«بە ڕێگای شایەتییەکانت دڵخۆش بووم، وەک هەموو سامانێک» (زەبوورەکان ١١٩:١٤). «ئۆهـ چەند یاساکەتم خۆش دەوێت! هەموو ڕۆژێک بیرم لێ دەکەمەوە» (زەبوورەکان ١١٩:٩٧). «وشەکانت چەند شیرینن بۆ تامی من! بەڵێ، لە هەنگوین شیرینترن بۆ دەمم!» (زەبوورەکان ١١٩:١٠٣) لێرە (لە خوارەوە) سێ وتەم هەیە کە ئەم دواییانە خوێندمەوە، کە پێم وابوو زۆر بەسوودن سەبارەت بە پێویستی خوێندنەوەی وشەی خودا وەک خۆراکێک بۆ ژیانی ڕۆحیمان.
ئەوانەی زۆرترین دەخۆن نا، بەڵکو ئەوانەی زۆرترین هەرس دەکەن، زۆرترین خۆراکیان پێ دەگات.
- ئەوانەی زۆرترین بەدەست دەهێنن نا، بەڵکو ئەوانەی زۆرترین دەپارێزن، دەوڵەمەندترینن.
- هەروەها، ئەوانەی زۆرترین دەبیستن یان زۆرترین دەخوێننەوە نا، بەڵکو ئەوانەی زۆرترین بیر دەکەنەوە، ئەوانەن کە زۆرترین فێر دەبن و خۆراکیان پێ دەگات و دەوڵەمەند دەبن لە ڕۆحیاندا.
- ئایا تۆ ڕۆژانە کتێبی پیرۆز دەخوێنیتەوە و پاشان بیر لەوە دەکەیتەوە و چێژی لێ وەردەگریت کە دەیخوێنیتەوە؟ ئەگەر وای بکەیت، تۆ مەسیحییەکی تەندروست و خۆراکپێدراو دەبیت کە گەشەیەکی ڕۆحی جێگیری هەیە.
