نامەی عیبرانییەکان ڕێگای باوەڕمان بۆ دەردەخات؛ نیشانمان دەدات چۆن بەو ڕێگایەدا بڕۆین، و ئاسوودەیی و هاندانەکەی دەڕژێنێتە دڵمانەوە کاتێک ئەوە دەکەین؛ و هەموو ئەم ئاسوودەیی و هاندانە وادیارە کۆکراوەتەوە و چڕکراوەتەوە لە بەرەکەتنامە شکۆدارەکەیدا لە کۆتاییدا. گەشتیاری سەرلێشێواو و خەمبار بۆ میراتی هەتاهەتایی، کەمێک بیری لێبکەرەوە. با پێکەوە بەسەریدا بڕۆین. هەمووی بۆ تۆیە.
ئاشتی
«ئێستا خودای ئاشتی.» خودای ئاشتی لەبری تۆ بانگ دەکرێت. ئەو ڕێگایەی کە باوەڕ پێیدا دەڕوات زۆرجار سەختە؛ مەترسی و دوژمن ڕێگای گەشتیار دەگرن؛ ململانێ تێیدا زۆرە و زۆرجار ئازار. بەڕاستی ڕێگایەکی گوڵڕێژکراو نییە. بەڵام خودای ئاشتی خودای تۆیە، و ئەویش ئەوەیە کە فەرموویەتی، «هەرگیز جێت ناهێڵم و وازت لێناهێنم. بۆیە دەتوانین بە بوێرییەوە بڵێین، مەسیح یارمەتیدەری منە، و ناترسم لەوەی مرۆڤ چی لێم دەکات.» ئەوە مانای وایە، کە هاوڕێکە لە دوژمن گەورەترە، کە هەرچییەکم لێبکەن ناترسم لە هیچ خراپەیەک، و هەرچەندە زریان لە دەرەوەمدا بێت، ئاشتی لە دڵمدا دەبێت؛ ئەوە مانای وایە کە پێداویستییەکان لە داواکارییەکان زیاترن، چونکە ئایا نەنوسراوە، «تۆ ئەوەی کە مێشکی لەسەر تۆیە، لە ئاشتییەکی تەواودا دەیهێڵیتەوە، چونکە متمانەی بە تۆ کردووە»؟ و دووبارە، ئەگەر تەنها پێداویستی و ناخۆشییەکانت بۆ خودا ببەیت، ئایا ئەو بەڵێنی وشەکەی نەداوە کە «ئاشتی خودا دڵ و مێشکتان دەپارێزێت لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە»؟ خودای ئاشتی خودای ئێمەیە، و ئەو لەگەڵماندایە. با دڵخۆش بین و شاد بین.
هێز
«ئێستا خودای ئاشتی کە لە مردووان هەڵیگرتەوە.» خودای ئێمە خودای هێزیشە و هێزی ئەو بە سەرکەوتنی بەسەر مردندا دەرکەوتووە. مردن بەهێزترین و گەورەترین دوژمنە؛ پاشای ترسەکان، بە ڕاستی ناوی لێنراوە. مرۆڤەکانی لە کۆیلایەتی بەردەوامدا ڕاگرتبوو بەهۆی ترسی لێی، بەڵام سەرکەوتنی بەسەردا هاتووە؛ هێزی لەلایەن خودای ئێمەوە پووچەڵ کراوەتەوە. هەمیشە دەتوانین زیاتر پشت بە هاوڕێیەک ببەستین کە هێزێکی زۆری هەیە وەک لە هاوڕێیەک کە هیچ هێزێکی نییە، چونکە ئامادەیی یارمەتیدان، هەرچەندە ڕێزی لێبگرین، زۆر بەسوود نییە کاتێک توانایەک نییە. خودای ئێمە گشتگیرە، گەورەترین دوژمن ئێستا دوژمنێکی شکستخواردووە و پێویست ناکات لە هیچ یەکێکی تر بترسین.
