جارێک من مزگێنی ڕزگاری لە ڕێگەی کاری تەواوکراوی مەسیحەوە دەدام، کاتێک پیاوێکی تەمەن ناوەڕاست هەستا، و لەبەردەم هاونیشتمانییە کۆکراوەکانی شایەتی دا بۆ باوەڕی بە هێزی ئینجیل.
«من ماوەیەکی زۆرە بەدوای ڕاستیدا گەڕاوم،» ئەو بە پەرۆشەوە وتی، «وەک باوکەکانم پێش من کردیان؛ بەڵام هەرگیز نەم دۆزییەوە. من زۆر گەشت کردووە، بەڵام بەبێ بەدەستهێنانی. من هیچ ئارامیم لە کۆنفۆشیۆسیزم، بودیزم، یان تاویزمدا نەدۆزییەوە؛ بەڵام من ئارامی لەوەدا دەدۆزمەوە کە ئەم شەو لێرە بیستوومە. لەمەودوا من باوەڕدارم بە عیسا.»
ئەم پیاوە یەکێک بوو لە ئەفسەرە سەرەکییەکانی تائیفەیەکی بودیستە چاکسازیخوازەکان لە نینگپۆ. کەمێک دوای دانپێدانانی باوەڕی بە ڕزگارکەر، کۆبوونەوەیەکی تائیفەکە هەبوو کە پێشتر سەرۆکایەتی دەکرد. من لەگەڵی چووم بۆ ئەو کۆبوونەوەیە، و لەوێ، بۆ هاوئایینەکانی پێشووی، شایەتی دا لەسەر ئەو ئارامییەی کە بە باوەڕهێنان بەدەستی هێنابوو. زۆری پێنەچوو، یەکێک لە هاوڕێ کۆنەکانی گۆڕا و لە ئاو هەڵکێشرا. هەردووکیان ئێستا لە عیسادا خەوتوون.
یەکەم لەم دووانە ماوەیەکی زۆر بەردەوام بوو لە مزگێنی دانی مزگێنی خۆشی گەورە بە هاونیشتمانییەکانی. چەند شەوێک دوای گۆڕانەکەی پرسیاری کرد کە ئەم ئینجیلە چەندە لە ئینگلتەرا ناسراوە. پێی وترا کە ئێمە بۆ چەند سەد ساڵێکە دەیزانین.
«چی!» ئەو بە سەرسوڕمانەوە وتی؛ «ئایا گونجاوە کە بۆ سەدان ساڵە ئێوە زانیاری ئەم مزگێنییە خۆشانەتان پێ بووە، و هێشتا تەنها ئێستا هاتوون بۆ ئەوەی بۆ ئێمەی بڵاوبکەنەوە؟ باوکم بۆ زیاتر لە بیست ساڵ بەدوای ڕاستیدا گەڕا، و بەبێ دۆزینەوەی مرد. ئۆه، بۆچی زووتر نەهاتن؟»
نەوەیەکی تەواو تێپەڕیوە لەو کاتەوەی ئەو پرسیارە خەمناکە کرا؛ بەڵام چەند کەس، بەداخەوە! دەتوانن هەمان پرسیار ئەمڕۆ دووبارە بکەنەوە؟ زیاتر لە دوو سەد ملیۆن لەو نێوەندەدا براونەتە ناو هەتاهەتایەتی، بەبێ پێشکەشکردنی ڕزگاری. ئەمە تا کەی بەردەوام دەبێت، و وشەکانی مامۆستا، «بۆ هەموو دروستکراوێک،» بێ گوێدان دەمێننەوە؟
