مەسیحی زیندووبووەوە
لە نێو ئەوەی خەڵک بە زۆر ئایین لە جیھاندا دایدەنێن، تەنھا مەسیحییەت لەسەر پەیوەندییەک لەگەڵ ڕزگارکەرێکی زیندووبووەوە دامەزراوە! بە لەبەرچاوگرتنی ئەمە، با سەرنج بدەینە ئەوەی لۆقا لە کرداری نێردراوان ١:١-٣ تۆماری کردووە. دەقەکە دەڵێت (NKJV)، «لەم پێشتردا، ئەی تیۆفیلۆس، من ھەموو ئەوەم نووسی کە عیسا دەستی پێکرد بۆ ئەوەی بیکات و فێری بکات، ھەتا ئەو ڕۆژەی کە بەرزکرایەوە، دوای ئەوەی کە لە ڕێگەی ڕۆحی پیرۆزەوە فەرمانی بە نێردراوان دا کە ھەڵیبژاردبوون، کە خۆی پێشکەش کرد بە زیندوویی دوای ئازارەکانی بە زۆر بەڵگەی بێ ھەڵە، لەلایەن ئەوانەوە بینرا لە ماوەی چل ڕۆژدا و باسی شتەکانی پەیوەندیدار بە شانشینی خوداوەندی دەکرد.» سەیری دەستەواژەی ناو ئایەتی ٣ بکە: «خۆی پێشکەش کرد بە زیندوویی دوای ئازارەکانی.» لە مێشکی خۆتدا، بیرۆکەکە ھێڵکاری بکە: «خۆی پێشکەش کرد!»
لە یۆحەننا ١٠:١٨دا، گەورە عیسا سەبارەت بە ژیانی خۆی فەرمووی: «کەس لێم وەرناگرێت، بەڵکو خۆم دایدەنێم. من دەسەڵاتم ھەیە دایبنێم، و دەسەڵاتم ھەیە دووبارە ھەڵیبگرمەوە. ئەم فەرمانەم لە باوکم وەرگرتووە.» ئایا سەرنجت دا کە گەورە دەسەڵاتی ھەبوو ژیانی خۆی دووبارە ھەڵبگرێتەوە؟
زۆر دەربارەی زیندووبوونەوە دەخوێنینەوە کاتێک دەگەینە ١ کۆرنسۆس ١٥. نزیکەی سەرەتای بەشەکە شتێک دەبینین کە بۆ مەسیحییەت زۆر گرنگە: «چونکە من سەرەتا ئەوەم پێدان کە خۆشم وەرمگرت: کە مەسیح لە پێناوی گوناھەکانماندا مرد بەپێی نووسینەکان، و ئەوەی کە نێژرا، و ئەوەی کە لە ڕۆژی سێیەمدا زیندووبووەوە بەپێی نووسینەکان» (ئایەتەکانی ٣-٤). بەبێ زیندووبوونەوە، کاری ڕزگاری تەواو نییە. ئەگەر مزگێنی ڕابگەیەنین و مەسیح لەسەر خاچ جێبھێڵین، مزگێنی تەواو نییە! ئەگەر مزگێنی ڕابگەیەنین و مەسیح لە گۆڕدا جێبھێڵین، مزگێنی تەواو نییە! «مەسیح لە پێناوی گوناھەکانماندا مرد بەپێی نووسینەکان، و ئەوەی کە نێژرا، و ئەوەی کە لە ڕۆژی سێیەمدا زیندووبووەوە بەپێی نووسینەکان.» ئەو مەسیحی زیندووبووەوەیە!
ئەوکاتە لەوانەیە بپرسین چ جۆرە مەسیحێکمان ھەیە؛ ئەم زیندووبووەوەیە چۆنە؟ با سەیری ئەوە بکەین کە قوتابییەکان چۆن ئەم پیاوە پیرۆزەیان بینی دوای ئەوەی بە سەرکەوتوویی لە نێو مردوواندا ھەستایەوە.
مەسیحی زیندوو!
لە وەرزی یەکەم:١٨دا، نێردراو یۆحەننا ئەوەی تۆمار کرد کە گەورە فەرمووی: «من ئەوەم کە دەژیم، و مردووم، و ئەوەتا، من بۆ ھەمیشە زیندووم. ئامین. و من کلیلەکانی ھادێس و مردنم ھەیە.» ئەو چیتر لەسەر خاچ ئازار ناچێژێت، و لە گۆڕدا نییە. سەری کە جارێک بە تاجی دڕکەکان شێواو بوو و لێی درابوو، ئێستا لە شکۆمەندی کەسایەتییەکەیدا دەدرەوشێتەوە، بە ژیانی نەمرییەوە گەشاوەیە. وەک شوێنکەوتووانی عیسای مەسیح، ئێمە مەسیحێکی زیندوومان ھەیە!
