سەیری بەرخەکە بکەن، خوێنە گرانبەهاکەی کە لە لایە دڕاوەکەیەوە هاتە دەرەوە، هێزی هەبوو ئاشتی لەگەڵ خودا دروست بکات، و ناهێڵێت یەک خاڵ بمێنێتەوە.
دزە مردووەکە سەیری ئەو بەرخەی کرد کە لە تەنیشتیەوە گیانی دەدا، و بەهای ناوەکەی سەلماند عیسای خاچدراو.
ڕۆحی، بە هۆی خوێنەکەوە، بۆ بەهەشت وەرگیرا، یەکەمین خەڵاتی ڕزگاری بوو، لە گوناه و مردن ڕزگار کرا.
ئێمەش، هێزی پاککەرەوەمان زانیوە خوێنی کەفارەتکەری مەسیح، بە نیعمەت فێربووین ناوی ئەو بناسین، کە بەهۆیەوە بۆ لای خودا هێنراوین.
کەواتە، با گۆرانییەکانمان بۆ ئەو بەرز ببنەوە، کە بە نیعمەت هێندە نزم بووەوە: بۆ مەسیح، بەرخەکە، دۆستی گوناهباران، با ستایشی بێوچان بڕژێت. — ویلیام ترۆتەر (1818-1865)
