ئەو بیرۆکەیەی لە مێشکمدابوو تەنها ئەوەبوو کە هەندێک نموونەی باوەڕمان بۆ بهێنم بۆ ئەوەی ئەمڕۆ لە ڕێگایەکی تایبەتدا هانمان بدات؛ چونکە ئەو ڕۆژەی تێیدا دەژین بە دڵنیاییەوە ڕۆژێکی تایبەتە—ڕۆژێکە کە تێیدا بانگهێشت کراوین بۆ پاراستنی ڕاستییەکی تایبەت کە خودا پێی بەخشیووین. و بۆ ئەوەی ئەمە بکەین پێویستمان بە باوەڕێکی تایبەتی کالێب یان پۆڵس هەیە.
ئێستا ئەوە سەختییە کە باوەڕ بانگ دەکات؛ بەڵام باوەڕ لە هیچ سەختییەک ناترسێت، چونکە بۆ باوەڕ هەموو شتێک مومکینە، و بۆ خودا هەموو شتێک مومکینە.
باوەڕی کالێب
کاتێک دوازدە سیخوڕەکە بەناو خاکەکەدا ڕۆیشتن بۆ گەڕان بەدوایدا، کالێب و یەشوع ڕاپۆرتێکی ئیلاهییان لەسەر هێنایەوە؛ ئەوانی تر تەنها ڕاپۆرتێکی مرۆییان هێنایەوە. ئەوان ئەوەیان لەبیر کرد کە مەبەستی خودا بوو بیدات بە گەلەکەی، و بۆیە وتیان: «شارەکان دیوارکراون و زۆر گەورەن… خاکێکە کە دانیشتووانەکەی دەخوات، و هەموو ئەو کەسانەی کە بینیمان پیاوی باڵا بەرزن.» بەڵام ئەوانی تر دەڵێن: «با یەکسەر بڕۆین و خاوەندارێتی بکەین: چونکە ئێمە بە باشی دەتوانین بەسەریدا زاڵ بین.» ئەوان بە چاوی یەهۆڤا دەیبینن، و هیچ سەختییەک لەگەڵ ئەودا نییە. خەڵکەکە گوێیان لەوە گرت کە درۆ بوو، وەک ئەوەی ئەمڕۆش دەیکەن. ئەمە دەیەمین جار بوو کە ئیسرائیل شکستی هێنا، و پاشان یەهۆڤا گەلەکەی دادگایی کرد و وتی نابێت بچنە ناو خاکەکە.
زۆر جوانە لە کالێبدا ئەو شێوازەی کە دێتە لای یەشوع و داوای ئەوە دەکات کە موسا بەڵێنی پێدابوو. بە درێژایی ئەو چل ساڵەی گەڕان بەناو بیاباندا ئەو بەڵێنە ئەو دوو پیاوەی ڕاگرتبوو. شتێکی کەم نەبوو بۆ ئەوان کە بەهۆی بێباوەڕی خەڵکەکەوە بە درێژایی چل ساڵی درێژ بەو بیابانەدا بڕۆن. بەڵام لە کۆتاییدا هیچ کەمبوونەوەیەک لە هێزی کالێبدا نەبوو. دەیوت، «من ئەمڕۆ بەهێزم وەک ئەوەی بووم، لەو ڕۆژەی کە موسا منی نارد: وەک هێزم ئەوکات بوو، ئێستاش هێزم وایە، بۆ جەنگ، بۆ دەرچوون، و بۆ هاتنە ژوورەوە. ئێستا ئەم کێوەم بدەرێ، کە پەروەردگار لەو ڕۆژەدا باسی کرد؛ چونکە تۆ لەو ڕۆژەدا بیستت کە چۆن ئەناقیم لەوێ بوون، و شارەکان گەورە و قەڵادار بوون: ئەگەر پەروەردگار لەگەڵم بێت، ئەوا دەتوانم دەریان بکەم وەک ئەوەی پەروەردگار وتی.» لێرەدا باوەڕێک هەبوو کە خودای لەپێش بوو، باوەڕێک کە هەموو شتێکی بە پەیوەندی لەگەڵ خودا دەبینی و وەک دیارییەکەی ئەو بەهای دەدا.
و ئەمڕۆ، چییە کە لە ڕێگادا ڕامان دەگرێت؟ «ئەم جیهانە بیابانێکی فراوانە،» وەک ئەوەی گۆرانییمان وتووە؛ ئەوە بواری ئێمە نییە؛ دەبێت بەناو ئەودا تێپەڕین و ڕەتی بکەینەوە. بەڵام دەخوێنینەوە کە دڵی خەڵکەکە گەڕایەوە بۆ میسر، و زۆرجار لەگەڵ گەلی خودادا وایە. ئەوان زۆرجار تەنها بەهۆی بارودۆخەوە لە جیهان جیاکراونەتەوە، لە کاتێکدا هەموو کات دڵیان لەوێدایە. ئەوان ڕازی نین. ئەوە لەگەڵ ئەواندا نییە کە ڕزگار نەکراون، بەڵکو ئەوەیە کە مەسیح نەناسراوە، و سەلمێنراوە، و خۆشەویست نییە.
