جیاواز بوو، و بە شێوەیەکی تەواو جیاواز کاری کرد. خۆی خستە سەر منداڵەکە، و بە ماڵەکەدا ڕۆیشت و نوێژی بۆ خودا کرد. هەموو جووڵەیەکی نیشانەی چڕیی هەوڵەکانی بوو، جدییەتێک کە پێی بەدوای ژیانی منداڵەکەدا دەگەڕا و پشتبەستنی بە خودا. باش دەبێت بۆمان کە وانەکان فێر بین، چونکە ئەم شتانە لە وشەکەیدا بۆ فێربوونی ئێمە تۆمار کراون.
ڕۆحێک کە تێیدا خزمەت دەکەین
ئەو کەسەی مامەڵە لەگەڵ منداڵاندا دەکات دەبێت وەک خودای بێت ئەگەر بیەوێت سەرکەوتوو بێت. پیتەر هەبوو، دەیانتوانی لە ڕۆژی پەنتیکۆستدا بوەستێت و وتار بدات بە شێوەیەک کە ٣٠٠٠ ڕۆح گۆڕدران؛ بەڵام پیتەر، لە ڕۆژانی پێشوودا، منداڵەکانی لە عیسا دوورخستبووەوە. دەبێت زۆر وریابین کە هیچ شتێک لە ئێمەدا نەبێت بۆ دوورخستنەوەیان. بێگومان ئەوان بە ترسەوە لە قوتابییەکان دوور دەکەوتنەوە، بەڵام ناتوانیت وێنا بکەیت چۆن بە پەرۆشییەوە ڕادەکشان بۆ باوەشی کراوەی ڕزگارکەر؟ ئایا پێتوایە منداڵان لە عیسا دەترسان؟ ئایا هیچ شتێک لە عیسادا هەبوو بۆ دوورخستنەوەی منداڵان لێی؟ دەزانیت کە ئینجیلی مارک مەسیحی خاوەن شکۆمان پێ نیشان دەدات وەک خزمەتکارێکی ڕاستەقینە، و لە بەشی دەیەمدا دەبینین چۆن مامەڵەی لەگەڵ منداڵاندا کرد. دەستەکانی خستە سەریان، ڕایکێشانە باوەشی، و بەرەکەتداری کردن. ئەوان شوێنێکیان لە دڵیدا هەبوو. ئایا منداڵان شوێنێکیان لە دڵتدا هەیە؟ ئەگەر وەک خودا بیت، ئەوا دەبێت. پاشان هەست دەکەن کە ئێمە خۆشمان دەوێن، و ئێمە هەوڵ دەدەین، بە پشتبەستن بە خودا، شتە پیرۆزەکان کە ئێمەیان دڵخۆش کردووە – شتەکانی مەسیح – پێیان بگەیەنین. خودا یارمەتیمان بدات کە بتوانین ئەوە بکەین. بەڵام دەبێت لە نزیکی ئەوەوە بین، چونکە لە پێی خودای پیرۆزە کە فێر دەبین و ڕاهێنانمان پێدەکرێت بۆ خزمەت.
ئەنجامی خزمەتەکەت
لە کۆتاییدا، با بیر لە ئەنجامی خزمەتەکەتبکەینەوە. بەڕێوەبەری قوتابخانەیەکی ناودار جارێک وتی، کاتێک سەیری ڕووی کوڕەکانی قوتابخانەکەی دەکرد، هەستی دەکرد لەوانەیە لەناویان سەرۆک وەزیرانێکی داهاتوو هەبێت – فەرماندەیەکی گشتیی داهاتوو – سەرکردەیەکی داهاتووی بیرۆکەکانی پیاوان. بەڵام تۆ دەتوانیت شتێکی باشتر لەمە بڵێیت، کاتێک سەیری ڕووی منداڵەکان دەکەیت. هی تۆ لەوانەیە گەورە ببن بۆ خزمەتکردنی خودا. کێ دەتوانێت بڵێت چی لە پۆلەکەتەوە دێتە دەرەوە؟ لێرە لەوانەیە ڕۆحێک بێت کە خەڵک ڕزگار دەکات؛ لەوێ، یەکێک کە دەبێتە دڵنەواییەکی بەردەوام بۆ گەلی خودا؛ یەکێکی تر کە، لەوانەیە لە شوێنێکی نادیاردا، ڕووناکی ژیانی عیسا بڵاو بکاتەوە، و لە کۆتاییدا و لە هەمووی باشتر لە شکۆمەندیی خودادا بۆ هەمیشە دەدرەوشێتەوە. ئەمە کۆتایی گەورە و کۆتایی هەموو خزمەتەکەمانە. ئەگەر ئەمەمان لەبەرچاو بێت، چەند بە جدییەتەوە هەوڵ دەدەین کە هەموو منداڵان هی خودا بن. «کەواتە، برایانی خۆشەویستم، جێگیر بن، نەجووڵاو، هەمیشە لە کاری خودادا زۆر بن، چونکە دەزانن کە ماندووبوونتان لە خودادا بێ سوود نییە.»
