دەتوانین سوپاسی خودا بکەین کە، لە کاتێکدا چاوەڕێی هاتنی گەورە عیسا دەکەین، هەمیشە وشە بەنرخەکەی ئەومان لەگەڵدایە، کە نەک تەنها ناگۆڕێت بەڵکو «بۆ هەمیشە دەمێنێتەوە» (1 پت. 1:25). ئەم جیهانە دەیەوێت وامان لێبکات باوەڕ بکەین کە وشەی خودا کۆنە، مرۆڤ دروستی کردووە، پڕە لە هەڵە، لە خوداوە نییە، و دەبێت لەگەڵ سەردەمەکەماندا بگونجێنرێت. بەڵام وا نییە! «وشەی پیاوان نییە، بەڵکو... وەک چۆن بە ڕاستی، وشەی خودایە» (1 تس. 2:13)، و ناگۆڕێت: «وشەی یەزدان بۆ هەمیشە دەمێنێتەوە» (1 پت. 1:25).
هەروەها پیرۆز و بەختەوەرین کە ڕۆحی پیرۆزی خودامان هەیە کە لەگەڵمان دەمێنێتەوە، و لە ناوماندا هەیە، و بۆ هەمیشە لەگەڵمان دەبێت (یۆح. 14:16–17)! مرۆڤی سروشتی ناتوانێت شتەکانی خودا وەربگرێت یان بیانناسێت، بەڵام ڕۆحی خودا وامان لێدەکات «ئەو شتانەی کە خودا بەخۆڕایی پێی داوین» بزانین (1 کۆر. 2:12). و بەم شێوەیە دەتوانین خۆمان لەسەر باوەڕی هەرە پیرۆزمان بنیات بنێین، ڕۆحی خودا وشەی خودا بەکاردەهێنێت بۆ ئەوەی وامان لێبکات بزانین و تێبگەین وەک ڕاستییەکی زیندوو و ئێستا شتەکان سەبارەت بە «ئەوەی کە [ئێمەی] لە تاریکییەوە بانگ کردووە بۆ ڕووناکییە سەرسوڕهێنەرەکەی» (1 پت. 2:9)، هەروەها هەموو مەبەستی ئەبەدی خودا «بۆ ئەوانەی کە خۆشیان دەوێت» (1 کۆر. 2:9).
حەگای پەیامێکی هاوشێوەی بۆ هاوچەرخەکانی هەبوو کاتێک لە یەزدانەوە ڕایگەیاند: «کار بکەن: چونکە من لەگەڵتانم، یەزدانی سوپاسالار دەفەرموێت. ئەو وشەیەی کە لەگەڵتاندا پەیمانم بەست کاتێک لە میسر هاتنە دەرەوە، و ڕۆحی من، لە ناوتاندا دەمێننەوە: مەترسن» (حەگ. 2:4–5). خەڵکەکە دەبوو پەرستگاکە دووبارە بنیات بنێنەوە، چونکە مەسیح، «ئارەزووی هەموو نەتەوەکان» (ئایەتی 7)، دەهات، و هێشتا کار مابوو بکرێت. و بە هەمان شێوە بۆ ئێمە: تاوەکو دەنگی کۆتا کەڕەنا دەبیستین، هەمان هاندەرمان هەیە، بۆ ئەوەی کار لەسەر بنیاتنانی جەستەی مەسیح بکەین (ئەف. 4:11–12)، هەموو سەرچاوەکانی نیعمەت دەدۆزینەوە کە پێویستمانە بۆ ئەوەی لە گەورە عیسای مەسیحی نزیکماندا بیکەین!
