ماوەیەکی کەم دوای لەدایکبوونی خوداوەند، پیاوانی ژیر لە ڕۆژهەڵاتەوە هاتن بۆ دۆزینەوەی ئەو کەسەی کە وەک پاشای جولەکەکان لەدایک ببوو بۆ ئەوەی بتوانن پەرستنی بکەن. خودا دڵنیا بوو لەوەی کە کوڕەکەی ڕێزی لێ بگیرێت. ئەم پیاوانە ئەم گەشتە درێژ و سەختەیان کرد، بەربەستەکانی ڕێگایان نەترساندن، بەردەوام بوون تا مەبەستی خۆیان بەدی هێنا، کە پەرستنی پاشا بوو. چەند دوورییان بڕی؟ چەند کاتی خایاند؟ چەند هەوڵیان دا بۆ ئەوەی ئەم کۆبوونەوەی پەرستنە ئەنجام بدەن؟ بە دڵنیاییەوە نازانین، بەڵام بە دڵنیاییەوە گرنگ بوو. ئەی ئێمە؟ ئایا لە ئامادەبوون لە کۆبوونەوەدا دەترسێین چونکە زۆر دوورە، قەرەباڵغیی هاتوچۆ زۆرە، یان هەر بیانوویەکی تر کە هەبێت؟
و چۆن پیاوە ژیرەکان هاتن؟ بە دەستی بەتاڵ؟ نەخێر، دەخوێنینەوە کە کاتێک خوداوەندیان پەرست، گەنجینەکانیان کردەوە و دیارییان پێشکەش کرد، نەک بە مریەم یان یوسف بەڵکو بە خوداوەند: زێڕ، بخوور، و موور – دیاریی گرانبەها کە بە وریاییەوە هەڵبژێردرابوون، شایستەی پاشایەک. بەم شێوەیە هەڵسەنگاندنی خۆیان بۆ شایستەیی ئەم کەسە نیشان دا. چ کۆبوونەوەیەکی پەرستنێک! زۆر کەس ئەمڕۆ خزمەتی وشەی خودا بە باشتر دەزانن، پەرستن دەخەنە پلەی دووەمەوە، بەڵام ئەم پیاوە ژیرانە شوێنی شایستەی خۆیان بە خوداوەند دا.
با ئەمەش خۆشی و هەڵوێستی ئێمە بێت کە، بەبێ جووڵانەوە بەهۆی بەربەستەکانی ناڕەحەتی یان لاوازی جەستەیی، دێینە بەردەم خوداوەند بۆ پەرستنی! با بە دڵێکی ئامادەکراوەوە بێین، بە قوربانی بۆ خوداوەند کە شایستەی هەموو ئەوەیە کە دەتوانین بیدەین، لە دڵێکەوە کە پڕە لە سوپاسگوزاری بۆ ئەوەی کە ئەو کێیە و چی کردووە.
