دوای قسەکردن لەگەڵ کۆمەڵێک خوێندکاری کۆلێژ دەربارەی مەسیحی خاوەن شکۆ، یەکێک لە خوێندکارەکان بە قسەکەرەکەی وت:
«من لە وتارەکەی تۆم خۆش نایەت. گرنگی بە خاچ نادەم. پێم وایە لە جیاتی وتاردان دەربارەی مردنی مەسیح، زۆر باشتر دەبێت وتار دەربارەی عیسا، مامۆستا و نموونە بدەین.»
«*ئایا ئامادە دەبیت شوێنی بکەویت ئەگەر من وتار دەربارەی مەسیح، نموونەکە بدەم؟*» وتاربێژەکە وەڵامی دایەوە «بەڵێ، من شوێن هەنگاوەکانی دەكەوم.»
«ئەوا،» وتاربێژەکە وتی، «با یەکەم هەنگاو بنێین. 'مەسیح . . . کە هیچ گوناهێکی نەکرد.' دەتوانیت ئەم هەنگاوە بنێیت؟»
خوێندکارەکە سەرلێشێواو دیار بوو. «نەخێر،» وتی؛ «من گوناه دەکەم، و دانی پێدا دەنێم.»
«باشە ئەوا،» قسەکەرەکە وتی، «*یەکەم پێویستی تۆ بە مەسیح وەک نموونە نییە، بەڵکو وەک ڕزگارکەرە.*» و ئەمە پێویستی هەموو مرۆڤێکە.
چونکە لە خاچدا تەنها یەکێک دەبینین کە توانای گرتنەئەستۆی شوێنی گوناهباری هەبوو. خۆی بێ گوناه بوو، گوناهەکانی گوناهبارانی هەڵگرت، لە پێناویان ئازاری چەشت، لە پێناو گوناهەکانمان مرد، نێژرا، لە ڕۆژی سێیەمدا هەستایەوە و سەرکەوت بۆ بەرزترین ئاسمان. هەموو ئەوانەی باوەڕی پێ دێنن وەک خاوەن شکۆ و ڕزگارکەر لەلایەن خوداوە حوکم نادرێن بەڵکو لێخۆشبوونی گوناه و دیاری ژیانی هەتاهەتایی وەردەگرن.
ناتوانیت بێ ئەو بژیت؛ هیچ ڕێگایەکی تر نییە، هیچ بانگەشەیەک، و هیچ هیوایەک نییە کە بتوانیت بەهۆیەوە ڕزگار ببیت.
کتێبی پیرۆز، ووشەی خودا ڕایدەگەیەنێت:
...چونکە هەمووان گوناهیان کردووە و کەمترن لە شکۆمەندی خودا (ڕۆما 3:23)
...چونکە کرێی گوناه مردنە بەڵام دیاری خودا ژیانی هەتاهەتاییە لە ڕێگەی عیسای مەسیحی خاوەن شکۆمانەوە (ڕۆما 6:23)
...بەڵام خودا خۆشەویستی خۆی بەرامبەر بە ئێمە نیشانداوە لەوەی کە کاتێک ئێمە هێشتا گوناهبار بووین مەسیح لە پێناو ئێمەدا مرد (ڕۆما 5:8)
...و وتی چی بکەم بۆ ئەوەی ڕزگار ببم؟ و ئەوانیش وتیان باوەڕ بە عیسای مەسیحی خاوەن شکۆ بهێنە و تۆ و ماڵەکەت ڕزگار دەبن. (کردارەکان 16:30، 31)
