ئەو «منداڵە» ببینە کە لە باوەشی دایکیدا هەڵگیراوە. ئایا دەتوانیت سەیری بکەیت و بیرت لە خۆشی پێغەمبەر نەیەتەوە، کە حەوت سەد ساڵ پێش جەستەگرتن، گۆرانی بۆ ئەو ڕووداوە سەرسوڕهێنەرە دەگوت.
چونکە منداڵێکمان بۆ لەدایک بوو، کوڕێکمان پێ بەخشرا، و حکومەت لەسەر شانی دەبێت. و ناوی لێ دەنرێت ڕاوێژکاری سەرسوڕهێنەر، خودای بەهێز، باوکی هەتاهەتایی، میری ئاشتی. لە زیادبوونی حکومەت و ئاشتی ئەودا کۆتایی نایەت! (ئیشایا 9:6-7)
بیرت بێت چی لەسەر شوانەکان نووسرابوو، کە «بە پەلە هاتن و مریەم و یوسف و منداڵەکەیان دۆزییەوە، کە لە ئاخوڕێکدا ڕاکشابوو.»
ئەوە نهێنییەکی بەزەیی بوو کە خودا ببێتە مرۆڤ، کە «کۆنترین ڕۆژگارەکان» ببێتە منداڵێکی بچووک؛ و هێشتا بۆ ئێمە، و بۆ ڕزگاری ئێمە — ئەمە بە ڕاستی ڕوویدا!
خودا بە هەموو هێزی گەورەیی خۆی، و مرۆڤ بە هەموو لاوازی خۆبەزلنەزانینی خۆی — یەکدەگرن و یەک کەسپێکدەهێنن. بۆ ئەوەی ئێمە بیناسین؛ وەک ڕزگارکەرەکەمان، و بتوانین چێژی لێ وەرگرین. ئەو بە هەموو قۆناغەکانی منداڵی، گەنجی، و پیاوەتیدا تێپەڕی — بۆ ئەوەی ببێتە ڕزگارکەرێک!
منداڵێکمان بۆ لەدایک بوو لە ئاسمانەوە، کوڕی خودامان پێ بەخشرا؛ حکومەتی جیهانەکانی کە دروستی کرد، لەسەر شانی دادەنرێت!