خاچ پێم دەڵێت کە هەموو شتێک لێرەدا بۆ باوەڕ داخراوە، لە کاتێکدا مەسیح کراوە بە ئامانج، خەڵات، و ئامانجی ڕۆح. ئەمە ئەوەیە کە لە فلیپییەکاندا دەستمان دەکەوێت. 3 لێرەدا ڕۆحێک، دڵێک دەدۆزینەوە، بە تەواوی لەگەڵ ئامانجەکەیدا تێکەڵ بووە. ئەوە مەسیحە کە منی خۆشویست و خۆی بۆ من بەخشی کە بینینی پۆڵس لە سەرەتای ڕێڕەوەکەیدا داگیر دەکات؛ و لە کۆتاییدا هەمان شت دەدۆزینەوە. هەرچەندە هەموو شتێک وێران بووە، بەڵام هیچ شتێک نایلەقێنێت. کالێب دەتوانێت بڵێت کە «بە تەواوی شوێن پەروەردگاری خودای کەوتووە»؛ پۆڵس دەتوانێت بڵێت، «ئەم یەک شتە دەکەم.» ئایا من و تۆ دەتوانین بەم شێوەیە قسە بکەین؟ ئای، ئای، ئای!
باوەڕی پۆڵس
پۆڵس هیچ بیرۆکەیەکی تری جگە لە مەسیح نەبوو لە سەرەتاوە، کاتێک بانگی کرد، تا کۆتایی ڕێڕەوەکەی. و ئەمە تەنها ئەوەیە کە لە ئێستادا پێویستمان پێیەتی. نامەی فلیپییەکان تەنها پێمان دەڵێت، بڕۆ، بڕۆ! سەیری مێشکی دابەشبووی پۆڵس بکە. ئەو دەڵێت، «من ئامادەم بڕۆم»؛ بەڵام لە هەمان کاتدا، «مانەوە لە جەستەدا بۆ ئێوە پێویستترە… نازانم چی هەڵدەبژێرم.» ژیانی ئەو بۆ شتەکانی مەسیح تەرخان کرابوو، و ئێستا ئامادەیە بۆ ئەو قوربانی بدرێت.
ئێمە ئەم هێزەمان نییە. تا چەند دەزانین شەهیدبوون، شایەتحاڵبوون چییە؟ ئێمە بانگهێشت نەکراوین بۆ سێدارە؛ ڕەنگە ئێمە بۆی نەبین. بەڵام شەهید تەنها شایەتحاڵێکە؛ و شوێنکەوتنی مەسیح و ڕەتکردنەوەی جیهان شەهیدبوونە. ئەو کەسەی کە مەسیحی خۆشدەوێت ئامادەیە بۆ مەسیح بمرێت. «من ئارەزووی ڕۆیشتنم هەیە.» چۆن دەتوانێت باسی بکات! ئەوە ویستی مەسیح بوو. ئەو جارێک خەڵکی تری ناچار کردبوو بۆ ناوی ئەو ئازار بکێشن، و ئێستا خۆی ئامادەیە بمرێت. «لە ئێستاوە تاجی ڕاستودروستییەکەم بۆ دانراوە، کە پەروەردگار، دادوەری ڕاستودروست، لەو ڕۆژەدا پێم دەدات.» چەند بەنرخە ئەوە! تاجێک بۆ پۆڵس دانراوە کە دادوەری ڕاستودروست پێی دەدات. خودی بەڵگەی ڕاستودروستییەکەی ئەوە دەبێت کە ئەو تاجە بە پۆڵس دەدات.
بەم شێوەیە، کالێب بە هەستی پەسەندکردنی خودا ڕۆیشت، و پۆڵسیش لە ڕۆژگاریدا. و دەپرسم چی دەبێت ئەگەر نزیکی لەگەڵ مەسیحمان نەبێت؟ لە کوێین ئەگەر لەو شوێنەدا نەبین کە ئەوان لێی بوون؟ تەنها هیچ شوێنێک! لێرەوە گڕوگاڵ و گلەیی دێن. ئایا ئێمە بەهای ئەوە دەزانین کە بەو هەموو تێچووەوە ئەو بەشەی پێداوین؟ چی لەپێش مەسیحە وەک مرۆڤێک؟ ئایا ئەو بەهای هەموو ئەوە نازانێت کە خودا پێی بەخشیوە؟ هەموو ئەوەی کە بە قوربانییەکی بێسنوور بەدەستی هێناوە؟ و لەوێ لەگەڵ ئەودا دەبین و وەک ئەو دەبین؛ لەوێ بۆ ستایشی هەتاهەتایی ئەو دەبین.
پەروەردگار پێمان دەدات کە لە هێزی هەموو ئەو ڕاستییەدا بین کە لەم ڕۆژگارە کۆتاییانەدا پێی داوین، بۆ ئەوەی لە هاوبەشی ئەودا بین، ژیان، ڕاستی، هێز، زانیاری ئەودا؛ بۆ ئەوەی هەموو ئەوەی کە پێی داوین لەلایەن ئێمەوە خاوەندارێتی بکرێت، بۆ ستایشی هەتاهەتایی ئەو و شکۆمەندی ئێمە.
