ڕۆیشتنی مەسیحی: ژیانێک شایستەی خودا بژی

ئێمە بە نرخێک کڕدراوین، ئێمە هی خۆمان نین. لە ئەنجامی ئەمەدا—ئەم ڕزگارییە تەواوە—ئەم کارە تەواوکراوە، من چیتر هی خۆم نیم بە هیچ شێوەیەک. هەر شتێک بیکەم، دەبێت «هەموو شتێک بە ناوی مەسیح عیسا بکەم.» من لە شوێنێکی نوێدام بە تەواوی، کە بە خۆشەویستییەکی تەواو لە ڕاستودروستی خوداییدا هێنراومەتە ناوی. من لە بوونی خودا خۆیدام، لە ڕووناکی و چاکەی تەواوی خودادا. ئێستا هێزمان هەیە، هێزی ڕۆحی پیرۆز؛ و مەسیحی لەم جیهانەدا دانراوە بۆ ئەوەی نیشان بدات مەسیح چۆن بوو: «ئەوەی دەڵێت لە ئەودا دەمێنێتەوە، دەبێت خۆشی بەو شێوەیە بڕوات کە ئەو ڕۆیشت،» «هەمیشە مردنی عیسا لە جەستەدا هەڵگرتن، بۆ ئەوەی ژیانی عیساش لە جەستەماندا ئاشکرا بێت.»

ڕۆیشتنی مەسیحی

هەزاران شت هەیە کە لەسەر بنەمای خووەوە دەیکەین، و دەڵێین دەبێت بیانکەین.

هیچ «دەبێت»ێک نییە بۆ من جگە لە ویستی مەسیح. دەبێت فێر بم ویستی ئەو چییە؛ چونکە ئێمە نامەی مەسیحین، و ئەو ڕێگایەی کە دەبێت پێیدا بڕۆین، بۆ ئەوەیە ژیانی عیسا لە جەستەماندا ئاشکرا بکەین. هەموو شتێک کە دەیکەم دەبێت دەربڕینی دڵسۆزی دڵم بێت بۆ مەسیح، و ئاشکراکردنی ئەو بێت بۆ کەسانی تر. پێوەرەکانی ڕۆیشتن ئەوەیە، چی «شایستەی خودا»یە، نەک مرۆڤێک. هەندێک جار زۆر قورسە ئاشتیخواز، ئارامگر، نەرمونیان بیت، کاتێک پیاوێک خراپەم لێ دەکات و سووکایەتیم پێ دەکات. بەڵام تۆ دوژمنی خودا نەبوویت، و خودا لێت خۆش نەبوو کاتێک دوژمنی بوویت؟ باشە، تۆ لە دوژمنەکەت خۆش دەبیت. من بە تەواوی لە سەختییەکان تێدەگەم، بەڵام ئێمە ئەو شانازییە پیرۆزەمان هەیە کە «وەک ئەو ڕۆیشت» بڕۆین. ئەگەر دەتەوێت ئەمە بکەیت، بڕۆ و مەسیح بخوێنە، فێر بە ڕێگای ئەو لێرە چۆن بوو، دوای ئەوەی شوێنی خۆت لە ئەودا لە سەرەوە فێر بوویت.

گۆڕانکاری لە ڕێگەی خوێندنی مەسیحەوە

ئەوە ئاسوودەییەکی گەورەیە کە لە سەیری مەسیحدا، تەنها ئەو شتە دەبینم کە دەبێت بم، بەڵام ئەو شتە بەدەست دەهێنم کە دەبێت بم—«نیعمەت لەسەر نیعمەت.»

هەموومان، بە ڕووی کراوەوە، سەیری شکۆمەندی خودا دەکەین، دەگۆڕێین بۆ هەمان وێنە، لە شکۆمەندییەوە بۆ شکۆمەندی. (2 کۆرنسۆس 3:18)

لێرەدا گەشەیەکی ڕاستەقینە هەیە، نەک لە گونجاندن و قبوڵکردندا، بەڵکو لە لێکچوون بە مەسیح، و دەبێت گەشە بێت لە هەموو ساتێکدا. ئێمە لەم شوێنەی مەسیحداین لەبەردەم خودا، و ئەوەی کە دەمەوێت جەختی لێ بکەمەوە ئەوەیە کە مەسیح بخوێنن، بۆ ئەوەی لێرەدا وەک ئەو بین. هیچ شتێک نییە کە بەم شێوەیە ڕۆح پڕ بکات لە بەرەکەت و هاندان، یان بەم شێوەیە پیرۆزی بکات؛ هیچ شتێک نییە کە بەم شێوەیە هەستی زیندووی خۆشەویستی خودایی بدات؛ کە ئازایەتیمان پێ بدات. خودا ئەم ئازایەتییەمان پێ بدات، و توانامان پێ بدات بۆ خوێندنی ئەو.

ئەوەی من دەخوات، ئەو بە من دەژی. (یۆحەننا 6:57)