پاراستن
«یەزدانی ئێمە عیسا، ئەو شوانە گەورەیەی مەڕەکان.» چەند بە سەرسوڕهێنەر خودا بۆ مەڕەکانی دابین کردووە، و تۆ یەکێکیت لەوان. هەموو مەڕ و بەرخێکی ئەو لەلایەن ئەو دراوە بە کوڕە خۆشەویستەکەی، و تۆش لەناو ئەواندا. ئەوە لەوانەیە زۆر سەرسوڕهێنەر بێت، و وایە، بەڵام ڕاستە، چونکە لە یۆحەننا ١٠:٢٩دا بەو هەموو وشانەدا هاتووە. و بۆ ئەوەی مەڕەکان لە هەموو مەترسییەک بپارێزرێن و بە سەلامەتی بۆ لای خودا بهێنرێنەوە، شوانە گەورەکەی مەڕەکان لە مردووان هەڵگیرایەوە. چەند گەورەیە ئەم شوانە! ئەو لە خۆشەویستیدا گەورەیە. ئەو گورگەکەی بینی کە دەهات، بەڵام هەڵنەهات، چونکە ئەو کرێگرتە نییە، بەڵکو شوانی مەڕەکانە؛ و بۆ ڕزگارکردنی مەڕەکان، بۆ ڕزگارکردنیان لە هێزی مردن و ڕێنماییکردنیان وەک یەک ڕان بۆ خودا، ژیانی خۆی بەخشی. خۆشەویستی ئەو ئاوا بوو؛ ئەو لە هێز و شکۆمەندی بێ ماندووبوونیدا گەورەیە.
ئایا نەزانیویت؟ ئایا نەتبیستووە، کە خودای هەتاهەتایی، مەسیح، دروستکەری کۆتاییەکانی زەوی، ماندوو نابێت، نە ماندوو دەبێت؟ کێ ئاوەکانی لەناو دەستی خۆیدا پێواوە، و ئاسمانەکانی بە پێوانەیەک پێواوە، و کێوەکانی لە تەرازوودا، و گردەکانی لە تەرازوودا کێشاوە؟
وەڵامەکە چییە؟ کێیە ئەم بوونەوەرە گەورە و گشتگیرە؟ ئەو شوانە گەورەکەی مەڕەکانە کە «ڕانەکەی وەک شوانێک دەلەوەڕێنێت: کە بەرخەکان بە قۆڵی کۆدەکاتەوە، و لە باوەشی خۆیدا هەڵیان دەگرێت» (ئیشایا ٤٠). هێزی ئەو بێ ئەندازەیە، بەڵام نەرمونیانییەکەی یەکسانە بە هێزی؛ بێ کۆتاییە. بە دەستی خۆی دروستکراوەکانی دروست کردووە و کۆنترۆڵی دەکات، ئەوە هێزی ئەوە؛ لە باوەشی خۆیدا بەرخەکانی هەڵدەگرێت، ئەوە خۆشەویستی ئەوە. چەند سەلامەت دەبێت هەموو مەڕەکانی؛ «هەرگیز لەناو ناچن.» ئەو لە ئاسایشی هەتاهەتاییدا ڕایاندەگرێت، و هیچ کەسێک ناتوانێت لە دەستی دەریان بهێنێت. ئەوە ئەو دەستەیە کە هێزی مردنی شکاند کە مەڕەکان لە هەموو دوژمنێک دەپارێزێت و لەمەشدا هێزێکی گەورەتر دەبینرێت لەوەی کە جیهانەکانی دروست کرد.
کفارەت
«لە ڕێگەی خوێنی پەیمانی هەتاهەتاییەوە.» یەزدانی ئێمە عیسا بە هێزی ژیانێکی بێ کۆتایی دەژی، بەڵام بەهۆی خوێنی پەیمانی هەتاهەتاییەوەیە. هەرچییەک خودا بۆی کردووە لە هەڵگرتنەوەی لە مردووان، یان بۆ ئێمە لە ڕێگەی ئەوەوە دەیکات، لەسەر خوێنی بەنرخ بنیات نراوە. هەموو داواکارییەکی پیرۆزی خودایی و تەختی خودا بەوە جێبەجێ کراوە. کفارەت کراوە. هەموو سیفەتێکی خودا لە هارمۆنییەکی تەواودایە و خۆشەویستی ئەو بەبێ سنوور و بەربەست دەڕژێت، و هەمووی بەهۆی خوێنی پەیمانی هەتاهەتاییەوەیە. ویژدانی قەشە خۆشەویستەکانیشی پاک کراوەتەوە؛ خودا چیتر گوناه و تاوانەکانیان بیر ناکاتەوە؛ دەتوانن بە بوێرییەوە و بە دڵنیایی تەواوی باوەڕەوە لە ئامادەبوونی خودادا بن، چونکە هیچ کەسێک ناتوانێت هیچ شتێکیان بەسەردا بسەپێنێت.
