لە ساڵی 1778، فەیلەسوفی فەرەنسی ڤۆڵتێر گوتی کە بە یەک دەست بینای مەسیحییەت دەڕوخێنێت، لە کاتێکدا دەستی دوازدە نێردراو پێویست بوو بۆ دروستکردنی. ئەو پێشبینی کرد کە لە ماوەیەکی کەمدا کتێبی پیرۆز چیتر ناخوێنرێتەوە. بەم ئامانجەشەوە ژمارەیەکی زۆر وتاری کفرئامێزی نووسی کە دواتر لە چاپخانەی خۆیدا چاپ کران.
ڤۆڵتێر بەم وشانە مرد: "ئێستا فڕێ دەدرێمە دۆزەخ." خودای گەورە وای ڕێکخست کە دواتر کتێبی پیرۆز لە چاپخانەی خودی ڤۆڵتێردا بەرهەم بهێنرێت.
ڕاستیی بەردەوامی کتێبی پیرۆز
ئەگەر هەموو ئەو کتێبانەی کە دژی کتێبی پیرۆز نووسراون لەسەر یەک دابنرێن، کۆمەڵێک بەرزتر لە تاوەری ئیفڵ دەبێت. ئینجا کتێبی پیرۆز لە تەنیشتیان دابنێ! ئەو سەرکەوتووە و لە هەموو دوژمنەکانی زیاتر دەژی. هیچ ئەنجامێکی زانست، چ شوێنەوارناسی، فیزیا یان جیۆلۆجیا، دژی کتێبی پیرۆز نییە. ئایا دەکرێت بە شێوەیەکی تر بێت؟ ئایا ئەوەی هەموو گەردوون و هەموو زانیارییەکانی دروستکردووە دژی خۆی دەبێتەوە؟
کتێبی پیرۆز تەواوە. زێڕی پاک ڕەنگ ناکرێت و یاقووتیش بۆیاغ ناکرێت. بۆیە هیچ شتێک نییە کە بتوانێت کتێبی پیرۆز باشتر بکات – پێویست ناکات چرایەک داگیرسێنیت بۆ ئەوەی خۆر ببینیت.
خۆریش پێویستی بەوە نییە بیسەلمێنێت کە خۆرە؛ خۆی ئاشکرایە. بە هەمان شێوەش کتێبی پیرۆز. مۆری خودای لەسەرە.
ئامۆژگارییەکی بەپەلە
کتێبی پیرۆز بە پەلە ئامۆژگاریت دەکات کە ئێستا و لێرەدا چاوپێکەوتنەکەت لەگەڵ گەورەمان عیسای مەسیحدا بکەیت. ئەگەر نا، دەبێت لە دادگادا ڕووبەڕووی ببیتەوە، لەوێ چیتر میهرەبانی نادۆزیتەوە، چونکە،
«بۆ مرۆڤ دیاریکراوە کە جارێک بمرێت، بەڵام دوای ئەمە دادگاییە» (عیبرانییەکان 9:27).
لە کاتی خۆیدا بڕیار بدە! هیچ ڕێگایەک نییە بۆ دەربازبوون لەم چاوپێکەوتنە لەگەڵ گەورەمان عیسای مەسیح وەک دادوەرەکەت ئەگەر ئێستا وەک ڕزگارکەرەکەت قبوڵی نەکەیت.
