«بەڵام بە ڕاستی پێتان دەڵێم، هەندێک لەوانەی لێرە وەستاون، تامی مردن ناکەن هەتاکو شانشینی خودا دەبینن. نزیکەی هەشت ڕۆژ دوای ئەم قسانە، عیسا پەترۆس و یۆحەننا و یاقووبی لەگەڵ خۆی برد و سەرکەوتە سەر کێوێک بۆ نوێژکردن. کاتێک نوێژی دەکرد، شێوەی ڕوخساری گۆڕا و جلەکانی سپی و درەوشاوە بوون.» (لۆقا 9:27-29)
زۆر جار دەخوێنینەوە کە خوداوەند سەرکەوتە سەر کێوێک بۆ ئەوەی لەوێ نوێژ بکات (بڕوانە لۆقا 6:12؛ لۆقا 22:39-41؛ مەتتا 14:23). کێو لە لایەکەوە باس لە جیاکردنەوەی لە خەڵک دەکات و لە لایەکی ترەوە باس لە نزیکی لە خودا دەکات. هەر کەسێک سەرکەوێتە سەر کێوێک، بۆ ماوەیەک دۆڵەکە بەجێدەهێڵێت بۆ ئەوەی بە تەنیا بێت و دیدگایەکی فراوانتری هەبێت. لەسەر کێو، بە شێوەیەکی وێنەیی، دەتوانرێت هەندێک شت کەمێک زیاتر بە چاوی خودا ببینرێت (بڕوانە دانیال 34:1).
ئەو ڕێگایەی عیسا گرتییەبەر، لە ڕێگەی ئازارەوە بەرەو شکۆمەندی بوو. لەم ڕێگایەدا، ئەو وەک مرۆڤێکی پشت بەستوو، پێویستی بە هاندان هەبوو. زەبوور 110 ئایەتی 7 بە پێشبینی دەربارەی ئەو دەڵێت، «لە ڕێگادا لە جۆگەلە دەخواتەوە؛ بۆیە سەری بەرز دەکاتەوە.» دیمەنەکە لەسەر کێوی گۆڕانکاری بە دڵنیاییەوە خواردنەوەیەکی لەو جۆگەلەی خودا بوو، کە بۆ ئێمەش هەمیشە پڕە لە ئاو (بڕوانە زەبوور 65:9). لەوێ لەگەڵ موسا و ئیلیاس باسی مردنەکەی کرد، کە دەبوو لە ئۆرشەلیم جێبەجێی بکات. چ هاندانێکە کە بزانیت لەو ساتەدا چاوەکانی ئاسمان لەسەر ئەو بوون. کەمێک دواتر دەوترێت، «کاتێک ڕۆژانی بەرزبوونەوەی تەواو بوون، بە توندی ڕووی خۆی خستە سەر ئۆرشەلیم بۆ ڕۆیشتن» (لۆقا 9:51).
«ڕابەر و تەواوکەری باوەڕ» شکۆمەندی داهاتووی خۆی بە بەردەوامی لەبەرچاوی دڵی بوو. ئەم هیوایە یارمەتی دا کە ڕەتکردنەوە، چەوساندنەوە و ئازار لێرە لەسەر زەوی بەرگە بگرێت، چونکە دەخوێنینەوە کە، «کێ، بە لەبەرچاوگرتنی ئەو خۆشییەی لەبەردەمیدا بوو، خاچەکەی بەرگە گرت، شەرمەزارییەکەی بە کەم زانی» (عیبرانییەکان 12:2).
دەبێت هەمان شت بێت بۆ قوتابییەکانی. ڕاستەوخۆ دوای ئەوەی خوداوەند تێچووی قوتابییەتییەکەی پێشکەش کردن، لەوێ لەسەر کێوەکە خودا دیدگایەکی پێشبینییانەی سەرسوڕهێنەری ڕووداوەکانی داهاتووی پێدان. ساڵانێک دواتر، پەترۆس بیر لەمە دەکاتەوە و ئازایەتی وەردەگرێت بۆ دوا هەنگاوەکانی کە لەسەر ڕێگای شەهیدبوونەکەی لەبەردەمیدا بوون (بڕوانە 2 پەترۆس 1:14-19). هەمان نێردراو دەنووسێت، «و ئێمە وشەی پێشبینیی کراوەمان هەیە کە دڵنیاتر کراوە، کە ئێوە باش دەکەن گوێی لێ بگرن (وەک چرایەک کە لە شوێنێکی نادیاردا دەدرەوشێتەوە) هەتاکو ڕۆژ دەردەکەوێت و ئەستێرەی بەیانی لە دڵەکانتاندا هەڵدێت» (2 پەترۆس 1:19).
ئێستا ئێمە لەم جیهانە نەفرەت لێکراوەدا ئازار دەچێژین لە کاتێکدا شوێن مەسیحێکی ڕەتکراوە دەکەوین. بەڵام زوو – ڕەنگە تەنانەت ئەمڕۆش – ئەو دێتەوە بۆ ئەوەی بمانباتە ماڵی باوکی، شوێنی نیشتەجێبوونی هەتاهەتایی خودا. ئێمەش چاوەڕێی ئەو ڕۆژە دەکەین کە ئەو، کە لێرە ڕەتکرایەوە و لە خاچ درا، بە هێز و شکۆمەندییەوە حوکمی ئەم دروستکراوە بکات – و ئەوەش لەگەڵ ئێمە لە تەنیشتی! خودا دەیەوێت ئێمە خەریکی ڕووداوەکانی داهاتوو بین کە ئەو لە وشەکەیدا پێمان دەڵێت. ئەو دەیەوێت ئێمە ئەو شتانە بزانین کە لە کۆتایی ڕێگاکەدا چاوەڕێمان دەکەن. چاوەڕوانی ئەمە هانمان دەدات کە هەموو ڕۆژێک سەرکەوتوو بین!
زۆرجار چاوەڕوانی پشووی داهاتوو یارمەتیمان دەدات جارێکی تر خۆمان کۆبکەینەوە و کارە ماوەکان بە باشترین شێوە ئەنجام بدەین. ئایا ئەمە لەبارەی هەتاهەتایەتیشەوە ڕاستە؟ تا چەند هیوای ئەوەی کە بەم زووانە بۆ هەمیشە لەگەڵ مەسیح دەبیت و خودا هەموو فرمێسکێک لە چاوەکانت دەسڕێتەوە، کاریگەری لەسەر ژیانی ئەمڕۆت هەیە؟ ئایا ساتەکانت هەیە کە بۆ چەند خولەکێک «دۆڵەکە» لە پشت خۆت بەجێبهێڵیت بۆ ئەوەی بچیتە «کێو» بۆ قسەکردن لەگەڵ خودا دەربارەی بەرژەوەندی و ئامانجەکانی؟