هەتاهەتایی
«پەیمانی هەتاهەتایی.» خوێنی ئەو خوێنی پەیمانی هەتاهەتاییە، پەیمانێک کە هەرگیز ناتوانێت بشکێت یان پووچەڵ بکرێتەوە، چونکە لەسەر گوێڕایەڵی ئێمە بنیات نەنراوە وەک ئەوەی سینا، بەڵکو لەسەر کفارەتی ڕەهای هەموو ناگوێڕایەڵی ئێمە کە لە گۆلگۆسا کرا. ئەوە ڕاوێژی نەگۆڕی خودایە کە دەربڕینی خۆی لە بەڵێنە بێ هەڵەکانی ئەودا دۆزییەوە، کە بە خوێن دڵنیا کراوەتەوە کە شکۆمەندی ئەوی دامەزراندووە و وەڵامی هەموو ئاڵنگارییەک بۆ ڕاستودروستی ئەوی داوەتەوە لە جێبەجێکردنی ڕاوێژەکانی بۆ بەرەکەتەکانی ئێمە. ئەم پەیمانە بۆ هەمیشە وەک وشە و تەختی خودا نەگۆڕ و دڵنیا دەمێنێتەوە. ئەوە ئەوەیە کە ئەو کێیە نەک ئەوەی کە ئێمە کێین، هەرچەندە ئێمە بەشمان تێیدایە. ئێمە میراتگرین، میراتگرانی میراتێکی هەتاهەتایین.
تەواوکردن
«تۆ تەواو بکە لە هەموو کارێکی چاکدا بۆ ئەوەی ویستی ئەو بکەیت.» لەکاتێکدا پەیمانی هەتاهەتایی بۆ جێگیربوونی خۆی پشت بە کارەکانی ئێمە نابەستێت، بەڵام پەیمانێکە کە کار لە ئێمەدا بەرهەم دەهێنێت، و بەڕاستی ناتوانێت بە کەمتر لە تەواوکردنی ئێمە و هەموو کارێکی چاک ڕازی بێت. ئێمە تەواو دەکرێین سەبارەت بە پاڵنەرە ناوەکییەکانمان، ئامانجمان لە ژیاندا، و ئەو ئامانجەی کە کۆنترۆڵمان دەکات، بە جێگۆڕکێی ویستەکانمان بۆ ویستی خودا. کردنی ویستی ئەو شتە گەورەکەیە. و ویستی ئەو هەرگیز دژمان نییە، هەمیشە لە بەرژەوەندی ئێمەدایە. لە نەزانی و خۆویستیماندا هەندێک جار وامان بیر کردووەتەوە کە ویستی خودا دژمانە، کە مەبەستی ئەوەیە ڕێگرمان بێت و شتە بەنرخەکانمان لێبسێنێتەوە، و خۆشیمان تێکبدات. بەڵام ئەوە درۆی کۆنی مارە کۆنەکە بوو، و ئەوەی کە خودای ئاشتی یەزدانی ئێمە عیسای، ئەو شوانە گەورەیەی مەڕەکانی، لە مردووان هەڵگرتەوە، ئەم درۆیەی ئاشکرا کردووە. ویستی خودا مانای خۆشگوزەرانی ئێمەیە نەک ناخۆشی ئێمە؛ هەمووی بۆ بەرەکەتەکانی ئێمەیە و تەنها دژی ئەو شتانەیە کە زیانمان پێدەگەیەنن.
کاتێک ئێمە لەگەڵ ویستی خودادا ڕێکدەخرێین، کاتێک لەگەڵ ئەو ویستەدا هاوئاهەنگین، نەک لێی دابڕاوین، ئەوکاتە تەواوین، چونکە ئەمە مانای وشەی تەواوە لێرەدا. ئەوکاتە چەند چاک دەبن ئەو کارانەی کە دەیکەین، کارگەلێک کە دەمێننەوە، وەڵامێک لە ئێمەوە بۆ هەموو ئەوەی خودا بۆی کردووین و هەموو ئەوەی مەسیح بۆ ئێمەیە.