مەسیحی سەرکەوتوو!
لەسەر خاچ، شەیتان خراپترین کاری خۆی کرد. مرۆڤ ئەوەی کرد کە بتوانێت بۆ ئەوەی لە گۆڕدا بە دیلی بیھێڵێتەوە. بەڵام، وەک ڕۆبەرت لۆری (١٨٢٦–١٨٩٩) لە سروودەکەیدا نووسیویەتی، لە گۆڕدا پاڵکەوت:
لە گۆڕ ھەستایەوە، بە سەرکەوتنێکی گەورە بەسەر دوژمنانیدا؛ وەک سەرکەوتوویەک لە دۆمەینی تاریک ھەستایەوە، و بۆ ھەمیشە لەگەڵ پیرۆزەکانیدا دەژی بۆ فەرمانڕەوایی. ھەستایەوە! ھەستایەوە! ھالێلویا! مەسیح ھەستایەوە!”
گەورە عیسا بەبێ لادانی بەردە گەورەکە لە گۆڕەکە ھاتە دەرەوە، بەڵام بەردەکە لادرا بۆ ئەوەی بسەلمێنێت کە ئەو لەوێ نەبوو. قوتابییەکانی گۆڕێکی بەتاڵیان دۆزییەوە. ئەو ھەستاوەتەوە! ئێستا چاوەڕێ دەکات: «ئەم پیاوە، دوای ئەوەی یەک قوربانی بۆ گوناھەکان بۆ ھەمیشە پێشکەش کرد، لە دەستە ڕاستی خودا دانیشت، لەو کاتەوە چاوەڕێ دەکات ھەتا دوژمنەکانی ببنە پێخوستەکەی» (عیبرانییەکان ١٠:١٢-١٣). ئەو مەسیحی سەرکەوتووە!
مەسیحی دڵسۆز!
گەورە عیسا لە یۆحەننا ٢٠دا بۆ مریەم مەجدەلی دەرکەوت. دڵی شکابوو. کاتێک فریشتەکان لێیان پرسی، «بۆچی دەگریت؟» وەڵامی دایەوە، «چونکە گەورەکەمانیان بردووە، و نازانم لە کوێیان داناوە» (ئایەتی ١٣). پاشان ئاوڕی دایەوە و گەورەی بینی، بەڵام وای دانابوو کە باخەوانەکەیە. کاتێک وەڵامی پرسیارەکەی دایەوە کە بۆچی دەگریا، خۆشەویستی دڵی ئاشکرا بوو، «گەورەم، ئەگەر تۆ بردووتە، پێم بڵێ لە کوێ داناوتە، و من دەیبەم» (ئایەتی ١٥). بە دەنگێکی نەرم و دڵسۆزانە، گەورەکەمان وەڵامی دایەوە، «مریەم!» (ئایەتی ١٦). شوانە باشەکە بەڕاستی مەڕەکانی بە ناو بانگ دەکات (یۆحەننا ١٠:٢-٣)! ئەم جۆرە دیمەنە کاریگەرە دووبارە و سێبارە بووەوە لە ماوەی ٤٠ ڕۆژ دوای زیندووبوونەوەی. بیر لەو دووانە بکەرەوە کە لەسەر ڕێگای عیماوس بوون لە لۆقا ٢٤:١٣-٣٥، و چۆن بۆ قوتابییەکانی دەرکەوت لە یۆحەننا ٢١. خۆی وەک مەسیحی دڵسۆز پێیان نیشاندا.
مەسیحی بەھێز!
