«پەیامی خاچ... هێزی خودایە.»١ کۆرنسۆس ١:١٨ NKJV
بۆ پێنجەمین جار لە یەک گەشتی ڕێگادا، بە سێ خاچی گەورەدا تێپەڕیم، دوو شین و یەک زێڕین، کە لەسەر ڕێگای خێرا ٧٠ دانرابوون بۆ ئەوەی هەمووان بیبینن. خاچی هاوشێوەم لەسەر ڕێگا خێراکانی تر بینیوە – هەموویان کاری یەک پیاون، کە زیاتر لە ملیۆنێک دۆلاری خەرج کردووە بۆ دانانی ئەم یادخەرەوە بینراوانە کە مەسیح لە پێناوی گوناهەکانماندا مرد.
شۆفێرێکی بارهەڵگری مەسیحیی گەشتێکی دوورودرێژ پێی وتم کە بە تایبەتی حەزی لە بینینی خاچەکان بوو کە بە شەو ڕووناک دەکرانەوە: «ئەوان دەست بە گۆرانی وتن دەکەن، 'لە خاچەکە، لە خاچەکە، لەو شوێنەی یەکەم جار ڕووناکیم بینی،' و ئەوە مێشکم دەگەڕێنێتەوە بۆ شتە باشترەکان.»
هەر کاتێک دەیانبینم، بیر لەم گۆرانییەی ئێم. ڕۆبنسۆن دەکەمەوە:
سێ خاچ لە تەنیشت یەکەوە وەستاون، ئۆ چەند دیمەنێکی شکۆدارە، دوو کەس لە پێناوی گوناهەکانی خۆیاندا مردن، ناوەڕاستییەکە لە پێناوی مندا. منیش، وەک دزە مردووەکە، دەڵێم، «ئەی خوداوەند، من لەبیر مەکە؛ شایستەی مردن بووم بەڵام تۆ مردیت و بە مردنت منت ئازاد کرد.»
بەپێی وتارێکی ڕۆژنامە، زۆرێک لە گەشتیاران سوپاسی هەوڵی ئەم پیاوە دەکەن بۆ پێشکەشکردنی خاچ بە زۆر کەس بە شێوەیەکی بینراوی بەهێز. شۆفێرێکی بارهەڵگر وتی: «بەردەوام ئەو خاچانەم دەبینی و لە کۆتاییدا منیان بەرەو ڕزگارکەر برد.»
مەسیحییەکان گوناهبارانیان بانگێشت کردووە بۆ لای مەسیح لەو کاتەوەی کە فەرمووی: «بڕۆنە سەر ڕێگا خێراکان و... بانگێشت بکەن» (مەتتا ٢٢:٩). لەسەر لایەکی ئەستێرەیەک لە پێنسیلڤانیا نووسراوە: «عیسا ڕزگار دەکات.» تابلۆیەکی ڕیکلام لە ئۆهایۆ دەڵێت: «عیسا تۆی خۆشدەوێت!» مەسیحییەکان لە هەموو شوێنێک نیشانەکان لەسەر ڕێگای فراوانی لەناوچوون دادەنێن (مەتتا ٧:١٣) بۆ ئەوەی گەشتیارە ماندووەکان دەست بە بیرکردنەوە لە پەیامی خاچ بکەن – هێزی خودا بۆ ڕزگارکردن. ئایا ژیانی تۆ یەکێکە لەم نیشانانە؟