دڵخۆشکەر بۆ خودا
«کارکردن لە ئێوەدا ئەوەی کە لەبەرچاوی ئەودا دڵخۆشکەرە.» بەڕاستی ئەو ڕەزامەندییەی کە تێیدا دانراوین، و بەرەکەتەکانی باوەڕ بێ وەسفن. دان بەوەدا دەنێم کە وشەکان ناتوانن تەواوی شکۆمەندییەکەی ئێمە و بێئەندازەیی نیعمەتەکە دەرببڕن کە بەرەکەتداری کردووین و گۆڕیویەتی. ئێمە جارێک منداڵی ناگوێڕایەڵی بووین، لە کاتەکانی ڕابردوودا لە ئارەزووەکانی جەستەماندا دەژیاین، ئارەزووەکانی جەستە و مێشکمان جێبەجێ دەکرد و بە سروشت منداڵی تووڕەیی بووین، بەڵام ئێستا دەتوانین لەبەرچاوی خودادا دڵخۆشکەر بین. ژیانی عیسا لێرەدا دێتە یاد، و ئەو وشانەی کە باوک لە شکۆمەندی نایابەوە پێی سەلامی لێکرد: «تۆ کوڕی خۆشەویستی منی، کە تێیدا زۆر دڵخۆشم.» و ئایا دەکرێت ئێمە لە شوێنی ئەودا بین، بۆ ئەوەی بە پێوانەی خۆمان بۆ خودا ئەوە بین کە ئەو بوو؟ هیچ کەمتر نییە. ئایا بیری لێکردنەوەی ئەوە ڕۆح نجوڵێنێت، و پڕمان نەکات لە ئارەزووی ئەوەی کە وا بێت؟
هەست دەکەم دەبێت زمانی مریەم بگرینەبەر، کە بە ڕاستی لەم ڕووەوە بە پیرۆز ناودەبرێت: «ئەوەتا خزمەتکاری مەسیح؛ با بەپێی وشەکەت بۆ من بێت.» بەڵام لێرەدا هەوڵی مرۆڤ شکست دەهێنێت. ئەگەر بمانەوێت بۆ خودا دڵخۆشکەر بین، تەنها دەتوانین وا بین ئەگەر ژیانی مەسیح لە ئێمەدا دووبارە بکرێتەوە، تەنها دەتوانین وا بین ئەگەر خودا لە ئێمەدا کار بکات.
کێ دەتوانێت ئەو خۆشییە وەسف بکات کە هەستی ڕەزامەندی خودا بە دڵ دەدات؟ ئەمە خۆشی خودا بوو لەسەر زەوی. «لێرەدا باوکم شکۆمەند دەکرێت کە ئێوە زۆر بەرهەم دەهێنن،» ئەو فەرمووی؛ پاشان زیادی کرد، «ئەم شتانەم پێ وتوون، بۆ ئەوەی خۆشی من لە ئێوەدا بمێنێتەوە،» و وا دەبێت کاتێک لەبەرچاوی خودادا دڵخۆشکەرین. با هەموو وشەیەک بەهای تەواوی خۆی لای ئێمە هەبێت - لەبەرچاوی ئەودایە. ئەو بە قووڵترین ئارەزووەوە سەیری دەکات. چاوەکانی هەمیشە لەسەر ئێمەن.
چاودێری بەردەوامی باوکێکی پیرۆز بە چاوێکی بێ ماندووبوون چاودێری دەکات،- بۆ ئەوەی بزانێت منداڵەکانی چ بەرهەمێک دەهێنن، بەرهەمێک کە لەوانەیە گونجاو بێت بۆ بانگەوازە بەرزەکەیان.
ستایش
«لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە، کە شکۆمەندی بۆ ئەو بێت بۆ هەتاهەتایە. ئامین.» خودا بێ شکۆمەندی دەبوو و ئێمە بێ بەرەکەت دەبووین ئەگەر عیسای مەسیح نەبووایە. زیادەڕەوی ناکەم کاتێک دەڵێم کە ئێمە هەموو شتێک قەرزاری عیسای مەسیحین و بێ ئەو بۆ هەمیشە مایەپووچ و ون دەبووین. ئەو نێوەندگیرە گەورەکەیە کە لە ڕێگەی ئەوەوە بەرەکەتەکانی خودا دەگاتە ئێمە و بەهۆی ئەوەوە ئێمە دەگەینە خودا، و چونکە ئەمە وایە دەبێت ستایشی بکەین. خودا شکۆمەندی پێبەخشیوە، لە مردووان هەڵیگرتەوە و لە دەستە ڕاستی خۆی لە بەرزاییدا دای نا، و دڵمان دڵخۆشە، چونکە دەزانین و هەست دەکەین کە ئەوە ڕاستە، و ئەو شکۆمەندییە دەبێت بۆ هەتاهەتایە هی ئەو بێت.