ئەوەی فەرمووی، «ھەموو دەسەڵاتێک لە ئاسمان و لەسەر زەوی پێدراوە» (مەتتا ٢٨:١٨) ھەر ئەو کەسەیە کە پەترۆس لە ڕۆژی پەنجاھەمیندا باسی کرد، کاتێک ڕایگەیاند، «با ھەموو ماڵی ئیسرائیل بە دڵنیاییەوە بزانن کە خودا ئەم عیسایەی، کە ئێوە خاچتان لێدا، ھەردووکی گەورە و مەسیح کردووە» (کرداری نێردراوان ٢:٣٦). وەک بەرخەکە، کتێبی دادوەری دەگرێت و مۆرەکانی دەکاتەوە (وەرزی یەکەم ٥:٨). دەربارەی ئەم یەکێکە، پۆڵس بە پیرۆزەکانی ئەفەسۆسی وت، «دوای ئەوەی گوێم لە باوەڕتان بوو بە گەورە عیسا… [من] واز لە سوپاسگوزاری بۆ ئێوە ناھێنم، لە نوێژەکانمدا باست دەکەم: کە خودای گەورەمان عیسای مەسیح، باوکی شکۆمەندی، ڕۆحی دانایی و ئاشکراکردنتان پێبدات لە ناسینی ئەودا، چاوەکانی تێگەیشتنتان ڕووناک بێتەوە؛ بۆ ئەوەی بزانن ھیوای بانگەوازەکەی چییە، دەوڵەمەندی شکۆمەندی میراتەکەی لە پیرۆزەکاندا چییە، و گەورەیی بێئەندازەی ھێزی چییە بەرامبەر بە ئێمە کە باوەڕمان ھەیە، بەپێی کاری ھێزی بەھێزی کە لە مەسیحدا کاری پێکرد کاتێک لە مردووان ھەڵیگرتەوە و لە دەستە ڕاستی خۆی لە شوێنە ئاسمانییەکاندا دایمەزراند، زۆر لەسەرووی ھەموو سەرۆکایەتی و دەسەڵات و ھێز و فەرمانڕەوایی، و ھەموو ناوێک کە ناوی لێدەنرێت، نەک تەنھا لەم سەردەمەدا بەڵکو لەوەش کە دێت. و ھەموو شتێکی خستە ژێر پێی، و ئەوی کردە سەرۆکی ھەموو شتێک بۆ کڵێسا، کە جەستەی ئەوە، تەواوی ئەوەی کە ھەموو شتێک لە ھەموو شتێکدا پڕ دەکاتەوە» (ئەفەسۆس ١:١٥-٢٣). ھەر ئەم یەکێکە «دەتوانێت زۆر زیاتر لەوە بکات کە داوای دەکەین یان بیری لێدەکەینەوە، بەپێی ئەو ھێزەی کە لە ئێمەدا کار دەکات، شکۆمەندی بۆ ئەو بێت لە کڵێسادا بە عیسای مەسیح بۆ ھەموو نەوەکان، بۆ ھەمیشە و ھەتاھەتایە. ئامین» (ئەفەسۆس ٣:٢٠-٢١).
مەسیحی خۆشەویست!
خۆشەویستی ئەومان لە یۆحەننا ٢٠دا بینی کاتێک بۆ مریەم دەرکەوت. دووبارە دەیبینین کاتێک دەربارەی چۆن پەترۆسی گەڕاوەی گەڕاندەوە لە یۆحەننا ٢١دا دەخوێنینەوە. ئایەتەکانی ١٥-١٩ دەڵێن، «کاتێک نانی بەیانییان خوارد، عیسا بە شیمۆن پەترۆسی وت، 'شیمۆن، کوڕی یۆنا، ئایا تۆ منت خۆشدەوێت زیاتر لەمانە؟' ئەویش پێی وت، 'بەڵێ، گەورەم؛ تۆ دەزانیت کە منت خۆشدەوێت.' ئەویش پێی وت، 'بەرخەکانم بخۆ.' دووبارە بۆ جاری دووەم پێی وت، 'شیمۆن، کوڕی یۆنا، ئایا تۆ منت خۆشدەوێت؟' ئەویش پێی وت، 'بەڵێ، گەورەم؛ تۆ دەزانیت کە منت خۆشدەوێت.' ئەویش پێی وت، 'مەڕەکانم بپارێزە.' بۆ جاری سێیەم پێی وت، 'شیمۆن، کوڕی یۆنا، ئایا تۆ منت خۆشدەوێت؟' پەترۆس خەمبار بوو چونکە بۆ جاری سێیەم پێی وت، 'ئایا تۆ منت خۆشدەوێت؟' و ئەویش پێی وت، 'گەورەم، تۆ ھەموو شتێک دەزانیت؛ تۆ دەزانیت کە منت خۆشدەوێت.' عیسا پێی وت، 'مەڕەکانم بخۆ. بە دڵنیاییەوە، پێت دەڵێم، کاتێک گەنجتر بوویت، خۆتت بەست و چوویت بۆ کوێ ویستت؛ بەڵام کاتێک پیر بوویت، دەستەکانت درێژ دەکەیت، و یەکێکی تر دەت بەستێت و دەت بات بۆ کوێ ناتەوێت.' ئەمەی فەرموو، بە نیشانەکردنی ئەوەی بە چ مردنێک خودا شکۆمەند دەکات. و کاتێک ئەمەی فەرموو، پێی وت، 'دوام بکەوە.'» گەورە مەسیحی خۆشەویستە.
