باڵندەکان کە بۆ قوربانی پێشکەش دەکران، کوڕی هەتاهەتایی خودا دەنوێنن کە لە ئاسمانەوە هاتە خوارەوە. کەواتە، چەند سەرسوڕهێنەرە کە ببینین کاتێک خودی گەورە هاتە ئەم جیهانەوە، دوو باڵندە پێشکەش کران. لاوییەکان ١٢ چۆنیەتیی پێشکەشکردنی قوربانییەکی بۆ دایکەکە دوای ڕۆژانی پاکبوونەوەی دوای منداڵبوون ڕوون کردبووەوە.
قوربانیی ئاسایی کە دەهێنرا، بەرخێک و باڵندەیەک بوو. ئەگەر نەیانتوانی بەرخێک بکڕن، ڕێگەیان پێدرا دوو کۆتر یان دوو پۆپەشمەمۆک بهێنن. یوسف و مریەم دوو باڵندەیان هێنا کاتێک هاتنە پەرستگا، کە هەژاریی ئەوانی نیشان دەدا.
ئەمە دەبێت کاریگەریی لەسەر ئێمە هەبێت لەسەر نووسراوەکە، «چونکە ئێوە نیعمەتی گەورەمان عیسای مەسیح دەزانن، کە لە پێناوی ئێوەدا، ئەو، کە دەوڵەمەند بوو، هەژار بوو، بۆ ئەوەی ئێوە بە هەژاریی ئەو دەوڵەمەند بن» (٢ کۆرنسۆس ٨:٩). گەورەمان، دەوڵەمەندەکە، هاتە ناو خێزانێکی هەژاری دارتاشێکی سادە.
بەڵام هەرچەندە ئەو هاتە ناو بارودۆخێکی لەو شێوەیە لە هەژاری، ئەو لە کەسایەتیی خۆیدا هەرگیز وازی لە دەوڵەمەندبوون نەهێنا. سامانەکانی دروستکراوەکە لەبەردەستی ئەودا بوون! کاتێک بڕێک پارە پێویست بوو بۆ دانەوەی باجی پەرستگا، ئەو دەیانتوانی پەترۆس ڕێنمایی بکات بۆ گرتنی ماسییەک کە بەشی پێویستی لە دەمیدا بوو. کاتێک لە ئاهەنگی هاوسەرگیریدا شەراب تەواو بوو، ئەو دەیانتوانی ئاوی ئاسایی بکاتە «باشترین شەراب.» لە کۆتاییدا، گەورەمان لەلایەن قوتابییەکانییەوە جێهێڵدرا، و لە کۆتاییدا لەلایەن خوداکەیەوە لەسەر خاچ جێهێڵدرا. پاشان مرد. ئەمە چۆن هەژار بوو. بەڵام لە پێناوی ئێمەدا بوو کە ئەو، دەوڵەمەندەکە، هەڵیبژارد هەژار بێت بۆ ئەوەی من و تۆ دەوڵەمەند بین. ئێستا ئێمە بە هەموو بەرەکەتێکی ڕۆحی لە ئاسمانەکاندا لە مەسیحدا بەرەکەتدارین (ئەفەسۆس ١:٣)! ئێمە لە ڕووی ڕۆحییەوە دەوڵەمەندین! با پەرستشی بکەین!
