سەرسوڕهێنەرترین ڕووداو کە ئەم جیهانە ناسیوێتی، یان هەرگیز دەیناسێت، کاتێک بوو کە کوڕی خودا—خودا کە لە جەستەدا دەرکەوت—سەری خۆی لە مردندا لەسەر خاچی گۆلگۆسا چەماندەوە. بۆ ئەو کاتە، هەموو ڕووداوەکانی ڕابردووی ئەبەدی کۆتاییان پێهات. هەموو مەبەستەکانی خودا ئەویان لەبەرچاو گرتبوو. ڕاوێژەکانی خودای سێیەک بە پێشبینیکردنی ئەوە داڕێژرابوون. کردارەکانی دروستکردن تەنها ئامادەکاری بوون بۆ ئەوە. مامەڵە پەروەردگاری و ڕێگەپێدراوەکان لەگەڵ مرۆڤایەتیدا، هەموویان سەیری ئەویان دەکرد. مێژووەکان، ژیان و مردنی پیاوان، جۆر و سێبەرەکانی سەردەمێکی ڕابردوو، پێشوەختە وێنەیان کێشابوو و سێبەریان خستبووە سەر. ئەوە چاوەڕوانی باوەڕ و هیوا بوو لە پیاوچاکان، پێغەمبەران، و زەبووربێژاندا. ئەوان بینییان، قسەیان لەسەر کرد، ستایشەکانیان گوت، و پشتیان بە بەهاکانی بەست. ئەوە ناوەندی دوو ئەبەدییە، کە هەموو چاوەکان لەسەری کۆدەبنەوە. هەموو هێڵێکی شایەتی پیاوچاکان و پێغەمبەران بەرەو ئەوە کۆدەبوونەوە. هەموو ڕاستییەک کە لەلایەن مزگێنیدەرانەوە ڕاگەیەندرا و لەلایەن نێردراوانەوە فێرکرا، لەوەوە جیادەبێتەوە.
ئەوە کاتی شکستپێهێنانی دۆزەخ بوو، کاتی سەرکەوتنی ئاسمان. دەنگە بەرزەکە کە تێیدا ئازارکێشە پیرۆزەکە هاواری کرد، «تەواو بوو،» سەرکەوتنەکەی ڕاگەیاند. پەردە دڕاوەکە لە پەرستگادا شایەتی ئەوە بوو. گۆڕە کراوەکان سەرکەوتنی ئەویان بەسەر مردندا ڕاگەیاند. هەستانەوەی شکۆداری ئەو، ڕەوایەتیدانی خودا بوو بۆ مەسیحی ڕەتکراوەی، مۆری ئەو بوو لەسەر کارە تەواوکراو و پەسەندکراوەکەی. ئەو «خاچە سەرسوڕهێنەرە» لەو کاتەوە بووەتە بابەتی وتاربێژان، شایەتیدەران، شەهیدان. «بانگەشەی خاچ» هێشتا هێزی خودایە.
ئەوە پەیامی ئاشتییە بۆ هەموو مرۆڤایەتی. هەرگیز کۆن نابێت، شیلەی گەنجێتی خۆی دەپارێزێت. لە خاچدا، مەسیحییەکان شانازی دەکەن. ئەوە ناسنامە و پاسپۆرتی ئەوانە بۆ ئاسمان. ئەوان لەسەر شایستەییەکەی دەوەستن، و هیچ شتێکی تر ناگەڕێن. خاچ بەرگری لە با و سوپاکانی دۆزەخ دەکات. شەیتان لێی دەترسێت، هەوڵ دەدات بیشارێتەوە، و بە بێهودەیی پیلان دەگێڕێت بۆ پووچەڵکردنەوەی هێزەکەی.
بەڵام «خاچ هێشتا بە توندی وەستاوە»—«هەلەلۆیا بۆ خاچ.» با بەرز بێتەوە وەک ئاڵا. ئەوە تەنها هیوای جیهانە.
هەموو ئەوانەی سەیری دەکەن—سەیری ئەو کە لەسەری مرد وەک قوربانی، گەرەنتی، و جێگرەوە، پارێزراون، ڕزگارکراون، و مۆرکراون بۆ شکۆ. لە چاکەکانیدا، هەموو ئەوانەی متمانە بە کوڕی خودا دەکەن وەک فیدیەی کەسی، ڕزگارکەر، دەربازکەر، ڕەوایەتیان پێدراوە. لە بەهاکانیدا، پەسەندکراون. لە سەرکەوتنەکانیدا، بەشداری دەکەن. لە زیانەکەیدا، بە خۆشحاڵییەوە بەشداری دەکەن. لەبەردەم جیهانێکی گاڵتەجاڕدا، نیشانەی شەرمەزارییەکەی هەڵدەگرن، بە خۆشییەوە. ئەوە ڕووناکیان پێدەدات بەناو «دۆڵی سێبەردا،» تا دەروازەکانی بەهەشت. بۆنە خۆشەکەی لە کەنارەکەی تردا پێیان دەگات.
لە کاتی داهاتووی گۆڕانکاری لە فانیبوونەوە بۆ ژیان و گونجاندن لەگەڵ مەسیحدا، لە هەستانەوە بۆ نەفەوتان و شکۆدارکردن لەگەڵ مەسیحدا، بە درەوشانەوەیەک «لە خۆر درەوشاوەتر» دەدرەوشێتەوە. خاچ لە ڕووناکی ئەبەدیدا لە نێو شانشینەکانی شکۆدا دەدرەوشێتەوە، چونکە «بەرخەکە هەموو شکۆی خاکی عیمانوێلە.» یەکەم نۆتەی گەورەی ئەو «هەلەلۆیا» گەورەیە کە لە ناوەڕاستی تەختی خودادا دەوترێت، لەلایەن سوپای بێشوماری ڕزگارکراوانەوە، «تۆ شایستەی چونکە تۆ سەربڕدرای.» و بەناو هەموو کۆمەڵە ئاسمانییەکەدا کە لە پیرانی تاجدار، جەماوەری جل سپی، سوپای هەڵگری دارخورما، و گۆرانیبێژانی قیسارەژەن پێکدێت، کۆرسەکە دەڕوات: «شایستەیە بەرخەکە، کە سەربڕدرا»—بەرخی گۆلگۆسا.″