مەسیحی جەستەیی!
گەورە جەستەیەکی جەستەیی، شکۆمەندی ھەیە؛ ئەو ڕۆح نییە. کەمێک دوای ئەوەی ھەستایەوە بە خۆیانی وت کە لە ژووری سەرەوە ئامادە بوون، «سەیری دەست و قاچەکانم بکەن، کە من خۆمم. دەستم لێبدەن و ببینن، چونکە ڕۆح گۆشت و ئێسکی نییە وەک ئێوە دەبینن من ھەمە» (لۆقا ٢٤:٣٩). «کاتێک ئەوان ھێشتا بەھۆی خۆشییەوە باوەڕیان نەدەکرد، و سەرسام بوون، پێی وت، 'ئایا ھیچ خواردنێکتان لێرە ھەیە؟'» (ئایەتی ٤١). کاتێک ئەم ئایەتە دەخوێنینەوە، بێباوەڕی تۆماس بیرمان دێتەوە وەک لە یۆحەننا ٢٠دا تۆمار کراوە، دوای ئەوەی گەورە بۆ قوتابییەکان دەرکەوت کاتێک تۆماس ئامادە نەبوو: «مەگەر لە دەستەکانیدا شوێنی بزمارەکان ببینم، و پەنجەم بخەمە شوێنی بزمارەکان، و دەستم بخەمە لای، باوەڕ ناکەم» (ئایەتی ٢٥). ھەشت ڕۆژ دواتر، گەورە بۆ قوتابییەکانی دەرکەوت کە تۆماسیان لەگەڵدا بوو و پێی وت، «پەنجەت لێرە ڕابکێشە، و سەیری دەستەکانم بکە؛ و دەستت لێرە ڕابکێشە، و بیخەرە لای. بێباوەڕ مەبە، بەڵکو باوەڕدار بە» (ئایەتی ٢٧). بە ھەریەکێک لە ئێمە، فەرموویەتی، «خۆزگە بەوانەی کە نەیانبینیوە و ھێشتا باوەڕیان ھێناوە» (ئایەتی ٢٩). ئەو مەسیحی جەستەییە کە ئێمەش دەیبینین.
مەسیحی ھەمیشە ئامادە!
لەو شتەی پێی دەوترێت فەرمانی گەورە، گەورە عیسا فەرمووی، «ھەموو دەسەڵاتێک لە ئاسمان و لەسەر زەوی پێدراوە. کەواتە بڕۆن و قوتابی لە ھەموو نەتەوەکان دروست بکەن، بە ناوی باوک و کوڕ و ڕۆحی پیرۆزەوە مەعمودیەتیان بدەن، فێریان بکەن کە ھەموو ئەو شتانە جێبەجێ بکەن کە من فەرمانم پێکردوون؛ و ئەوەتا، من ھەمیشە لەگەڵتانم، ھەتا کۆتایی سەردەم» (مەتتا ٢٨:١٨-٢٠). عیبرانییەکان ١٣:٥ بیرمان دەھێنێتەوە لە ئامادەبوونی، «چونکە خۆی فەرموویەتی، 'ھەرگیز جێتان ناھێڵم و وازتان لێ ناھێنم.'» ئەو، زیندووبووەوەکە، مەسیحی ھەمیشە ئامادەیە.
بیری لێبکەرەوە، خۆشەویست. گەورە عیسای مەسیح ڕزگارکەرێکی مردوو نییە. ئەو مەسیحێکی زیندوو، سەرکەوتوو، دڵسۆز، بەھێز، خۆشەویست، جەستەیی و ھەمیشە ئامادەیە! ئەو مەسیحی منە؛ ئایا ئەو مەسیحی تۆیە؟ ئەگەر وایە، ئێمە پێکەوە دەتوانین وشەکانی دووبارەکراوە لە سروودەکەدا بڵێینەوە، پیاوی خەمەکان! چ ناوێکە، کە لەلایەن فیلیپ پی. بلیس (١٨٣٨–١٨٧٦) نووسراوە: «ھالێلویا! چ ڕزگارکەرێکە!»
