لە یۆحەننا ٥:٢٧دا دەخوێنینەوە کە باوک دەسەڵاتی دادگاییکردنی بە کوڕ داوە چونکە ئەو کوڕی مرۆڤە. بەڵام، لە یەکەم هاتنیدا، ئەو نەهات بۆ دادگاییکردن، بەڵکو، وەک ئایەتی ئەمڕۆمان پێمان دەڵێت، بۆ گەڕان و ڕزگارکردن.
ئەنجیلەکەی لۆقا جەخت لەسەر ئەو نیعمەتە دەکاتەوە کە مرۆڤایەتی لە پێویستییە گەورەکەیاندا وەک گوناهباران بینیویەتی. لە سێ بەشی نموونەی لۆقا ١٥دا، شتێک لە بڕی ئەم نیعمەتە دەبینین. پیاوەکە کە بەرخێکی ون دەکات بەدوایدا دەگەڕێت تا دەیدۆزێتەوە. ئەمە، بێگومان، وێنەی خودامانە کە بەدوای بەرخە ونبووەکەیدا دەگەڕێت. ژنەکە کە دراوێک ون دەکات بەدوایدا دەگەڕێت تا دەیدۆزێتەوە. ئەمە کاری بابەتیی ڕۆحی پیرۆز لە ڕۆحدا، لە قەناعەتدا، و بەرەو مەسیح نیشان دەدات. پاشان، باوکەکە کە کوڕە ونبووەکەی بەخێرهاتن دەکاتەوە وێنەیەکی سەرسوڕهێنەرە لەوەی چۆن خودا و باوکمان هەموو گوناهبارێکی تۆبەکەر قبوڵ دەکات. تەواوی خوداییەکە گرنگی بە ڕزگاربوونی گوناهبارانی ونبوو دەدات.
ئەوەی کە خودا، وەک کوڕی مرۆڤ، دەبوو بگەڕێت، واتای ئەوەیە کە ئێمە بەڕاستی ون بووین: «هەموومان وەک مەڕ گومڕا بووین؛ هەریەکێکمان ڕوومان وەرگێڕا بۆ ڕێگەی خۆی.» بەڵام خودا عیسا هات بەدوای هەریەکێک لە ئێمەدا گەڕا. و کاتێک دۆزییەوە، ڕزگاری کردین. چ وشەیەکی سەرسوڕهێنەرە ڕزگاربوون! وەک زۆرجار دەڵێین، ڕزگاربوون لایەنێکی ڕابردوو، ئێستا، و داهاتووی هەیە. ئەو ئێمەی لە گوناهەکانمان و دادگاییکردنی هەتاهەتایی کە شایستەی بووین ڕزگار کردووە. لە ئێستادا، ئەو ڕۆژانە ئێمە لە خۆمان ڕزگار دەکات—جەستە و هێزەکەی—هەروەها ئێمە لە زۆر مەترسی لە ڕێگاکەدا ڕزگار دەکات کە زۆرجار ئاگادار نین بوونیان هەیە. پاشان، سەبارەت بە داهاتوو، ئەو بە تەواوی ئێمە لە خودی بوونی گوناه ڕزگار دەکات کاتێک لە ڕفاندندا دێت و بە هەریەکێک لە هی خۆی جەستەیەکی شکۆدار دەدات. پاشان ئێمە لەگەڵیدا دەبین لەو دیمەنە گەش و پیرۆزانەدا کە گوناه هەرگیز نایەتە ناوی! ڕەنگە ئەمڕۆ!
